Riga – the Alsunga musicians

November 28th, 2016
 groepsfoto1
 dsc04407  dsc04554  dsc04415
 dsc04408  dsc04427  dsc04455
 dsc04465  dsc04476  dsc04477
 dsc04492  dsc04499  dsc04500
 dsc04502  dsc04505  dsc04508
 dsc04512  dsc04520  dsc04538
 dsc04540  dsc04546  dsc04549
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Eén van de dorpjes in Letland dat de diepste indruk op mij heeft gemaakt en waar mijn breivrienden en ik inmiddels al twee keer hartelijk zijn ontvangen, is het katholieke Alsunga in de provincie Kurzeme (Koerland). We bewonderden er de kleurrijke kousen en polswarmers, gaven een workshop, genoten van de zang, we werden er in 2015 en 2016 in het traditionele kostuum gehesen en leerden er Sklandrauši (worteltaartjes) bakken. Het was dan ook geweldig om een aantal van deze mensen terug te zien aan het eind van de conferentie in het National History Museum in Riga. En hoe,… het hele dorp leek er wel te zijn, iedereen in de kleding van Alsunga, compleet met kousen, kroontjes, mutsjes, kralenpolsjes en een bruidskist meeslepend of onder de arm oude instrumenten, zoals doedelzakken van bont en leer. En wat een show maakten ze ervan! Niet alleen zang, dans en muziek, maar ook een toneelstuk waarin een vrouw van meisje tot bruid werd omgekleed onder luid geroep, gezang en zelfs geknok met textiele knotsen van de omstandstanders. Wat een kracht gaat er uit van zo’n groep mensen die met hartstocht en liefde zich bijna verliezen in hun spel. En daar zat ik zomaar bij op de eerste rij, knipogend naar de vrouwen die ik al kende.

Maar het leukste kwam nog. Na het optreden ontstond er, aangemoedigd door een glaasje Black Balsam, een spontaan feestje op de gang in het museum. Ze konden gewoon niet stoppen met zingen en spelen, dus ondanks de beperkte ruimte gingen al snel de voetjes van de vloer. Zelfs ik werd ten dans gevraagd, maar dat dit voetenwerk ging me ver boven de pet. Maar ik genoot van alles, jong en oud, allemaal in hun prachtige kleding en ze hadden er zin in. Kippenvel, want je weet, echter en authentieker dan zo kan het niet worden. Na verloop van tijd stopte de groep en vertrokken ze, nog steeds in hun klederdracht, naar de bus die hen terug bracht naar Alsunga. Bedankt en tot ziens!

 dsc04573  dsc04586  dsc04613
 dsc04621  dsc04632  dsc04651
 dsc04663  dsc04664  dsc04555
 dsc04558  dsc04582  dsc04453
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

One of the villages in Latvia that made the deepest impression on me and where my knitting friends and I were already twice received with a warm welcome, is the the Catholic village Alsunga in the region Kurzeme. We admired the colorful socks and wrist warmers, gave a workshop, enjoyed the singing, were dressed up in 2015 and 2016 in the traditional costume and learned how to back Sklandrauši (carrot cakes). It was so great to see some of these people again at the end of the conference at the National History Museum in Riga. And not just that… the whole town seemed to be there, everyone in the clothing of Alsunga, complete with stockings, crowns, hats, beaded wrist warmers and towing a bridal chest or having an ancient instrument such as bagpipe of fur and leather under the arm. And they really know how to make a real show of it! Not only singing, dancing and music, but also a play in which a girl is transformed into a bride by changing clothes, all done by the other women and men with loud voices, singing and even fake fighting with textile clubs. You can feel the power that such a group of people has, when they are almost lost in their play they perform with so much passion and love. And there I was just in the front row, winking at the women I knew.

But the best was yet to come. Encouraged by a glass of Black Balsam, there was a spontaneous party in the hallway of the museum. They just could not stop singing and playing, so despite the limited space there were soon a few dancing couples at the dance floor. Even I was asked to dance, but such rhithmic footwork was far beyond my capacities. But I enjoyed it all so much, young and old, all in their beautiful clothes and it was obvious they loved to sing and dance. Goosebumps all over, because I knew, his is as real and authentic as it ever will be. Over time, the group stopped and they left, still in their traditional costumes, to the bus that brought them back to Alsunga. Thank you and goodbye!

International Fair Isle Kep Day

November 22nd, 2016

dsc_7963

Afgelopen zaterdag, 19 november, was het International Fair Isle Kep Day. Toen ik twee jaar geleden in het musuem in Fair Isle was wees curator Anne Sinclair me op een prikbord vol met foto’s van mutsen die het jaar ervoor waren gebreid, onder meer door de breiers op het eiland. Een geweldig project, waar je nog steeds bij aan kan sluiten, kijk maar eens op hun Facebook-pagina. Destijds kocht ik in het George Waterston Museum natuurlijk ook het patroonboekje van de muts, waarvan ik de motieven verwerkt heb in één van de werkstukken voor het behalen van de TKGA-titel Master Knitter. Tja, wie zou er niet geïnspireerd raken op dat prachtige eiland, waar het prachtige Fair Isle-breiwerk zijn oorsprong vond. Hoog tijd om weer eens terug te gaan naar dat mooie plekje!

Last Saturday, 19 November, it was the International Fair Isle Kep Day. Two years ago when I was  in the musuem in Fair Isle curator Anne Sinclair showed me a bulletin board filled with photos of caps that year were knitted by the knitters of the island and other places. A great project, where you still can join in, just look at their Facebook page. When I was on Fair Isle I also bought the pattern book of the hat at the George Waterston Museum, of which I incorporated the motifs in one of the workpieces to achieve the TKGA-titel Master Knitte. Well, who would not get inspired at that beautiful island, where the gorgeous Fair Isle knitting originated. High time to go back again to that beautiful place!

Klompelompe

November 16th, 2016

 

 klompelompe-hanne-andreassen-hjelmas-torunn-steinsland-boek-cover-9789401606165
 427901_437598032948534_707471145_n  480981_420321941342810_1845033844_n  542089_388676367840701_451298990_n
 13445574_1134097413298589_148835090567043083_n  11813480_947297348645264_2941167401944459488_n  11219143_901463586561974_8345831230896690830_n
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

In Noorwegen wordt heel wat afgebreid, ook voor babies en kinderen. Dat kan ik me wel voorstellen, want gebreide kleding is warm en elastisch, dus geschikt voor kleine beweeglijke mensjes. Kleine pandjes, lekker snel klaar ook. Maar toen het boek op de deurmat viel met een briefje erbij van de uitgever met de vraag wat ik ervan vond, zat ik met de handen in het haar. Sommigen van jullie weten het wel,… ik ben niet echt van de kleine kinderen. Maar ik moet toegeven, dit boek ziet er best aantrekkelijk uit. Lekker modern vormgegeven, gezellige foto’s van meest zeer kleine kinderen en een paar voor volwassenen. Tja, hoe moest ik dat nu gaan beoordelen? Het boek ging dus mee naar mijn wekelijkse breigroep in Marktzicht in Utrecht op dinsdagavond, waar gelukkig een paar echte moeders en oma’s zich er over wilden buigen.

In Klompelompe vindt je een grote collectie patronen in meest zachte tintjes, grappige modelletjes en gefotografeerd in een rustieke omgeving. Dat sprak aan. De moeilijkheidsgraad werd ingeschat en er werd besloten dat het goed te doen moet zijn voor iets gevorderde breiers. En toen barstte het los: ach, dat babybroekje is best schetig, en dan dat balletrokje té schattig, en wat een wolk van en baby met dat petje op! In mijn ogen is het een grappige mix tussen tuttig ouderwets, vintage en hippe baby-chique. Kortom, dit deel ging dus volledig aan mij voorbij maar het was wel duidelijk. Leuk gezellig boek, dat moeders aanspreekt en inspireert. Nou, dat weten we dan ook weer. Dank jullie wel breivriendinnen van Stitch ‘n Bitch Utrecht!

Klompelompe is te koop bij de Afstap in Amsterdam.

In Norway there is a lot of knitting going on for babies and children. Yes, I can imagine, for knitwear is warm and elastic, so suitable for tiny humans that love to move. Small parts, so your knitting will be finished quickly. But when the book landed on my door mat with a note attached by the publisher asking what I thought about the book, I was at a loss. Some of you know it … I’m not really into little children. But I have to admit, this book looks pretty attractive. Nice modern design, nice photos of mostly very small children and a few for adults. Well, how was I going to judge? So I took the book to my weekly knitting night Marktzicht in Utrecht on Tuesday, where I fortunately found some real mothers and grandmothers who wanted to check out the book and patterns.

In Klompelompe you will find a large collection of patterns in mostly soft colour, funny models and all is photographed in a rustic setting. That looked good. They assessed who difficult the patterns are and it was decided that it should be good to do something for a bit advanced knitters. And then they burst out: oh, these are the cutest baby pants ever, and then the ballet skirt, it is just too cute, and such a supercute baby with that cap on! In my eyes it is an interesting mix between old fashioned, vintage and modern baby chique. Overall, this part was so completely passed me by but it was obvious. A nice cozy book that appeals to mothers and inspires. Well, that is clear to me now. Thank you knit friends of Stitch ‘n Bitch Utrecht!

You can buy Klompelompe (in Dutch) at the Afstap in Amsterdam.

Master Knitter TKGA – pin and certificate!

November 13th, 2016

dsc_1829

Vandaag ontving ik mijn spullen terug uit Amerika, fijn om mijn Fair Isle vest en Aran muts weer veilig terug te hebben! Het certificaat en de pin die bewijzen het nu echt gelukt is de titel van Master Knitter van The Knitting Guild Association te behalen, zijn nu ook hier en vormen de tastbare bewijzen. Heerlijk, alles afgerond, lekker opruimen en drie dikke groene mappen als mijn eigen persoonlijke naslagwerk vol proefjes en weetjes gaan de kast in.

dsc_1831

Today I received my stuff back from America, good to have my Fair Isle cardigan and Aran hat safely back! The certificate and pin are here to prove I really succeeded in obtaining the title of Master Knitter at The Knitting Guild Association, and are the tangible evidence. Great, all is completed, it is nice to tidy up and put my three thick green folders as my own personal reference book full of samples and knowledge in my closet.

dsc_1834

Conference National Historical Museum of Latvia day I

November 9th, 2016
 afisha
 20161025_104053  dsc04153  20161025_101352
 dsc04333  dsc04318  dsc04328
 dsc05544  dsc05540  dsc05543
 dsc05552  dsc05550  dsc04138
 dsc04370  dsc04360  dsc04367
 20161025_114404  20161025_103749  20161025_190420
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Het was wat vervreemdend om opeens op de eerste rij te zitten bij een conferentie van het National Historical Museum of Latvia in Riga. Stel je voor, een grote zaal vol met alleen maar Letten,… en ik. Vertaling zat er dus niet in, maar toch is het leuk om te zien hoe alles gaat en de sfeer te proeven, de afbeeldingen op het scherm mee te kijken en in de pauzes mensen te ontmoeten. De conferentie duurde twee dagen, dus ik ben af en toe lekker de stad en zo in gegaan ter afwisseling. Maar met de opening van de wantententoonstelling en de tentoonstelling ‘The Latvians: An Interpretation. Latvian Ethnographic Exhibition of 1896’ en het optreden van de zangers uit Alsunga was ik er natuurlijk bij.

It was somewhat alienating to suddenly sit in the front row at a conference of the National Historical Museum in Lativa in Riga. Image, a large hall filled with nothing but Latvians … and me. Translation therefore was of course not an option, but it was fun to see how things were done and to soak up the atmosphere, watching the images on the screen and to meet people during the breaks. The conference lasted for two days, so now and then I took a break in the old city for a change. But with the opening of the mitten exhibition and the exhibition ‘The Latvians: An Interpretation. Latvian Ethnographic Exhibition of 1896″ and the performance of the singers from Alsunga I was of course there.

In 2015 leerden Mieke, Andrea en ik de museummedewerkers Ilze Mikelsone en Inita Heinola kennen toen we in het depot van dit museum stapels prachtige wanten en handschoenen bestudeerden. Ilze , die ervoor heeft gezorgd dat ik bij de conferentie kon zijn, had prachtige polswarmers aan, die haar petit robe noir een mooi accent gaven. Inita, de curator van de wantententoonstelling, had een prachtig overzicht van wanten en handschoenen uit allerlei gebieden in Letland samengesteld. Beiden zijn gedreven mensen die met hart en ziel werken om de collecties uit te breiden, de fragiele textiele objecten te conserveren en te tonen aan het publiek. Omdat dit mijn vierde keer in Letland was, krijg ik meer inzicht in welke motieven, kleuren en patronen uit welke gebieden komen. Ik ga steeds meer overeenkomsten en verschillen zien, ook als ik het Letse breiwerk vergelijk met bijvoorbeeld dat uit Estland.

In 2015 Mieke, Andrea and I met the museum employees Ilze Mikelsone and Inita Heinola when we researched piles of beautiful mittens and gloves at the depot museum. Ilze, who made it possible for me to attend the conference, wore beautiful wrist warmers, which gave her petit robe noir a beautiful accent. Inita, curator of the mitten exhibition, composed a wonderful overview of mittens and gloves from all regions in Latvia. Both are passionate people who work with heart and soul to expand the collections, preserve the fragiles textile items and display it for the public. Because this was my fourth time in Latvia, I’m learning to better understand what motifs, colors and patterns come from which regions. I see more and more similarities and differences, also when compared with Latvian knitwear for example, that in Estonia.

De tentoonstelling bestaat uit een dubbelzijdige zuil met aan beide kanten foto’s van oude wanten en informatie. In de vitrines zijn de echte oude wanten en handschoenen tentoongesteld. Je kan er met je neus op om de details te bestuderen. Met Jan ben ik de er nog terug geweest om in alle rust nog even een blik te werpen zonder alle mensen die er waren tijdens de opening. Het breiwerk wordt iedere maand gewisseld voor een andere selectie, zodat er al met al voor de fanatieke liefhebbers een groot deel van de collectie te bewonderen is als ze een paar keer terug komen. Ook in de permanente collectie zijn enkele prachtige stukken opgenomen.

The exhibition consists of a double-sided folding stand with on both sides pictures of old mittens and information. In the showcases real old mittens and gloves are exhibited. You can look at them closely and study the details. With Jan I have been back for a moment to look at them again without the crowds of people who were at the opening. The knitwear is changed every month for another selection, so the avid enthusiasts can come more as once and admire a large part of the collection. Also, some beautiful pieces included in the permanent collection.

 dsc04200  dsc04199  dsc04173
 dsc04184  dsc04181  dsc04177
 dsc04175  dsc04174  dsc04154
 dsc04335  20161025_104100  dsc04150
 Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

De wantententoonstelling was extra feestelijk vanwege het uitkomen van kalenders met wanten en handschoenen uit het hele land. Er is voor zowel 2017 en 2018 zowel een grote als een kleine kalender samengesteld. Ik nam ze natuurlijk allemaal mee, prachtige souveniers. De opening werd geopend door de directeur van het museum, waarbij Inita en vele andere medewerkers in het zonnetje werden gezet. Ook Linda Rubena en haar dochter Darta waren erbij, beiden met prachtige door Linda gebreide polswarmers. De eerste conferentiedag was een bijzondere en geweldig leuke ervaring. Moe en voldaan en een bezoekje aan het Lido voor een pompoensoepje en een Lets pannenkoekje ging ik terug naar mijn appartement in de Lāčplēsis Iela.

Dank aan Inita en Ilze en alle andere medewerkers van het National Historical Museum voor de uitnodiging om hier bij te mogen zijn! Ilze, het waren heerlijke bonbonnetjes!

The opening of the exhibition was extra special because of the publication of calendars with mittens and gloves from across the country. For both 2017 and 2018 a large and a small calendar is made. I have them all, of course, wonderful souvenirs. The exhibition was opened by the director of the museum, where Inita and many other employees were put in the limelight. Linda Rubena and her daughter Darta were there, both with beautiful wrist warmers knitted by Linda. The first day of the conference was a special and great fun experience. Tired but satisfied, and after a visit to the Lido for a pumpkin soup and a Latvian pancake I went back to my apartment in the Lāčplēsis Iela.

Thanks to Inita and Ilze and all other employees of the National Historical Museum for the invitation be in there! Ilze, the bonbons were delicious! 

 

Yeah!!! Master Knitter!

November 5th, 2016

antje-master-knitter4

Een aantal jaar geleden startte ik met een ex-collega en breivriendin aan het programma dat moest leiden tot certificering als Master Knitter bij het Amerikaanse breiersgilde TKGA (The Knitting Guild of America). We richten een soort studiegroepje en gingen aan de slag met Level I. Beide dames besloten al snel na de enthousiaste start te stoppen, maar ik vond het allemaal wel leuk en zinvol, dus ik ging in mijn eentje door. Soms met lange tussenpozen of in laag tempo als ik het druk had met het schrijven van boeken en dergelijke, maar nu is het eindelijk zo ver! Ik heb Level III afgesloten en ben sinds vanmorgen Master Knitter!

Dank aan de vrijwilligers van de TKGA die zoveel tijd en energie steken in het maken en updaten van het programma en het beoordelen en verder helpen van de deelnemers.

En morgen,…. door met andere spannende activiteiten!

A few years ago I started with a former colleague and knitting friend on the program that should lead to certification as a Master Knitter at the American knitters guild TKGA (The Knitting Guild of America). We formed a study group and started working at Level I. Both ladies soon after the enthousiastic start decided to stop soon, but I liked it and thought it was very good to test your skills, so I continued. Sometimes, I stopped or slowed down for a while when I was busy writing books and such, but now it’s finally happened! I have finished Level III and since this morning I’m a Master Knitter!

Thanks to the volunteers of the TKGA who put so much time and energy in creating and updating of the program and judging and further helping the participants.

And tomorrow …. I will continue with lots of other exciting activities!

To Riga and back again…

November 1st, 2016

dsc04672

Riga! Aan een uitgebreid fotoverslag wordt gewerkt…

Riga! I’m working on a review with lots of photos…