Pyjama Parties

June 26th, 2011

   Pyjama Parties

 Pyjama Parties  Pyjama Parties  Pyjama Parties
 
 Pyjama Parties  Pyjama Parties  Pyjama Parties
 
 Pyjama Parties  Pyjama Parties  Pyjama Parties
 
 Pyjama Parties  Pyjama Parties  Pyjama Parties
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

‘Pyjama-parties zijn verplicht’, mailde ik Gerard van IKnit, nadat hij had aangegeven dat hij mee wilde met The Dutch Knitters naar Estland. Dat mocht natuurlijk, mits hij zich strict aan de regels zou houden. ‘Oeps, ik draag geen pyjama’, mailde hij terug. Van die mededeling schrok onze Corry zich rot. Ze is niet zo veel gewend. Dus dacht ze het op te lossen door voor Gerard – uit puur eigen belang – een oer-Hollandse Zeeman-pyama te kopen. Het geschenk werd aanvaard, maar Gerard’s blik sprak boekdelen. Beetje ijdel hè.

‘Pyjama parties are obligatory’, I mailed Gerard of IKnit, after he had announced that he wanted to join The Dutch Knitters to Estonia. Of course he could, provided that he strictly obeyed the rules. ‘Oops, I don’t wear pyjamas’, he mailed back. This announcement gave our Corry a real fright. She is not accustomed to this. So she thought she could solve this problem for Gerard – and for her own sake – by buying him very Dutch Zeeman pyjamas. The gift was accepted, but his expression told us enough. A bit of a vain creature, isn’t he?

Dus de pyjama werd steevast door Gerard  ‘vergeten’, maar braaf door ons allen achter zijn kont aangedragen naar alle kamers waar we bij elkaar kwamen voor een wijntje aan het eind van de dag. Het symbool van burgertruttigheid zag zo bijna al onze kamers, iets wat meer zegt over ons drankgedrag dan over de reisrustigheid van de gemiddelde pyjama. Maar er moest wodka uit diverse minibars aan te pas komen om Gerard zo gek te krijgen het ding aan te trekken en ook nog op Tanja’s huurfiets plaats te nemen. Die fiets had trouwens al heel wat meegemaakt. Hij had immers al met Tanja in strak minirokje en Wodka-bidon door Tallinn gereden.

So the pyjamas were ‘forgotten’ every single time by Gerard, but we kept dragging them with us to every room in which we gathered for a glass of wine at the end of the day. This symbol of conventionality saw almost all our rooms, which says more about our drinking habits than about the average pyjama’s fondness of travelling. But it took several bottles of vodka from more than one mini bar to get Gerard crazy enough to put them on and also mount Tanja’s rental bike. That bike had been through a lot already. For Tanja had already been riding around Tallinn on this bike wearing a tight mini skirt and a bottle of Vodka secured to the handlebars.

Thuis doe ik de ronde op Ravelry en wie schetst mijn verbazing? De pyjama-look is blijkbaar in! DutchJan staat tijdens de modebiennale trots op de foto met een hemd dat griezelig veel gelijkenis vertoont met de pyjama van Gerard. Monika had blijkbaar al door dat de pyjama aan een mode-come back toe is, want zij had vanaf het begin al een oogje op de pyjama. De Estlandse winters zijn bitterkoud en dan kan een Ests meisje snakken naar een gezellig flanellen huispak. Dus Tanja pakte de pyjama feestelijk in en bood ‘m tijdens het afscheidsdiner aan Monika aan. Zo kan Monika tenminste modebewust haar bedje in.

Back home I checked out Ravelry and to my utter amazement I discovered that the pyjama-look appears to be hot!  At the Fashion Biennale DutchJan is posing for a photo in a shirt that looks suspiciously like Gerard’s pyjamas. Monika must have known that the pyjamas are in for a come back because she had her eye on them from the beginning. The Estonian winters are bitterly cold and that’s the moment that an Estonian girl would give anything for some comfortable flannel pyjamas. So Tanja wrapped them up nicely and offered them to Monika during the farewell party. At least now Monika can turn in fashion-consciously.

Tanja en Jan, bedankt voor het gebruik van de  foto’s!
Tanja en Jan, thanks for using the photos!

Kihnu-KIP

June 21st, 2011

   Kihnu KIP 2011

 Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011
 
 Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011
 
 Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011
 
 Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011
 
 Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011
 
 Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

De mooiste en bijzonderste KIP-dag ooit was voor mij die op het eilandje Kihnu in Estland. Monika had het evenement officieel aangekondigd op de WW KIP-day-site. Maar het was Pinkster en dat wordt in tegenstelling tot veel andere gebieden in Estland wél gevierd op het eilandje. Maar de lokale breisters kwamen toch, allemaal in de traditionele rood gestreepte rok met schortje en Ella zelfs met prachtige kousen. Ze was met die kousen al op de foto gezet voor de fototentoonstelling van Anne Helene Gjelstad, maar wilde voor ons haar rok best nog even hoog optrekken. Op dat moment werd het lieve gesloten gezichtje opeens een zeer guitig en ondeugend bekkie.

For me the nicest and most special KIP-day ever was on Kihnu Island in Estonia. Monika had announced the event officially on the WW KIP-day site. But it was the day before Whitsunday and contrary to what happens in other parts of Estonia on Kihnu this was celebrated. But the local knitters joined in nevertheless, wearing their traditional red striped skirts with aprons and Ella even wore beautiful stockings.  She had been photographed with these stockings before for  Anne Helene Gjelstad‘s photo exhibition, but she was still prepared to pull up her skirt high for us. At that moment the sweet but expressionless face became roguish and naughty.

 Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011
 
 Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011
 
 Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011
 
 Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011
 
 Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011
 
 Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Ondeugend was ook Leili, die gezellig midden tussen ons in aan de voeten van Gerard ging zitten breien. “Ze kon het op haar kontje doen”, zou mijn schoonmoeder Greetje zeggen die deze uitdrukking meestal bewaart voor de ergste k*t-klussen die je zittend kan uitvoeren. Zo beschouw ik althans Leili’s manier om ons vliegvrij te houden, ze ving ze in een zakje en vertelde dat dat een populair kampioenschap is op Kihnu. Zoveel is er blijkbaar nu ook weer niet te doen op Kihnu. Eirwen werd ingezet om het zakje dicht te houden met haar voet. Leili was lichtelijk verbijsterd over de twee sokken toe-up op één rondbreinaald van Saskia. De techniek werd grondig en aan het lijf onderzocht. Na Saskia geleerd te hebben hoe je de muggen van je rug houdt en zich met het beetje Engels dat ze machtig is, door Gerard’s patroon heen te hebben gewerkt, verstevigde ze de banden met hem door hem te bedanken voor zijn cadeautje met een dikke zoen. Helaas waren de camera’s te laat, maar de blik van Leili vlak erna is vastgelegd. En Gerard kreeg een ontzettend lief kaartje van haar. Koester het, Gerard!

Also naughty was Leili who sat down to knit bang in the middle at Gerard’s feet. She could ‘do it on her bum’ as my mother-in-law Greetje would say, who mostly uses this expression for the very shitty jobs that you can do sitting down. That’s how I see Leili’s method to keep the mosquitoes away from us, she caught them in a small plastic bag and told us that this is a popular championship on Kihnu. So apparently there’s not that much to do on Kihnu. Eirwen was put into action to keep the bag closed with her foot. Leili was slightly surprised by Saskia’s two socks on one circular needle. The technique was thoroughly and even bodily inspected. After having taught Saskia how to keep the mosquitoes away from her back and having worked through Gerard’s pattern with the little English she speaks, she tightened the bonds of friendship by thanking him for his gift with a big kiss. Unfortunately the cameras were too late to catch the moment, but the look on her face directly afterwards was caught on camera. And Gerard got a very sweet card from her. Cherish it, Gerard!

Video: Saskia en Leili
Video: Leili

 Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011
 
 Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011
 
 Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011
 
 Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011
 
 Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011  Kihnu KIP 2011
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images 

Zo brachten we de middag genoeglijk door, genieten van het lekkere weer, het gezelschap van de Kihnu-breiers en hier en daar een mug wegmeppend. Ella had warm zelfgebakken brood mee, dat heerlijk smaakte. Wij hadden dropjes, Wilhelmina-pepermunten en speculaas. Een kom met ijswater ging van mond tot mond. Ella had voor ons ieder een boekenlegger geweven. Het was zo’n lief cadeautje, dat we massaal besloten het als armbandje te dragen. Leili vond dat de Gelderse mutsen van Anke ook  haar beeldig stonden. Jans legde haar geliefde breiwerkje twee tellen neer om te kletsen met wat jongelui die totaal niet verbaasd waren dat we daar zaten te breien met de lokale breisters in traditionele kleding. Op Kihnu is breien de normaalste zaak, maar valt een groep giebelige Nederlanders met twee Engelsen wel op. De jongste Kihnu-breister breide een bullet proof trui, vertelde ze lachend. Strak, stevig breiwerk. Tot onze verbazing kwamen we haar ook weer tegen op de boot naar het vastenland, dit keer in een matrozenpakje.

We spent an enjoyable afternoon, enjoying the nice weather, the company of the Kihnu knitters and swatting away a mosquito every now and then. Ella brought us a warm home-baked bread that tasted very well. We had liquorice, Wilhelmina-peppermints and speculaas. A can with ice water went from mouth to mouth. Ella had woven each of us a bookmark. It was such a sweet gift that we decided en masse to wear it as a bracelet. Leili was of the opinion that Anke’s Gelderse mutsen (traditional Dutch hats) suited her perfectly as well. Jans put down her favourite knitting for a few seconds to talk to some youngsters who were not at all surprised by the fact that we sat there knitting with the local knitters in their traditional costumes. On Kihnu knitting is part of daily life, but a group of giggling Dutch and two English people do attract attention. The youngest Kihnu knitter was knitting a bullet proof sweater, she told us, laughing. Knitted very tightly. Much to our surprise we met her again on the ferry to the mainland, this time in a sailor suit.

Lijf ‘n Knitting

June 17th, 2011

   Tattoo

 Tattoo  Tattoo  Tattoo
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Gerard van IKnit London, één van de reisgenoten naar Estland, besloot dat zijn Life and Knitting zo verweven met elkaar zijn dat hij dat ook met zijn lijf duidelijk moest maken middels een tattoo. Wat hij met de tattoo op zijn been (man met vinger in de ‘bum’) duidelijk wil maken, dat willen we niet weten, maar de Haapsalu kantbreiwerk-tattoo op zijn arm is prachtig. In  de eerste tattoo-shop in Tallinn weigerde men aan zijn verzoek tegemoet te komen, maar de man in de tweede shop meldde dat hij het maar gek vond en maakte er vervolgens iets moois van. Het patroon, Lily of the Valley (Maikell in het Ests), is afkomstig van een shawl die Gerard kocht in het Rahva Museum in Tartu. De shawl is gebreid door de getalenteerde breister Liina, bekend van haar blog en onder de Ravelry naam Rees. Ze had niet kunnen denken tijdens het breien van de shawl dat ze hiermee Gerard zou inspireren het patroon te vertalen naar een tattoo.

Gerard van IKnit London, one of the travelling companions to Estonia, decided that his Life and Knitting are so intertwined that he better express that fact with his body (body is lijf in Dutch language) too – with a tattoo. What he wanted to express with the tattoo on his leg (man with finger in the bum), that we don’t want to know, but the Haapsalu lace knitting tattoo on his arm is beautiful. In the first tattoo shop in Tallinn they refused to make the tatttoo, but in the second one the man said that he thought it to be weird but then made it so nicely. The pattern, Lily of the Valley (Maikell in Estonian language), is from a shawl Gerard bought in Rahva Museum in Tartu. The shawl is knitted by the talented knitter Liina, also known from her blog and by her Ravelry naamen Rees. She never could have thought that her shawl would inspire Gerard to make the pattern into a tattoo……

Naked like a poodle….. ;-)

June 15th, 2011

Estonia 2011

Krankzinnig vroeg moesten we op het vliegveld zijn, want ons vliegtuig vertrok om 6.40 uur. En als je dan je wekker op 4.30 in plaats van 3.30 uur zet, heb je een behoorlijk probleem. Maar Hil, praktisch als altijd, viste me toen ik na tien minuten nog niet in de hal verscheen poedelnaakt (ik dan hè) uit de douche op mijn kamer en had me in slechts vier minuten in de kleren en volledig gepakt. Ze heeft het getimed. Klokslag tien uur stapte ik uit de taxi voor mijn huisdeur waar ik nu heerlijk zit bij te komen van het geweldige avontuur met het abrupte einde. Toch wel lekker zo’n uurtje extra slapen, maar lieve reisgenoten, ik beloof jullie dat ik er geen gewoonte van ga maken. Hil, bedankt hè!

We zullen jullie mee laten genieten van alles wat we hebben meegemaakt, zie net dat ik 1634 foto’s heb gemaakt.

Very early we had to be at the airport, as our plane left at 6.40 h. When you made the mistake to put your alarm on 4.30 instead of 3.30 h. you have a problem. But Hil, practical as ever, push me totally naked out of the shower on my room (the naked one was me) and had me dressed and fully  packed in only four minutes. She counted the minutes. Exactly at ten o’clock the taxi stopped for the door of my home and now I’m recovering from our amazing adventure with the sudden end. Well, I liked the extra hour sleep, but I promise my traveling companions never to do this again. Hil, thanks!

We will show your what we experienced, I just saw I have made 1634 photos.

Back to normal…..

June 14th, 2011

Morgen om half vier gaat de wekker, terug naar Nederland. Na veel te veel laatste drankjes volgt het afscheid van Eirwen, Monika en Gerard die zich van zijn meest beminnelijke kant heeft laten zien. In pyjama en op een fiets. Maar over die gênante toestand later meer…..

Tomorrow the wake up call will be at 4.30, back to the Netherlands. After too many last drinks there is the farewell from Eirwen, Monika and Gerard, who has been a darling all the time. In pyjamas on a bike. I will update you about this embarresing situation soon.

KIP Day on Kihnu

June 11th, 2011

Even een kort blogje vanuit Estonia met de HTC mobiel op de hotelkamer. We hebben Kihnu Roosi ontmoet en zij, Ella en de andere breisters van eiland zijn geweldig. En we hebben met ze geKIPt! Mooier kan de KIP dag toch niet worden?

Just a short blog from Estonia made on the HTC mobile in de hotel room. We have met Kihnu Roosi. She, Ella and the other knitters of the island are amazing. And we have KIP-ed with them. This was the best KIP Day ever!

Estonia 2011!

June 6th, 2011

Estonia 2011

Nou, daar gaan we dan. Ingeborn, Jans, Saskia,  Corry, Lennie, Marnel, Anke,  Tanja, Titia, Gerard, Eirwen, Hilly en ik. De bagage staat gepakt en de taxi naar Schiphol is besteld. Morgenvroeg start ons Estlandse avontuur 2011. Met een beetje geluk zijn we er al rond 13.00 uur in Tallinn en lopen we rond 14.00 het prachtig stadje in. s Avonds, net als verleden jaar, vieren we de start van de vakantie met het welkomstdinertje bij Kaerejaan aan het grote plein. De weersverwachting belooft goed weer. Wat hebben we er zin in!

So, there we go! Ingeborn, Jans, Saskia,  Corry, Lennie, Marnel, Anke,  Tanja, Titia, Gerard, Eirwen, Hilly and me. The luggage is packed and the taxi to airport Schiphol is ordered. Tomorrow morning early our Estonian adventure 2011 will start. With a bit of luck we  will be in Tallinn at 13.00h and in the old city at about 14.00h. In the evening, just like last year, we will celebrate the start of the holidays with the welcoming diner at Kaerejaan at the big square. The weather forecast promises good weather. We can’t wait!

Kihnu Roosi

June 1st, 2011

Kihnu Roosi

Een paar jaar terug kreeg ze via Monika al de groeten van mij. Kihnu Roosi, een vrouw in klederdracht van tegen de tachtig van het eilandje Kihnu in het zuiden van Estland, is mijn idool. Ze is namelijk gewéldig. Wat haar ogen zien, maken haar handen. Borduurwerk, geweven stoffen, kaartgeweven banden, gehaakte randen, maar vooral veel breisels. Sokken, kousen, wanten, handschoenen enz. in wolwit garen met kleurrijke randen. Doorspekt met symboliek en van een ongelooflijk hoge kwaliteit. Inmiddels verschenen er al drie boeken over Kihnu Roosi en al het moois dat er uit haar handen is gekomen. Wat een schatje hè. 😉

A few years ago Monika said hello to her for me. Kihnu Roosi, a woman in traditional costum, nearly eighty years old on Kihnu island in the South of Estonia, is my idol. She is great. What her eyes see, her hand can make. Embroidery, woven fabrics, cardweaving, crocheted borders, but formost knitting. Socks, stockings, mittens, gloves etc. in wool white yarn with colourful borders. Stuffed with symbolic meaning and of incredible high quality. By now already three books have been written about Kihnu Roosi and all the beautfiul stuff she made. Ain’t she cute. 😉

Monika heeft geregeld dat we haar gaan ontmoeten. Haar ouderlijk huis vol met haar handwerk zal ze ons zelf laten zien en daarna leert ze ons de fijne kneepjes van breien zoals ze dat op Kihnu al sinds heugenis doen. Vrijdagmorgen gaan we vroeg op. Monika’s broer brengt ons in zijn busje van Tallinn naar de pond in Munalaiu Port die ons over zal zetten naar Kihnu. Daar zullen we met z’n allen in een truck worden gehesen die ons over het eiland zal rijden. Zien jullie in gedachten Jans al zitten, inclusief haar grote mooie kralenkettingen en zilverkleurig regenjassie? Misschien nog even een stopje bij de wolwinkel? Dan naar het museum voor de rondleiding en Roosi’s workshop.

Monika arrange that we could meet her. The house she was born in is now filled with her handicraft and she will lead us through the house herself . Afterwards she will learn us the details of how the Kihnu knitters knit for ages. Friday morning we will rise early. Monika’s brothter will bring us in his bus from Tallinn to the ferry in Munalaiu Port  that will bring us to Kihnu. There we will be put in a truck and droven over the island. Can you imagine Jans, with her big beads round her neck and her silver coloured raincoat? Maybe a stop at a yarn shop? Than straighton to the museum and Roosi’s workshop.

En laat het nu toevallig WWKIP-day zijn de volgende dag. Monika nodigt ons allen plus de breiers van Kihnu uit om samen te KIP-pen op het eiland. Het belooft de bijzonderste KIP-dag ooit te worden. De lokale radio en de krant zijn al ingeseind en wie weet…. wordt dit ook de eerste KIP-dag van Kihnu Roosi!

And such a coincidence, WWKIP-day will be the next day. Monika invited us all plus the knitters of Kihnu to KIP on the island. It will probably be the most remarkeble KIP Day ever. The local radio and the paper already know about our plans and who knows….. maybe this will be Kihnu Roosi’s first KIP Day!