Hanne Falkenberg in Leiden

March 29th, 2008
 Hanne Falkenberg  Hanne Falkenberg  Hanne Falkenberg
 
 Hanne Falkenberg  Hanne Falkenberg  Hanne Falkenberg
 
 Hanne Falkenberg  Hanne Falkenberg  Hanne Falkenberg
 
 Hanne Falkenberg  Hanne Falkenberg  Hanne Falkenberg
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Eén van de ontwerpers van breiwerk die ik het meest bewonder is de Deense Hanne Falkenberg. Drie jaar geleden, ik had toen het fenomeen Stitch ‘n Bitch nog maar nèt ontdekt, breide ik voor het eerst één van haar ontwerpen, de Dacapo in beige, zwart en bruin. Het was in de tijd dat ik nog amper de Engelstalige patronenboeken had ontdekt haast een opluchting de collectie van hoogstaande ontwerpen te ontdekken tijdens een bezoekje aan Ribbels in Leiden. Eindelijk breipatronen van hoge kwaliteit die in eigen land te zien, te voelen en te koop waren. Elegant, stijlvol en vrouwelijk van lijn, maar prima draagbaar. Zelfs mijn man vond de Dacapo prachtig omdat het vest dankzij de kleurstelling zo Japans aandeed en zo’n zwierige vorm had. Het breien was wel even doorzetten, op tamelijk dunne naalden en in ribbelsteek, er kwam geen eind aan. Maar het resultaat mocht er zijn. Een foto van het vest werd geplaatst in Handwerken zonder Grenzen en de redactie kreeg diverse vragen over waar het patroon van dit prachtige vest te vinden was.

Veel van Hanne’s ontwerpen zijn gebaseerd op geometrische vormen en intrigerende lijnenspellen. Het kleurgebruik is subtiel, soms vrolijk maar nooit saai. De doordachte vormen en de in het ontwerp geïntegreerde afwerking ondersteunen het ontwerp. En dan de manier van breien…… wie denkt dat ze de pandjes één voor één opzet aan de onderkant, heeft het mis. Hanne blijkt in staat om alle conventionele methodes voor de constructie van breiwerk resoluut overboord te zetten en met open vizier naar het kledingstuk te kijken om zo te komen tot innovatieve constructiemethodes. De veelal naadloze ontwerpen worden opgezet op de plaats waar dit in haar ogen het meest logisch is, soms in het nekpunt of onderaan de rug, soms aan de mouwen of zelfs middenvoor. Met als uitgangspunt de mogelijkheden die rondbreinaalden, ribbelsteek, verkorte naalden en slipstitch bieden, bedenkt Hanne de ene na de andere prachtige creatie. Kleding die door functionaliteit, kleurgebruik, materiaal en goede pasvorm met plezier door vrouwen wordt gedragen. En ook graag door vrouwen wordt gebreid, want de beschrijvingen van de breisels zijn door de kritische houding van Hanne ten opzichte van haar eigen werk perfect en stap voor stap te volgen. Hoe ingewikkeld het eindprodukt ook lijkt te zijn, de manier van breien is beperkt tot enkele eenvoudige technieken. Zo gebruik je nooit meer dan één kleur per toer en bestaat het werk vrijwel geheel uit rechte steken. Hanne dringt aan op het precies volgen van de beschrijvingen, dan kan het niet mis gaan!

Dit weekend was Hanne Falkenberg te gast in Leiden bij Ribbels. In Puur, het cafeetje tegenover de winkel in de Pieterskerk-Choorsteeg, gaf ze twee keer een praatje over haar werk. Vooraf stelde Christa, de eigenaresse van Ribbels, ons al voor aan de breicorifee. Een mooie, vitale en van energie bruisende vijfenzestigjarige met een rijzig slank postuur die in goed verstaanbaar Engels ons graag te woord stond. Trots vertelde ze over het feit dat ze dit jaar al 40 jaar ontwerpt. Een wonder vindt ze dat zelf. Want hoewel ze op haar vierde al van haar moeder leerde breien, moest ze van haar vader een gedegen opleiding volgen om de kost voor zichzelf te kunnen verdienen. Volgens hem ging dat niet lukken met het kleien van bloempotten…… Hanne laat ons een foto zien van haarzelf als blonde kleuter met breiwerkje en van haar eerste breiseltje op zware koperen naalden die haar vader voor haar had gemaakt.

One of the knitwear designers I admire most is the Danish Hanne Falkenberg. Three years ago, I had just discovered the Stitch ‘n Bitch phenomenon, I knitted one of her designs, the Dacapo in camel, black and brown. In those days when I had difficulty finding pattern books in English, it was a relief to discover a collection of high quality designs during a visit to Ribbels in Leiden.
At last high quality knitting patterns were on display and for sale in our own country. They were elegant, stylish and had feminine details, but were also very wearable. Even my husband loved the Dacapo because the cardigan seemed to be Japanese in style due to the colours and it had such an elegant shape.
Knitting it required perseverance, on fairly thin needles and in garter stitch, it never seemed to end. But the result is quite something. A photo was published in 
Handwerken zonder Grenzen and the editors received several questions where to find the pattern for this beautiful cardigan.

A lot of Hanne’s designs are based on geometrical forms and intriguing line patterns. The use of colour is subtle, sometimes bright but never dull. The design is supported by well thought-out forms and integrated finishing. And then her way of knitting … anyone who thinks that she casts on the front parts one by one, is wrong. Hanne decisively appears to be able to let go of all the conventional methods for designing knitwear and looks at the garment objectively in order to come to innovative design methods. Often the designs are seamless and are cast on at a point that seems most logical to her, sometimes in the neck, at the bottom of the back, sometimes at the sleeves, or even centre front. Using the possibilities of circular needles, garter stitch, short rows and slipped stitch as starting points, Hanne creates one after the other splendid design. Women wear these garments with pleasure because of their functionality, the use of colour, material and the perfect fit. And women also love to knit them, for the patterns can be done step by step because of Hanne’s scrupulous attitude when designing her garments.
Although the finished garment seems very complicated, the method of knitting is limited to a few simple techniques. For example, Hanne never uses more than one colour per row and the garment is knitted almost solely in knit stitches. Hanne advises us strongly to follow the pattern meticulously, that way nothing can go wrong!

This weekend Hanne Falkenberg was a guest at Ribbels in Leiden. At Puur, the café across the street in the Pieterskerk-Choorsteeg, she gave two lectures about her work. Preceding these lectures Christa, owner of Ribbels, introduced this knitting celebrity to us. A handsome and dynamic, tall, slim sixty five-year-old lady who addressed us with enthusiasm in perfectly understandable English. Proudly she told us about the fact that this year she has been designing knitwear for 40 years. A miracle it is, she thinks. Although she learnt to knit from her mother at the age of four, her father forced her to get a proper education in order to be self-supporting. He was convinced she could not do that designing flower pots …. Hanne shows us a photo of herself as a fair-haired toddler with a piece of knitwear in her hand and she also shows us her first knitting on heavy copper needles her father made for her.

More...

 Hanne Falkenberg  Hanne Falkenberg  Hanne Falkenberg
 
 Hanne Falkenberg  Hanne Falkenberg  Hanne Falkenberg
 
 Hanne Falkenberg  Hanne Falkenberg  Hanne Falkenberg
 
 Hanne Falkenberg  Hanne Falkenberg  Hanne Falkenberg
 
 Hanne Falkenberg  Hanne Falkenberg  Hanne Falkenberg
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

De studie werd wiskunde en scheikunde, waarna ze enkele jaren als laborante werkte. Maar haar kreatieve geest won het van vaders goed bedoelde adviezen en in 1986 werd in Zweden haar eerste ontwerp verkocht. Ze ontwierp in het begin voor allerlei bedrijven, waaronder Dale of Norway en SK, maar de laatste jaren ontwerpt ze alleen nog voor haar eigen collectie My Own Collection. Helemaal naar haar eigen idee over mode, tijdsloosheid van ontwerp en kwaliteit van het werk. Zonder consessies te doen aan de jachtigheid van de huidige modewereld en zonder zich te veel bloot te stellen aan invloeden van buitenaf zoals het lezen van tijdschriften en zelfs het bezoeken van wolwinkels. Een wiskundige die breiwerk ontwerpt, dat gegeven zie je in iéder ontwerp terug.

Ieder breisel dat Hanne bedenkt, start met een idee in haar hoofd. Ze breit altijd met dezelfde wol uit drie verschillende Schotse wolfabrieken in verband met de continuïteit in de levering van de garens. Ze kent alle eigenschappen van deze wol. Zo kan ze zonder het ontwerp van te voren uit te tekenen starten met breien en gaandeweg het model vorm geven. Kritisch op iedere steek breit ze alle ontwerpen minstens twee keer in haar eigen maat, zodat ze goed kan zien hoe het model valt. De eerste in zwart-wit om de lijnen duidelijk te kunnen zien, daarna in meerdere kleuren. Dan berekent ze de patronen voor de verschillende maten en breien breisters het in alle kleurstellingen na. Doordat de wol op de vezel wordt geverfd en daarna pas wordt gemengd en gesponnen, zijn zelfs de fellere kleuren subtiel van tint. Voor ieder ontwerp wordt alles met de hand uitgerekend. De ingewikkelder afwerkingen en verkorte naalden zijn niet geschikt voor gebruik van ontwerpsoftware. Ook breimachines komen er niet aan te pas, want echt handwerk moet écht handwerk blijven. Arbeidsintensief is het breien van de patronen zeker. Doordat er in ribbelsteek op tien maal tien centimeter evenveel steken als toeren gaan, wordt het ontwerpwerk vereenvoudigd, maar het breiwerk schiet minder hard op. Hanne laat ons haar handen zien. Breihanden, met vingers die vergroeid zijn in de houding waarin de pennen worden vastgehouden. Maar Hanne denkt niet over pensionering, waarom zou ze?

Rond het middaguur treffen we een Noorse man van middelbare leeftijd aan tussen de bollen wol bij Ribbels. Met typisch Noorse vriendelijkheid begint hij tegen me te praten. Hij de man is van Hanne, vertelt hij, en dat het zo leuk is om samen te reizen en dat het zo goed gaat met het bedrijf. Wij verzekeren hem dat hij trots kan zijn op zijn getalenteerde vrouw. Maar voor hem breit ze zelden iets, ze ontwerpt immers het meest voor vrouwen. We vertellen hem over het fenomeen The Curse of the Love Sweater, waar hij diep over na schijnt te denken en in gedachten kiest hij eieren voor zijn geld. Lichtjes ongeduldig loopt hij naar Puur om te kijken waar zijn vrouw blijft. Maar Hanne vermaakt zich nog uitstekend met de dames die enthousiast de kans grijpen alle modellen te passen. Ze legt vriendelijk en geduldig van alles uit aan de gasten en denkt nog niet aan lunchen met haar hongerige echtgenoot.

Ik vond het al leuk dat Ribbels Falkenberg-ontwerpen verkoopt. Maar het is ronduit geweldig dat eigenaresse Christa deze ontmoeting met Hanne Falkenberg voor de Nederlandse breiers mogelijk heeft gemaakt. Dank je wel Christa, jij met je winkel Ribbels met de geweldige collectie Hanne Falkenberg, Noro, Colinette en meer zijn een aanwinst voor de Nederlandse breiscene! 

Hanne, bedankt voor een interessante dag. Blijf vooral nog heel lang ontwerpen!

Hilly, bedankt voor de vertaling, het meerijden, je prettige gezelschap én voor de lekkere tuut Grappa ;-)!

She studied chemistry and mathematics, after which she earned her money as a lab technician for a few years. But her creative mind prevailed over her father’s well-meant advice and in 1986 her first design was sold in Sweden. At first she designed for all kinds of companies, such as Dale of Norway and SK, but in later years she only designed for My Own Collection. Entirely according to her ideas about fashion, timelessness of the designs and quality. She does so without making concessions to the fleetingness of the current fashion world and without exposing herself too much to external influences by for example reading magazines or even visiting yarn shops. A mathematician who designs knitwear, this fact can be recognized in any of her designs. 

Every garment Hanne designs, starts with an idea in her head. She always knits with the same yarns from three different Scottish wool mills in order to ensure a constant supply of yarns. She knows all the characteristics of this yarn. This way she can start to knit the design without drawing it first and then she continues designing it along the way. Being critical of every stitch she makes she always knits her garments at least two times in her own size in order to check the model. The first one she knits in black and white to be able to see the lines, afterwards in more colours. Then she calculates the patterns in several sizes and her knitters knit the design in all colour combinations. Because the wool is dyed on the fibre and only then mixed and spun, even the brighter colours are subtle. For every design the calculations are done by hand. The complex finishing and short rows are not suitable for a design software programme. Knitting machines aren’t suitable either, for proper handicraft has to remain just that. It is a fact that knitting these garments is very time-consuming. Designing gets easier because in garter stitch there are as many rows as stitches at ten by ten centimetres, but knitting them takes up more time. Hanne shows us her hands. Knitting hands, with fingers deformed in the way the needles are held. But Hanne refuses to retire, and why should she?

At noon we meet a Norwegian middle-aged man at Ribbels. With typical Norwegian friendliness he starts to talk to me. He’s Hanne’s husband. He tells me that it is such a pleasure to travel together and that business is doing fine. We assure him that he can be very proud of his talented wife. But she seldom knits something for him as she designs mainly for women. We tell him about The Curse of the Love Sweater, something he has to think about deeply and in his mind he seems to make the best of a bad bargain. Slightly impatient he walks over to Puur to find out where his wife is. But Hanne is still having a good time with the ladies who grab the chance to try on all the garments she brought with her. She explains everything patiently to her guests and is not thinking of having lunch with her hungry husband yet.

I was already very happy that Ribbels sells Falkenberg’s designs. But it is in one word fantastic that shop owner Christa made it possible for the Dutch knitters to meet Hanne Falkenberg. Thank you, Christa. Your shop Ribbels with the fabulous Hanne Falkenberg, Noro, Colinette  and much more is an asset for the Dutch knit scene!

Hanne thank you for this interesting day. Please keep designing for a long time!

Hilly thank you for the translation, for driving, your pleasant company and the delicious bottle of Grappa ;-)!

Google me!

March 27th, 2008

Google

     
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Succes wordt tegenwoordig onder meer afgemeten aan je populariteit op het internet. ‘Hoog eruit komen’ bij Google, een van de meest populaire zoekservers, wordt gezien als een prestatie.

Toen ik ruim een jaar geleden Life ‘n Knitting startte dacht ik niet verder dan een gezellig BreiBlogje te maken met als voornaamste doel de Nederlandse breiers op de hoogte te houden van mijn avonturen in breiland. Het loopt nu lekker met iedere dag tegen de 200 unieke bezoekers, maar wie schetst mijn verbazing toen ik de belangrijke zoekterm knitting googlede en mijn blogje verleden week op plaats drie stond, zelfs boven Wikipedia en andere belangrijke breisites…….

Deze week staat Life ‘n Knitting op plaats vier en ik heb dat maar snel even vastgelegd.

Success now a days is often measured by you popularity on the internet. A high ranking at Google, one of the most popular search engines, is important.

When I started Life ‘n Knitting one year or more ago I hoped it to be a cosy KnitBlog with as the main goal keeping the Dutch knittings updated on my adventures in the knitting world. It is going well with the blog, every day I get up to 200 unique visitors, but imagine my sincere surprise when I googled the important term knitting and found my blog to be placed on ranking three, even above Wikipedia and other important knitting sites…….

This week Life ‘n Knitting is moved to ranking four and I hurried to make a screen shot of it.

Mittens, white and striped

March 25th, 2008
 Twined Knitting Mittens  Piecework  Twined Knitting Mittens
 
 Twined Knitting Mittens  Twined Knitting Mittens  Twined Knitting Mittens
 
 Twined Knitting Mittens  Twined Knitting Mittens  Twined Knitting Mittens
 
 Twined Knitting Mittens  Twined Knitting Mittens  Twined Knitting Mittens
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Eindelijk heb ik gedaan wat ik al een poos van plan was. Ik heb de wanten die ik verleden jaar al in witte kidmohair breide, nagebreid in Mora-garen (Z-getwijnd) en in twee kleuren. Dat vind ik namelijk het geweldige van Twijnend Breien, met twee draden van één kleur is het effect zo anders dan met twee verschillend gekleurde draden. Kijk maar……

Mijn Paasdagen waren dus wel besteed. Terwijl de sneeuw neer dwarrelde op de ramen van de serre en man Jan zijn iconen schilderde, breide ik de wanten die ik startte op L’Aiguille en Fête in Parijs.

Het patroon is ontworpen door Nancy Bush en verscheen in januari-februari in de Piecework.

Finally I did what I planned to do a long time ago. I knitted the mittens in two colors Mora yarn (Z-plied) that I already knittted in white kidmohair last year. That is for me the magical quality of Twined Knitting, with two threads of one colour the effect is so different from knitting them with two threads of the same colour. Look here…….

I have spend my time well this Easter. While the snow was falling on the windows of the serre and husband Jan painted his icons, I knitted the mittens that I started on L’Aiguille en Fête in Paris.

The pattern is designed by Nancy Bush  and was issued in the January-February issue of Piecework.

Twijnend Breien workshop 6 april Amsterdam

March 25th, 2008

Op zondag 6 april zijn bij de workshop Twijnend Breien nog een paar plaatsen vrij.
Kosten 60 euro incl breinaalden en twee strengen Rowan-wol, koffie/thee met lekkers en de lunch.

On Sunday 6 April there are some places at the workshop Twined Knitting.
Costs are 60 euro incl knitting needles and two skeins of Rowan wool, coffee, tea with cookies and lunch.

Knitting in Koewacht and Leuven (Belgium)

March 23rd, 2008
 Blij Bezuiden - Koewacht  Blij Bezuiden - Koewacht  Blij Bezuiden - Koewacht
 
 Twijnend Breien in Leuven  Twijnend Breien in Leuven Twijnend Breien in Leuven 
 
 Twijnend Breien in Leuven  Twijnend Breien in Leuven  Twijnend Breien in Leuven
 
 Twijnend Breien in Leuven Twijnend Breien in Leuven   Twijnend Breien in Leuven
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Na het breien in Parijs weer iets heel anders: breien in Koewacht. Waar dat ligt? In het mooie Zeeuws Vlaanderen in een prachtige landelijke omgeving. Janny Wijna heeft daar op haar boerderij De Wolboerderij ruimte voor haar winkeltje en voor workshops. Op 12 en 13 april kan je er terecht voor workshops door Hilly en mij, The Dutch Knitters.

Op het programma staan Twijnend Breien, enkele mooie opzetten en veel interessante rondbreinaaldtechnieken, waaronder de Moebius. Het programma van twee dagen kost 95 euro voor beide dagen samen, maar het is ook mogelijk om één dag mee te doen voor 60 euro. Er zijn nog een paar plaatsen beschikbaar.

Dit weekend gingen we nog iets zuidelijker, naar het mooie Leuven in België, vlak bij Brussel. Ik was er verleden jaar zomer al met man Jan voor een romantisch weekendje uit. Toevallig was er die zaterdag in die week het breicafé, waar Rosemie, de vriendelijke eigenaressen van ‘t Wolwinkeltje in de Parijsstraat, mij destijds hartelijk welkom heette. Een zalige zonnige middag midden in de gezellige winkelstraat al breiend met de vrolijke Leuvense dames. Eén ervan zagen we gisteren terug tijdens de workshop. Ook onze Belgische breivrienden Marie-Paule, Dominique  en Anne waren er.

Het onderwerp was Twijnend Breien en toen ik het verhaal vertelde dat ik deze mooie Zweedse techniek op het spoor was gekomen via mijn eerste Japanse boekje en toen verder was gaan zoeken, realiseerde ik me dat we een échte (Belgische)Japanse in de groep hadden. Haar hebben we in een dag tijd de basisprincipes van Twijnend Breien geleerd, hoewel zij het natuurlijk ook uit het Japanse boekje had kunnen lezen…….

De dag was een groot succes, althans, de cursisten gingen zeer tevreden naar huis en wij hadden een tópdag! Het was en bleef gezellig, zelfs toen de ene cursist opeens zes sokkennaaldjes had en de andere vier. Ook toen we om half vijf vrolijk riepen dat we in het laatste half uur ‘voor de bel’ nog bèst een extra techniekje konden oefenen. Murf, dat waren ze, alle dertien, maar blij met hun nieuwe kennis en vaardigheden en vol plannen voor wanten, mutsen en ander moois.

Rosemie genoot met volle teugen van het feit dat ze als wolwinkeleigenaresse (al 30 jaar!) nu eens niet degene was die de uitleg gaf. We hebben haar beloofd terug te komen naar Leuven, want zij en de cursisten waren wel in voor meer workshops. Dat doen we graag! The Dutch Knitters, filiaal Leuven, België, klinkt goed, niet waar?

Met dank aan Hil voor enkele van de foto’s.

More...

After knitting in Paris something totally different: knitting in Koewacht. Where that is located? In the beautiful Zeeuws Vlaanderen in the lovely countrysite. Janny Wijna has a farm there, the Wolboerderij with space for a little shop and for workshops. On 12 and 13 April you can follow the workshops given by Hilly and me,  The Dutch Knitters.

On the agenda are Twined Knitting, some wonderful castons and lots of other interesting techniques for knitting in the round. Two days of workshops cost 95 euro, but it is also possible to do only one day for 60 euro. There are still a few places available.

This weekend we went even a little more to the South, to the beautiful town of Leuven in Belgium, near Brussels. I was there last summer with husband Jan for a romantic weekend. I was so lucky that this was the Saturday that there was a knitting cafe where Rosemie, the friendly owner of ‘t Wolwinkeltje in the Parijsstraat made me feel very welcome. We had a wonderful sunny afternoon, knitting in the middle of the cosy shopping street with the regular knitters from Leuven. One of them we met again yesterday. Also our Belgium knitting friends Marie-Paule, Dominique and Anne were there.

The subject was Twined Knitting and when I told the story of how I came acquinted with this technique through a Japanese book and then continued investigating the technique, I realised that we had a real (Belgium) Japanese girl in the groep. We learned her the basics of Twined Knitting that day, but she would also have been able to read the text of the Japanese book…….

The day was a great success, that is, the students were very content and we had a great day! It was and stayed a friendly atmosphere in the group, even after one student found out she had six sock needles and another only four of them. Even when we announced at 16.30 h. that we had still another half hour for learning another different stitch. Totally worn out, that was how they felt all thirteen of them but happy with all their new knowledge and abilities and full of plans what to knit in the newly learned technique.

Rosemie enjoyed every minit of being a student instead of being the wool shop owner (for 30 years now!) that was expected to teach and help her clients. We promised her to return to Leuven because she and the students want more workshops. We love to do that! The Dutch Knitters, dependance Leuven, Belgium, that sounds great, doesn’t?  

Thanks to Hil for some of the photos.

Paris 2008 – Paris Tricot

March 17th, 2008
 Paris Tricot  Paris Tricot  Paris Tricot
 
 Paris Tricot  Paris Tricot  Paris Tricot
 
 Paris Tricot  Paris Tricot  Paris Tricot
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

En als je dan in Parijs bent en je eigen breiavondjes moet missen, dan brei je gewoon mee met de groep ter plaatse. Verleden jaar leerden we al de breiers van Brentano kennen. Dit jaar was de groep verplaatst naar een ruimte achter in de winkel. Met bijna dertig breiers best druk, maar er gaan veel makke breiers in een hok, dus het lukte allemaal prima. Flo maakte foto’s van breiwerken voor het Canal-blog. Ook Marie-Claire verteld over ons bezoek op haar blog. Vooral het Twijnend Breien trok veel aandacht. Ook het shirtje van Corrie werd uitgebreid gefotografeerd. Cathy attendeerde ons op de Paris Tricot-groep die iedere dinsdagavond bij elkaar komt in La Defense.

Bij de Starbucks in het grote winkelcentrum Quatre Temps troffen we een aantal breiers aan rond een tafel op het winkelplein. Rond zes uur kwamen ze vanuit alle hoeken haastig aangelopen. Even breien ná het werk en voordat je thuis de pannen op het fornuis zet. Naast een drukke baan en gehaast leven in de grote stad vinden de breiers er een momentje rust met wol en naalden. Op zo’n moment prijs ik mezelf gelukkig dat ik zoveel tijd kan spenderen aan mijn passie. En vraag ik me af hoe het kan dat ik toch nog tijd te kort kom……

Grappig om zo midden tussen het winkelend publiek te breien. Geen van de voorbijgangers kijk trouwens verbaasd op van zoveel brei-activiteit. Een Letlandse die al jaren in Parijs woont, liet het mutsje van haar baby zien, ‘just like the one Saartje knitted for Lotte’, zei ze, met moeite de Hollandse namen uitsprekend…….

We hebben van al die gezelligheid bij Brentano ook nog korte video’s gemaakt. En eentje van de stand van The Dutch Knitters op L’Aiguille en Fête terwijl meneer Corry en Marianne een bolletje opwinden. En eentje over Jantje en zijn petje.

More...

When you are in Paris and you have to miss out on your regular knitting nights you just knit along with Paris Tricot. Last year we met the knitters of Brentano. This year the group was moved to the back of the store. Quite busy with almost thirty knitters, but a lot of peaceful knitters need only a small place to be happy, so it all fitted in nicely. Flo made photos of all knittings for the Canal-blog. Marie-Claire also told about our visit on her blog. Especially the Twined Knitting got attention. Corrie’s shirt was extensively photographed. Cathy drew our attention to the fact that there is a Paris Tricot group knitting every Tuesday night in La Defense.

At Starbucks in the big shopping mall Quatre Temps we met a few knitters sitting on a table on in the mall. Around six they came from all directions, obviously hurried. A moment of knitting after work and before putting the meals on the table at home. So the knitters find a short moment of peace with wool and needles. On such a moment I’m so happy to have all my time to dedicate to my passion. And ask myself how it is possible that even I think I don’t have enough time……

Funny to knit in the middle of shoppers. None of the passer-by’s noticed the knitters. A letvian knitter living in Paris for years now, showed us the hat of her baby, ‘just like the one Saartje made for Lotte’, she said, having some difficulty pronouncing the Dutch names…….

We made short videos of the cosy encounter at Brentano in Paris. One of the meeting at Paris Tricot at Brentano and one of the stand of the Dutch Knitters on L’Aiguille en Fête while meneer Corry and Marianne wind a ball together. And one about Jantje and his hat (in Dutch).

Paris 2008 – wool shopping

March 15th, 2008
 Wool shops in Paris  Wool shops in Paris  Wool shops in Paris
 
 Wool shops in Paris  Wool shops in Paris  Wool shops in Paris
 
 Wool shops in Paris  Wool shops in Paris  Wool shops in Paris
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Het is me nog nooit gelukt…… op vakantie gaan en zonder wol en andere leuke aankopen thuiskomen. En in Parijs lukt me dat al helemaal niet.

Met onze breivrienden bezochten we La Droguerie tegenover de Saint Eustache (Rue du Jour – metro Les Halles), waar overigens ook het graf van de om zijn korte jasjes bekend geworden minister van staat Colbert te vinden is. Succes verzekerd in deze winkel, beslist één van de leukste van Parijs. Ook La Droguerie in de Bon Marché in het winkelgebied Babylon (metro Sèvres-Babylon) is de moeite waard. Heel anders dan de rommelige gezellige Droguerie met de strengen, bandjes, knoopjes en ander moois, gaat het hier om een goed geordende collecties bollen wol van de grote Engelse en Franse merken. 

Dinsdag werd voor ons de dag van de kleinere wolwinkels in Parijs. Van de zeven op ons lijstje werkten we er in rap tempo maar liefst vijf af. Metrootje in, metrootje uit en met de streetfinder en TomTom de straten door.

Les Tricot de CoCo – een schattig piepklein winkeltje met een prima collectie garens, waaronder veel Noro, wat Rowan, Debbie Bliss en ander moois. Je vindt het winkeltje in een mooie rustige wijk (35, Rue Davioud – metro Ranelegh).

Cat’Laine (19, Rue Saint-Marc – metro Richelieu-Drouot) was niet helemaal ‘ons ding’. Door de vele fantasiegarens die op curieuze wijze gecombineerd werden in de voorbeeldmodellen kwam het wat gedateerd over.

Helaas was Mercredi et Cie (metro Sentier) niet meer te vinden op dit adres. Maar in deze wijk met veel textielgroothandeltjes vonden we toevallig een ander bijzonder winkeltje, Boisson (181, Rue Saint Denis), een groothandel met een aantal basisgarens voor redelijke prijzen. Van achter de prachtige oude toonbank verkocht een gedistingeerde oudere heer ons twee klossen prachtig linnen.

In de wijk Arts et Metiers bij de gelijknamige metro vonden we een groothandel in zijden garens. Het was erg leuk om in het oude Parijze appartementengebouw rond te neuzen, maar helaas verkochten ze niet aan particulieren. Huguet, even verder de straat in, viel erg tegen, een toonbeeld van stoffigheid en gedateerdheid.

Aan de La Mercerie (39, Rue de Lévis – metro Villiers) en Le Comptoir (26, Rue Cadet – metro Cadet) kwamen we niet meer toe. Bij Le Comptoir kan je op 17 maart overigens nog de kans krijgen om Debbie Bliss te ontmoeten.

Voor boeken kan je goed terecht bij Brentano aan Avenue de l’Opéra (metro Opéra) en daar om de hoek op de Avenue des Piramides bij Junkudo, de Japanse boekhandel met minstens een meter Japanse breiboeken.

We waren blij met onze aankopen, het zijn de mooiste souveniers. De foto vol wol, boeken, mijn geliefde parfum Calèche van Hermès en ook nog wat shirts en brei-etuis van Muji getuigt van veel koopplezier.

More...

I never have succeeded in going on a holiday and come back home without having bought some wool. And in Paris this will never be an option.

With our knitting friends we checked out La Droguerie near the Saint Eustache (Rue du Jour – metro Les Halles), where btw you can find the grave of Colbert, the minister of state that like shorter jackets. Success is guarenteerd in this shop, certainly one of the best of Paris. La Droguerie in the Bon Marché in the shopping quartier Babylon (metro Sèvres-Babylon) is worth while too. Totally different from the messy Droguerie with its skeins, frills, buttons and other lovely stuff, here it is about neatly organized collections of of balls of yarn from the bigger French and English brands.

Tuesday was our day of smaller wool shops in Paris. From the seven shops on our list we managed to find five shops. In the metro, out of the metro and with our streetfinder and TomTom through the streets.

Les Tricot de CoCo – a lovely small shop with a fine collection of yarns, some Rowan, Debbie Bliss and other goodies. You find the shop in a quiet quartier (35, Rue Davioud – metro Ranelegh).

Cat’Laine (19, Rue Saint-Marc – metro Richelieu-Drouot) was not quite ‘our thing’. The shop looked a bit dated coursed by the amount of curiously combined fantasy yarns in the knitted examples.

Unfortunately Mercredi et Cie (metro Sentier) was no longer there. But in the same quartier with so many little whole sale merchants we found a shop by chance, Boisson (181, Rue Saint Denis), a whole sale shop with basic yarn for reasonable prices. From behind a beautiful wooden counter an older distinguished gentleman sold os two cones of wonderful linnen.

In the quartier Arts et Metiers near the metro with the same name we found the whole sale shop with silk yarn. It was fun to step into a real old Parisian condominium, but sadly they did not sell to those without yarn shops. Huguet, in the same street, was not what we expected, in fact, it seemed not to have changed their collection since the seventies and collected dust instead since then.

We stopped there, without visiting La Mercerie (39, Rue de Lévis – metro Villiers) and Le Comptoir (26, Rue Cadet – metro Cadet). Btw, at Le Comptoir you can meet Debbie Bliss on March 17.

For books you can go to Brentano on the Avenue de l’Opéra (metro Opéra) and around the corner on the Avenue des Piramides to Junkudo, the Japanese book store with at least a meter of Japanese knititng books. We were happy with all we bought, it are the best souveniers. The photo stuffed with wool, books, my beloved perfum Calèche from Hermès and also soms shirts and knitting étuis from Muji proofs how much I like to shop. 

Knitting in Paris – the fair

March 13th, 2008
Parijs 2008 L'Aiguille en Fête Parijs 2008 L'Aiguille en Fête Parijs 2008 L'Aiguille en Fête
 
Parijs 2008 L'Aiguille en Fête Parijs 2008 L'Aiguille en Fête Parijs 2008 L'Aiguille en Fête
 
Parijs 2008 L'Aiguille en Fête Parijs 2008 L'Aiguille en Fête Parijs 2008 L'Aiguille en Fête
 
Parijs 2008 L'Aiguille en Fête Parijs 2008 L'Aiguille en Fête Parijs 2008 L'Aiguille en Fête
 
Parijs 2008 L'Aiguille en Fête Parijs 2008 L'Aiguille en Fête Parijs 2008 L'Aiguille en Fête
 
Parijs 2008 L'Aiguille en Fête Parijs 2008 L'Aiguille en Fête Parijs 2008 L'Aiguille en Fête
 
Parijs 2008 L'Aiguille en Fête Parijs 2008 L'Aiguille en Fête Parijs 2008 L'Aiguille en Fête
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Terwijl in Parijs de lente inzette en we maar een paar regenbuitjes hadden, ontliepen we de storm in Nederland. Acht dagen waarin we zovéél beleefd hebben. De eerste dag hebben Hil en ik een schitterende wandeling gemaakt vanaf het Trocadéra met uitzicht op de Eiffeltoren, via de Arc de Triomphe, het Champs Elysées, de Tuileriën, de Place de la Concorde naar het Louvre. ‘Toevallig’ kom je dan uit in de wijk waar ook Brentano’s en Junko (Japanse boekhandel) en de ‘voordeel-Japanner’ te vinden zijn. Moe van de indrukken rolden we PastaPapa in waar de pizza uitstekend smaakte.

De tweede dag startte de beurs L’Aiguille en Fête. Daar zaten we dan, in een ruimte waar menig standhouder jaloers op was, met onze Nederlandse vlag met The Dutch Knitters en twaalf meter kitscherige wimpeltjes. Yarnlot en Anne uit België vergezelde ons in de middag, zodat we ons die dag maar even The International Knitters noemden. Ook veel Parijse breiers schoven aan voor een toertje internationaal breien. Yarnlot en Anne zagen we terug toen we ‘s avonds La Droguerie in de Bon Marché bezochten. Ik kocht er wol met jak voor de leuke pantoffels in één van mijn nieuwe Japanse boekjes.

‘s Avonds arriveerden onze vrienden uit Nederland. Diverse Corrie-y’s, die we hernoemden in Corry van Marianne, Corrie met ie en meneer Corry, Anke en Marianne. De volgende ochtend hebben ze we meegetroond naar La Droguerie bij de Saint-Eustache, want die moesten ze natuurlijk gezien hebben. Daarna naar de beurs. Onze levendige en soms rumoerige stand trok veel aandacht. Anke’s fijne breiwerk scoorde de meeste complimenten. Er was veel interesse in Twijnend Breien, een techniek die ik na verloop van tijd in het Frans kon uitleggen aan de Parisiennes die het Engels niet meester waren.

En wat hebben we een lol gehad! Zeven Nederlandse breiers in t’shirtjes met Antje die we in de metro al uitgebreid naar elkaar geflashed hadden. En zo kom je van het één op het ander én op Mariannne’s oorlellen. Tja, daar zullen we maar vooral niet te veel over uitwijden……. En hoewel Anke er niets van snapte dat je voor de leukste Parijse eettent Chartier een half uurtje op het binnenplaatsje moet wachten (leuk idee Corrie met ie!), hebben we daar heel bijzonder en lekker gegeten. Meneer Corry gooide nog een glas wijn om in mijn bord maar scoorde toch nog een dikke zoen van de ober. Ze kreeg trouwens wel meer spontane zoenen van Parijzenaars, nu ik er over nadenk…….

Lees verder – Read the rest of this entry and the English translation »

Paris, here we come!

March 4th, 2008
     
 Paris 2007  Paris 2007  Paris 2007
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Het is bijna zover. Mijn grote nieuwe koffer met vier wielen staat gepakt in de gang. Mijn leukste kleren, gebreide kanten shawls (de MondNacht!) en andere breisels, veel breispullen, campy Hollandse spullen om het Dutch Knitting Cafe aan te kleden, t’shirts met ons breimeisje, documentatie over Père-Lachaise en de Friday Night Knit Club die ik speciaal bewaard had voor de reis. Op het laatste moment stond de postbode voor de deur met 500 visitekaartjes. Alles zit er in en hij kan nog dicht.

De organisatie van de beurs heeft ons pontificaal op de site gezet met een oproep aan de Parijse breisters om vooral even bij ons langs te komen en gezellig mee te breien. Ondanks dat we al met een grote groep zijn (zeven tot tien breiers op vrijdag en zaterdag!), hopen we op veel aanloop. Ben jij in Parijs van 6 tm 9 maart? Dan kom je toch ook wel even langs…… je vindt ons op het podium B39.

Tot volgende week!

The moment of departure is almost there. My big new suitcase on four wheels is packed and waiting in the hallway. My nicest clothes, knitted lace shawls (the MondNacht!) and other knittings, lots of knit stuff, campy Dutch junk to decorate the Dutch Knitting Cafe, t’shirts with our knitting girl, documentation on Père-Lachaise and the Friday Night Knit Club that I saved for the trip. At the last moment the postman delivered 500 business cards. It is all in and the suitcase can still be closed.

The organization of the fair made an article about us for their web site and asks the Parisian knitters to visit us and knit along. Despite that we are with a large group (seven to ten on Thursday and Saterday!), we hope to meet a lot of knitters. Are you in Paris from 6 till 9 March? Then of course you too come to meet us…… you can find us on the stage B39.

See you next week!

Knitting socks

March 2nd, 2008
 Het Naadje van de Kous  Het Naadje van de Kous  Het Naadje van de Kous
 
 Het Naadje van de Kous  Het Naadje van de Kous  Het Naadje van de Kous
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Het weekend waren we samen met onze familie in Drenthe. Lekker bijpraten met mijn lieve schoonouders, lezen, breien, lekker eten maar ook erop uit. Het land van Bartje en het oude China kwamen bij elkaar in het prachtig gedecoreerde Drents Museum in Assen, waar ik de wachttijd doorbracht in een lentezonnetje, breiend aan mijn sokken. Het Terracotta Leger was indrukwekkend, wie de kans heeft moet het zéker nog gaan zien. Ga dan vooral ook even naar Dalen, waar Breiweb.nl een verrassend leuk wolwinkeltje heeft, tjokvol met Phildar– en Rowanwol.

De afdeling Archeologie van het Drents Museum herbergt een aantal van de veenlijken. Goed geconserveerde lichamen, gelooid, gekrompen en donkerbruin verkleurd. Ook van de textiel die de lichamen gevonden werd, is veel bewaard gebleven. Weefsels van wol, gemaakt met de technieken weven en sprang (oude Egyptische vlechttechniek). Ik zag er zelfs een bolletje wol, zo netjes opgewonden tot een rond bolletje dat mijn handen jeukten om er iets van te breien. Zouden de breiers van toen net zo’n gevoel hebben gehad als ik nu toen ze het mooie ronde bolletje zagen liggen?

De sokken die ik breide waren voorbeelden van hielen en tenen voor de workshop Het Naadje van de Kous van zondag 2 maart in De Afstap. Met de Magic Loop gezellig samen toe-up op een rondbreinaald (Addi Lace natuurlijk). En in de kleurrijke Kaffe Fassett sokkenwol van Regia.

Een klasje vol cursisten die zich wilden verdiepen in de hogere kunsten van het sokkenbreien kwamen bijeen bij De Afstap. De Magic Loop, het opzetten van de twee met Achtjes met Twee Draden en de toe-up-hielflap hebben nu geen geheimen meer voor hen. Maar hoe vertellen ze het thuis dat de sokjes voor kabouterklompvoetjes alles is wat ze mee naar huis namen om te laten zien?

This weekend we were in Drenthe with our family. It was nice to chat with my parents in law about reading, knitting, eating and touristic trips. The land from Bartje (local hero that didn’t want to say prayers before eating his brown beans ;-)) and the old China came together in the beautiful decorated Drents Museum in Assen, where I shortened the time  in the spring sun, knitting my socks. The Terracotta Army was impressive, those that have the change really should go see it. Then also visit Dalen, where you find Breiweb.nl, a surprisingly nice wool shop, filled with  Phildar– en Rowanwool.

The department Archeology of the Drents Museum houses some of the veenlijken (mummified bodies from the turf moors). Well conserved bodies, with leatherlike skins, schrunken and dark coloured. The textile found on the bodies is also well preserved. Fabrics of wool, made with techniques like weaving and sprang (old Egyptian breading technique). I even saw a boll of wool, so neatly winded to a round ball that my hands itched to knit it up. Maybe the knitters of yesterday had the same feeling when they saw the cute round bolls?

The socks I knitted were examples for toes and heels for the workshop Het Naadje van de Kous (Sock Knitting) Sunday March 2th in  De Afstap. With the Magic Loop two sock cosely together on one circular knitting needle (Addi Lace of course). And made of the colourful Kaffe Fassett sock wool made by Regia.

A class full of students that wanted to enlarge their knowledge about knitting socks came together in De Afstap. The Magic Loop, casting on with Figure Eight with Two Yarns and the toe-up heel now don’t have much secrets for them anymore. But how will they tell at home that the socks for dwarfs with bad feet is all they can show?