Workshops Magic Motifs

March 27th, 2017

Magische Motieven, de mystieke ontwerpmethode waarmee je persoonlijke boodschappen in je breiwerk (of iets anders) kan verstoppen, hebben hun oorsprong in Letland. Daar vond ik het bijna een jaar geleden in het zuiden van Kurzeme. Sindsdien wordt deze ontwerpmethode alsmaar populairder en waren dit seizoen de workshops niet aan te slepen. En altijd weer is iedereen enthousiast en geïnspireerd, heerlijk om hierover les te geven.

Naast een inleiding over de Letse breikunst leren de cursisten zelf met magische en vedische vierkanten motieven van data, getallen, namen en woorden te maken. De tijd die hierna overblijft voor het breien van je eigen motief, het leren van een superschattige Letse opzet, de Letse Reliefsteek, de Letse Vlechtsteek en de demo over Letse polswarmers met kralen is gering, maar niemand die daarover klaagt. Het maken van de motieven heeft dan inmiddels alle cursisten in z’n ban en vaak wordt die avond nog thuis op de bank alle namen en bijzondere data in de familie uit getekend. Heerlijk om zo les geven en te zien hoe dat wat ik zo geweldig vindt, mijn ‘kindje’, zo aanslaat in de breiwereld!

Magic Motifs, the mystical design method with which you can hide personal messages in your knitting (or anything else), have their origin in Latvia. I found it almost a year ago in southern Kurzeme. Since then, this design method is becoming more and more popular. This season the workshops were in high demand. Everyone is always so excited and inspired, so it is great to teach about this subject.

In addition to an introduction to the Latvian knitwear, the students themselves learn how to make motifs with magic and vedic squares by using dates, numbers, names and words. The time then left for knitting your own motif, learning a super cute Latvian cast on, Latvian Relief Stitch, Latvian Braid and a demonstration about how to make Latvian wrist warmers with beads, is short, but no one ever complained about it. Making the motifs by then has every class participant in his spell. Often even at home on the couch that same night, all the names and special data from the family are made. It is great to teach about such a popular subject and to see how what I find to be so wonderful, my ‘baby’, becomes so big in the knitting world!


Sumburgh – Shetland July 2016


De Afstap Amsterdam – November 2016 / January 2017



Het Breipunt Helmond – January 2017


De Wolboerderij Koewacht – February 2017


Handwerkbeurs Zwolle – February 2017


Het Ryahuis Zuidlaren – March 2017

Donkere Dagen

March 3rd, 2017

Tijdens de donkere dagen voor Kerstmis breidde ik dit kralenbuideltje terwijl man Jan een icoon schilderde. Het motief is een Magisch Motief gebaseerd op de naam Carla. Lekker spelen met de kleuren tot een duidelijk motief ontstond, maakte dat het lijkt alsof er kleine oranje puntjes oplichten als het licht er op schijnt. Het buideltje is opgezet met de Turkse opzet en naadloos in het rond gebreid. Een mooi persoonlijk hebbeding waar ik erg blij mee ben.

During the dark days before Christmas I knitted this beaded pouche while husband Jan painted an icon. The motif is a Magic Motif based on the name Carla. Playing with the colors it became a clear motif, which seems as if little orange dots light up when the light shines on it. The pouch is made with a Turkish cast on and it is seamlessly knitted in the round. A nice personal gadget which I am very happy with it.

De knitty gritty: Schachenmayr Regia 3-draads sokkenwol, kraaltjes van Gütermann rocailles 9/0 en een metalen rondbreinaald 1,5 mm.

The knitty gritty: Schachenmayr Regia 3ply sock yarn, beads made by Gütermann 9/0 and a metal circular knitting needle 1,5 mm. 

Ancestor Hat – Magic Motifs

February 22nd, 2017

Vanaf nu kan ik met een deel van mijn genenpool op mijn hoofd de kou in. In deze Shetlandmuts zijn de Magische Motieven verwerkt van een deel van de familienamen van mijn voorouders uit diverse landen. Ja, dit noordelijk uitziende natuurlijke blondje heeft minstens 10% Zuid-Europees bloed. 😉

Meer over Magische Motieven en hoe je zo persoonlijke geheime boodschappen in je breiwerk kan verwerken op site van The Dutch Knitters.

From now on I can go out into the cold with some of my gene pool on my head.  The Magic Motifs on this Shetland Cap are processed by some of the names of my ancestors from different countries. Yeah, this northern-looking natural blonde has at least 10% South European blood. 😉

More about Magic Motifs and how you can use personal secret messages in your knittingon site of The Dutch Knitters.

Fair Isle kep

February 5th, 2017

Op Fair Isle kan het in mei nog best fris zijn, dus een Fair Isle kep die je lekker warm houdt is dan een vereiste. Inmiddels heb ik mijn eerste kep klaar. Het is een dubbele wintermuts geworden, een zogenaamde worst die je eerst in elkaar vouwt en waarvan je dan de rand omslaat. Dit geeft dus vier lagen om je oren, die niet meer koud zullen worden, maar je hoort ook maar de helft. 😉
De muts is doorspekt met allerlei variaties van het woord Fair Isle. Dit woord is gebruikt om met magische en vedische vierkanten de breimotieven samen te stellen. Deze nieuwe uit Letland afkomstige en door mijn verder uitgewerkte ontwerptechniek, die ik Magic Motifs heb gedoopt, biedt veel mogelijkheden om met één gegeven tig verschillende kleurenmotiefjes te maken. Zo verstop je een geheime persoonlijke boodschap in je breiwerk, hoe leuk is dat? De muts was dan ook een feest om te bedenken en te breien.

Wie geïnteresseerd is in Magic Motifs kan een workshop volgen. Voor veel informatie en een geweldig patroon van een originele kep ontworpen door Anne Sinclair kan je gratis lid worden van de Facebook-groep.

Nog even de knitty-gritty van mijn Fair Isle kep:

  • garen: Jamieson of Shetland 2-ply jumper weight
  • naalden: 2,75 mm
  • lengte in totaal: 72 cm
  • omtrek ter hoogte van de omslag: 58 cm
  • gewicht: 148 gram

On Fair Isle it can be quite chilly in May, so a Fair Isle kep that keeps you warm is required. I already got my first kep ready. It has become a double winter kep, a so-called sausage that you fold into each other and then fold the border. So this gives four layers around your ears, so they will not be cold, but you hear only half. 😉
The hat is stuffed with all kinds of variations of the word, Fair Isle. This word is used to compose the knit motifs and vedic with magic squares. With this new design method of Latvian origin and further developed by me, that I have baptized Magic Motifs, offers many opportunities to make loads of different color motifs. This way you hide a personal hidden message in your knitwear, isn’t that nice? The hat was therefore fantastic project to design and knit.

Those interested in Magic Motifs can attend a workshop. For much information a great pattern of an original kep by Anne Sinclair you can to join the Facebook group (free).

And now the knitty-gritty of my Fair Isle kep:

  • yarn: Jamieson or Shetland two-ply jumper weight
  • needles: 2.75 mm
  • total length: 72 cm
  • circumference of the border: 58 cm
  • weight: 148 grams

Riga – the Alsunga musicians

November 28th, 2016
 groepsfoto1
 dsc04407  dsc04554  dsc04415
 dsc04408  dsc04427  dsc04455
 dsc04465  dsc04476  dsc04477
 dsc04492  dsc04499  dsc04500
 dsc04502  dsc04505  dsc04508
 dsc04512  dsc04520  dsc04538
 dsc04540  dsc04546  dsc04549
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Eén van de dorpjes in Letland dat de diepste indruk op mij heeft gemaakt en waar mijn breivrienden en ik inmiddels al twee keer hartelijk zijn ontvangen, is het katholieke Alsunga in de provincie Kurzeme (Koerland). We bewonderden er de kleurrijke kousen en polswarmers, gaven een workshop, genoten van de zang, we werden er in 2015 en 2016 in het traditionele kostuum gehesen en leerden er Sklandrauši (worteltaartjes) bakken. Het was dan ook geweldig om een aantal van deze mensen terug te zien aan het eind van de conferentie in het National History Museum in Riga. En hoe,… het hele dorp leek er wel te zijn, iedereen in de kleding van Alsunga, compleet met kousen, kroontjes, mutsjes, kralenpolsjes en een bruidskist meeslepend of onder de arm oude instrumenten, zoals doedelzakken van bont en leer. En wat een show maakten ze ervan! Niet alleen zang, dans en muziek, maar ook een toneelstuk waarin een vrouw van meisje tot bruid werd omgekleed onder luid geroep, gezang en zelfs geknok met textiele knotsen van de omstandstanders. Wat een kracht gaat er uit van zo’n groep mensen die met hartstocht en liefde zich bijna verliezen in hun spel. En daar zat ik zomaar bij op de eerste rij, knipogend naar de vrouwen die ik al kende.

Maar het leukste kwam nog. Na het optreden ontstond er, aangemoedigd door een glaasje Black Balsam, een spontaan feestje op de gang in het museum. Ze konden gewoon niet stoppen met zingen en spelen, dus ondanks de beperkte ruimte gingen al snel de voetjes van de vloer. Zelfs ik werd ten dans gevraagd, maar dat dit voetenwerk ging me ver boven de pet. Maar ik genoot van alles, jong en oud, allemaal in hun prachtige kleding en ze hadden er zin in. Kippenvel, want je weet, echter en authentieker dan zo kan het niet worden. Na verloop van tijd stopte de groep en vertrokken ze, nog steeds in hun klederdracht, naar de bus die hen terug bracht naar Alsunga. Bedankt en tot ziens!

 dsc04573  dsc04586  dsc04613
 dsc04621  dsc04632  dsc04651
 dsc04663  dsc04664  dsc04555
 dsc04558  dsc04582  dsc04453
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

One of the villages in Latvia that made the deepest impression on me and where my knitting friends and I were already twice received with a warm welcome, is the the Catholic village Alsunga in the region Kurzeme. We admired the colorful socks and wrist warmers, gave a workshop, enjoyed the singing, were dressed up in 2015 and 2016 in the traditional costume and learned how to back Sklandrauši (carrot cakes). It was so great to see some of these people again at the end of the conference at the National History Museum in Riga. And not just that… the whole town seemed to be there, everyone in the clothing of Alsunga, complete with stockings, crowns, hats, beaded wrist warmers and towing a bridal chest or having an ancient instrument such as bagpipe of fur and leather under the arm. And they really know how to make a real show of it! Not only singing, dancing and music, but also a play in which a girl is transformed into a bride by changing clothes, all done by the other women and men with loud voices, singing and even fake fighting with textile clubs. You can feel the power that such a group of people has, when they are almost lost in their play they perform with so much passion and love. And there I was just in the front row, winking at the women I knew.

But the best was yet to come. Encouraged by a glass of Black Balsam, there was a spontaneous party in the hallway of the museum. They just could not stop singing and playing, so despite the limited space there were soon a few dancing couples at the dance floor. Even I was asked to dance, but such rhithmic footwork was far beyond my capacities. But I enjoyed it all so much, young and old, all in their beautiful clothes and it was obvious they loved to sing and dance. Goosebumps all over, because I knew, his is as real and authentic as it ever will be. Over time, the group stopped and they left, still in their traditional costumes, to the bus that brought them back to Alsunga. Thank you and goodbye!

Conference National Historical Museum of Latvia day I

November 9th, 2016
 afisha
 20161025_104053  dsc04153  20161025_101352
 dsc04333  dsc04318  dsc04328
 dsc05544  dsc05540  dsc05543
 dsc05552  dsc05550  dsc04138
 dsc04370  dsc04360  dsc04367
 20161025_114404  20161025_103749  20161025_190420
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Het was wat vervreemdend om opeens op de eerste rij te zitten bij een conferentie van het National Historical Museum of Latvia in Riga. Stel je voor, een grote zaal vol met alleen maar Letten,… en ik. Vertaling zat er dus niet in, maar toch is het leuk om te zien hoe alles gaat en de sfeer te proeven, de afbeeldingen op het scherm mee te kijken en in de pauzes mensen te ontmoeten. De conferentie duurde twee dagen, dus ik ben af en toe lekker de stad en zo in gegaan ter afwisseling. Maar met de opening van de wantententoonstelling en de tentoonstelling ‘The Latvians: An Interpretation. Latvian Ethnographic Exhibition of 1896’ en het optreden van de zangers uit Alsunga was ik er natuurlijk bij.

It was somewhat alienating to suddenly sit in the front row at a conference of the National Historical Museum in Lativa in Riga. Image, a large hall filled with nothing but Latvians … and me. Translation therefore was of course not an option, but it was fun to see how things were done and to soak up the atmosphere, watching the images on the screen and to meet people during the breaks. The conference lasted for two days, so now and then I took a break in the old city for a change. But with the opening of the mitten exhibition and the exhibition ‘The Latvians: An Interpretation. Latvian Ethnographic Exhibition of 1896″ and the performance of the singers from Alsunga I was of course there.

In 2015 leerden Mieke, Andrea en ik de museummedewerkers Ilze Mikelsone en Inita Heinola kennen toen we in het depot van dit museum stapels prachtige wanten en handschoenen bestudeerden. Ilze , die ervoor heeft gezorgd dat ik bij de conferentie kon zijn, had prachtige polswarmers aan, die haar petit robe noir een mooi accent gaven. Inita, de curator van de wantententoonstelling, had een prachtig overzicht van wanten en handschoenen uit allerlei gebieden in Letland samengesteld. Beiden zijn gedreven mensen die met hart en ziel werken om de collecties uit te breiden, de fragiele textiele objecten te conserveren en te tonen aan het publiek. Omdat dit mijn vierde keer in Letland was, krijg ik meer inzicht in welke motieven, kleuren en patronen uit welke gebieden komen. Ik ga steeds meer overeenkomsten en verschillen zien, ook als ik het Letse breiwerk vergelijk met bijvoorbeeld dat uit Estland.

In 2015 Mieke, Andrea and I met the museum employees Ilze Mikelsone and Inita Heinola when we researched piles of beautiful mittens and gloves at the depot museum. Ilze, who made it possible for me to attend the conference, wore beautiful wrist warmers, which gave her petit robe noir a beautiful accent. Inita, curator of the mitten exhibition, composed a wonderful overview of mittens and gloves from all regions in Latvia. Both are passionate people who work with heart and soul to expand the collections, preserve the fragiles textile items and display it for the public. Because this was my fourth time in Latvia, I’m learning to better understand what motifs, colors and patterns come from which regions. I see more and more similarities and differences, also when compared with Latvian knitwear for example, that in Estonia.

De tentoonstelling bestaat uit een dubbelzijdige zuil met aan beide kanten foto’s van oude wanten en informatie. In de vitrines zijn de echte oude wanten en handschoenen tentoongesteld. Je kan er met je neus op om de details te bestuderen. Met Jan ben ik de er nog terug geweest om in alle rust nog even een blik te werpen zonder alle mensen die er waren tijdens de opening. Het breiwerk wordt iedere maand gewisseld voor een andere selectie, zodat er al met al voor de fanatieke liefhebbers een groot deel van de collectie te bewonderen is als ze een paar keer terug komen. Ook in de permanente collectie zijn enkele prachtige stukken opgenomen.

The exhibition consists of a double-sided folding stand with on both sides pictures of old mittens and information. In the showcases real old mittens and gloves are exhibited. You can look at them closely and study the details. With Jan I have been back for a moment to look at them again without the crowds of people who were at the opening. The knitwear is changed every month for another selection, so the avid enthusiasts can come more as once and admire a large part of the collection. Also, some beautiful pieces included in the permanent collection.

 dsc04200  dsc04199  dsc04173
 dsc04184  dsc04181  dsc04177
 dsc04175  dsc04174  dsc04154
 dsc04335  20161025_104100  dsc04150
 Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

De wantententoonstelling was extra feestelijk vanwege het uitkomen van kalenders met wanten en handschoenen uit het hele land. Er is voor zowel 2017 en 2018 zowel een grote als een kleine kalender samengesteld. Ik nam ze natuurlijk allemaal mee, prachtige souveniers. De opening werd geopend door de directeur van het museum, waarbij Inita en vele andere medewerkers in het zonnetje werden gezet. Ook Linda Rubena en haar dochter Darta waren erbij, beiden met prachtige door Linda gebreide polswarmers. De eerste conferentiedag was een bijzondere en geweldig leuke ervaring. Moe en voldaan en een bezoekje aan het Lido voor een pompoensoepje en een Lets pannenkoekje ging ik terug naar mijn appartement in de Lāčplēsis Iela.

Dank aan Inita en Ilze en alle andere medewerkers van het National Historical Museum voor de uitnodiging om hier bij te mogen zijn! Ilze, het waren heerlijke bonbonnetjes!

The opening of the exhibition was extra special because of the publication of calendars with mittens and gloves from across the country. For both 2017 and 2018 a large and a small calendar is made. I have them all, of course, wonderful souvenirs. The exhibition was opened by the director of the museum, where Inita and many other employees were put in the limelight. Linda Rubena and her daughter Darta were there, both with beautiful wrist warmers knitted by Linda. The first day of the conference was a special and great fun experience. Tired but satisfied, and after a visit to the Lido for a pumpkin soup and a Latvian pancake I went back to my apartment in the Lāčplēsis Iela.

Thanks to Inita and Ilze and all other employees of the National Historical Museum for the invitation be in there! Ilze, the bonbons were delicious! 

 

To Riga and back again…

November 1st, 2016

dsc04672

Riga! Aan een uitgebreid fotoverslag wordt gewerkt…

Riga! I’m working on a review with lots of photos…

 

A week in Riga

October 23rd, 2016

logo-the-dutch-knitters-antje-letse-hoed2

En daar gaan ik morgen alweer, dit keer naar Riga in Letland, om daar onder meer de opening van de wantententoonstelling van het National History Museum of Latvia mee te maken. En als ik er dan toch ben,… lekker de stad verkennen, naar álle wol- en handwerkwinkels en natuurlijk ook naar Sena Klets, het mekka van de textieltraditie in de vorm van een schitterende winkel in het centrum van de oude stad. Met een volle week de tijd zal ik voldoende tijd hebben om op zoek te gaan naar meer informatie over Magic Motifs en aanverwante zaken. Op vrijdag is er de première van het ballet Peer Gynt (Grieg) en op zondag sluit ik met Jan die vrijdag arriveert in Riga de week feestelijk af met de Fledermaus (Strauss) in het chique operagebouw.

And there I go again tomorrow, this time to Riga in Latvia, to be present at the opening of the mitten exhibition of the National History Museum of Latvia. And if I’m there anyway,… I will stay to explore the city, go to all yarn- and handicraft shops and of course also to Sena Klets, the mecca of textile tradition in the form of a gorgeous shop in the center of the old town. With a full week’s time I will have enough time to try to find more information about Magic Motifs and related matters. On Friday there will be the premiere of the ballet Peer Gynt (Grieg) and on Sunday I close with Jan who will arrive in Riga on Friday the week with the Fledermaus (Strauss) in the chic Opera House.

Nica – Magic Motifs

August 5th, 2016
 DSC_5193
 DSC_5038  DSC_5189  DSC_5055
 DSC_5103  DSC_5099  DSC_5088
 DSC_5207  DSC_5101  DSC_5129
 DSC_5251  DSC_5117  DSC_5120
 DSC_5261  DSC_5191  DSC_5199
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Soms komt er iets heel bijzonders op je pad, waardoor een bijzondere ontmoeting nog veel specialer wordt. Dat gebeurde me tijdens het bezoek aan de breiers van Nica in het zuiden van Kurzeme in Letland. Geholpen door Ilze van het Nationaal Musuem in Riga had ik contact gekregen met de breiers van Nica, die we graag wilden ontmoeten. In Nica wordt het kleurigste breiwerk van Letland gemaakt. Wanten met prachtige heldere kleuren; rose, oranje, grasgroen, geel, een feest van kleur. We waren van harte welkom in het craft house midden in het piepkleine dorpje, waar we werden ontvangen door de burgemeester die de kans te baat nam om zijn mooie dorpje te promoten. Na het aanbieden van een paar wanten aan de burgemeester door de lokale breiers gingen we naar de bovenverdieping waar de breiers een prachtig overzicht gaven van het bijzondere breiwerk uit de regio en hun eigen breiwerk. Na alles goed bekeken te hebben en te zijn toegezongen (wat is dat toch een leuk Lets gebruik!), lieten een paar breiers hun persoonlijke wanten zien. In de wanten waren hun voornamen gebreid, maar ook een individueel patroon dat aan de hand van hun geboortedatum was gegenereerd met magische vierkanten. Fascinerend! Ze stelden voor om ook mijn geboortedatum om te zetten in een patroon. Dat wilde ik natuurlijk graag. Na de eerste poging werd de dame van de administratie werd erbij gehaald. Ze krabbelde een velletje papier vol en tot onze grote verbazing ontstond daar mijn hoogstpersoonlijke patroon. Maar hoe deden ze dat? Helaas konden ze niet overbrengen wat de clue was van deze magische rekenkunst.

Sometimes there comes something very special on your path, so that a special meeting will be much more special. That happened to me while visiting the knitters of Nica in southern Kurzeme in Latvia. With help from Ilze of the National Musuem in Riga I got into contact with the knitters of Nica that we wanted to meet. In Nica the most colorful knitwear from Latvia is made. Mittens with beautiful bright colors; pink, orange, grass green, yellow, a feast of color. We were made very welcome in the craft house in the middle of the tiny village, where we were received by the mayor who took advantage of the opportunity to promote his pretty village. After offering a pair of mittens to the mayor by the local knitters we went to the upper floor where the knitters gave a wonderful overview of the special designs from the region and their own knitting. After having a good look and being serenaded (which is such a great Lets tradition!), a few knitters showed their personal mittens. The mittens had their first names knitted in, but also an individual pattern that was generated based on their birth with magic squares. Fascinating! They offeredd to also turn my birthday into a pattern. I loved that of course. After the first attempt, the lady of the administration was was called. She scribbled a piece of paper full and to our surprise there was my own individual pattern. But how did they do that? Unfortunately they could not convey what the clue was of this magical arithmetic.

 DSC_5078  DSC_5139  DSC_5115
 DSC_5142  DSC_5094  DSC_5140
 DSC_5144  DSC_5211  DSC_5177
 DSC_5183  DSC_5180  DSC_5182
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Van de lieve breiers kregen we allemaal een prachtige paar wanten cadeau met ‘Nica’ erin gebreid aangeboden. Ik koos de felgekleurde met roze en oranje, want dat is waar ik het breiwerk van Nica het meest mee associeer. Ook mochten we breiwerk van de breiers kopen, en dat hebben we ons geen twee keer laten zeggen, want ze maken bijzonder en mooi werk. Natuurlijk werd er ook een officiële foto gemaakt van ons vijven met de breiers (van links naar rechts: Mieke, Mia Petra, ik, LiesB en LiesW). Ook kregen we een heerlijke lunch aangeboden in het restaurant van het dorp aan een feestelijke tafel, gezellig met alle breiers erbij. Lekker eten, met naar Lets gebruik een glas limonade en een zalig toetje. We voelden ons vereerd en enorm verwend, vooral toen we het fotoverslag op hun website zagen. Wat een gewéldige dag!

Maar goed, toch frusterend dat we niet wisten hoe het maken van de persoonlijke patronen werkte. Na een mooie tocht door de bossen net over de grens met Litouwen, kwamen we in Skuodas terecht, waar we in een cafeetje een drankje dronken. Ik kon het niet loslaten en staarde een poos naar het velletje papier met de berekeningen, en opeens zag ik het! Ik doorzag opeens de essentiële clue, zó deden ze het dus. Ik doopte de techniek Magische Motieven. Hierna maakten ook LiesB, LiesW, Mieke en Mia Petra hun geboortepatroon en konden we proosten op dit succes.

Thuisgekomen ben ik direct gestart met onderzoek naar deze ontwerpmethode en inmiddels heb ik een paar flinke uitbreidingen gemaakt, zodat er ook met letters en met meerdere magische vierkanten kan worden gewerkt. Razendsnel kan ik nu de patronen genereren op diverse verschillende manieren. Tijdens mijn verblijf in Shetland als Artist in Residence ging ook mijn workshop over dit onderwerp in première. Ik ben razend enthousiast over deze ontdekking uit de binnenlanden van Letland en werk dagelijks aan nieuwe uitbreidingen en patronen. Je moet er een stukje voor reizen, maar dan heb je ook wat. 😉

De traditionele wanten uit Nica zijn de mooiste van Letland. Mijn lieve breivriendinnen bedankten me de laatste dag in Riga met het allermooiste paar Nica-wanten van Sena Klets als dank voor het organiseren van deze bijzondere Letland-reis. Dank jullie wel!

From these dear knitters we all got some beautiful pair of mittens with “Nica” knitted in as a present. I chose the brightly colored with pink and orange, because that’s what I most associate with the knitting of Nica. Also, we were allowed to buy knitwear from knitters, of course we loved that too, as they make unique and beautiful work. Of course an official photo of the five of us with the knitters (from left to right: Mieke, Mia Petra I, LiesB and LiesW). Also, we were offered a delicious lunch in the restaurant of the village, together with all the knitters at a festive table. Great food, with a glass of lemonade (Latvian tradition) and a delicious dessert. We felt honored and spoiled, especially after seeing the photo review on their site. What a great day!

But, nevertheless frustrating that we did not know how to create the personal patterns. After a nice ride through the woods just over the border with Lithuania, we ended up in Skuodas, where we had a drink in a pub. I could not let go and stared for a while at the piece of paper with calculations, and suddenly I kne. I saw through the vital clue, that was the way they did it. I named the technique Magic Motifs. Hereafter LiesB, LiesW, Mieke and Mia Petra also made their birth pattern and we could toast to this success.

Back home I immediately started researching this design method, and already I made some great enhancements, so we can now work with characters and multiple kind of magic squares. High speed I can generate the patterns in several different ways. During my stay in Shetland as Artist in Residence I gave for the first time my workshop on this topic. I am excited about this discovery from this rural part of Latvia and work daily on new developments and patterns. You have to do a bit of traveling, but then you can find terrific stuff. 😉

The traditional mittens from Nica are the most beautiful in Latvia. My dear knitting friends thanked me the last day in Riga by giving me the most beautiful pair of Nica mittens from Sena Talk as a present for organizing this special Latvia trip. Thank you!

 DSC_5127  DSC_5165  DSC_5081
 DSC_5146  DSC_5150  DSC_5156
 DSC_5307  DSC_5311  DSC_5125
 DSC_5337  DSC_5345  DSC_5344
 20160506_095908  DSC_5301  20160506_100017
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Latvia – Bernati & Rucava

June 29th, 2016
 DSC_4814x
 DSC_4798  DSC_4794  DSC_4836
 DSC_4847  DSC_4789  DSC_4869
 DSC_4805  DSC_4806  DSC_4828
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

In het zuiden van Letland vonden we in Bernati ons huis voor de komende dagen. We hadden geen adres gekregen, maar alles is er zo landelijk en beperkt, dat dit geen probleem was. Ook Mia Petra vond haar weg met haar auto naar ons mooie huis met open haard, vijf slaapkamers, een tuin met prieeltje, wasmachine, eigen poes en oranje badkamer. Dat oranje was wel handig, want het water ruikt er sterk naar ijzer, dat was even wennen. Mijn slaapkamer had een balkon, vanwaar je de ooievaren op hun nest kon zien.

Na lekker getuttel en ontbijten in de zon, zijn we door de duinen naar de zee gelopen. Eerst nog even een bordje volgen naar ‘iets’, wat een groep houten beelden bleek te zijn met een interessant verhaal over de oranje-rode rokken van de vrouwen van Nica, Rucava en Barta. Het strand was hemels mooi.

In the south of Latvia in Bernati we found in our home for the next few days. We were not given an address, but everything is so rural and limited there that this was no problem. Mia Petra also found her way with her car to our beautiful home with fireplace, five bedrooms, a garden with gazebo, washing machine, our own cat and an orange bathroom. That orange was convenient because the water smells strongly of iron, which was not easy getting used to. My room had a balcony from which you could see the storks in their nest.

After a relaxed morning with tasty breakfast in the sun, we walked to the sea through the dunes. First we followed a sign for ‘something’ which turned out to be a group of wooden statues with an interesting story on the orange-red skirts women from Nica, Rucava and Barta. The beach was heavenly beautiful.

 DSC_5027  DSC_5025  DSC_4992
 DSC_4996  DSC_4999  DSC_4995
 DSC_4945  DSC_4940  DSC_4924
 DSC_4901  DSC_4900  DSC_4899
 DSC_4893  DSC_4928  DSC_4927
 DSC_4984  DSC_5019  DSC_4955
 DSC_4957  DSC_4971  DSC_4968
 b9aaa6d9-e4c0-47c7-8d4c-a45c861a2b90  DSC_5028  DSC_4854
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Na een autotocht door de omgeving (we pasten met z’n vijven makkelijk in de de grote witte gloednieuwe pooierbak die we hadden gehuurd en waar menige Let kwijlend naar keek), gingen we naar Rucava, een idyllisch dorpje vlakbij Bernati. Ik had van te voren video’s gezien over het craft house daar. Wat was het bijzonder om er binnen te stappen! Er hingen zelfs portretjes van de vroegere vrouw des huizes. De breisters uit het dorp kwamen ons ontmoeten en brachten heerlijk traditioneel eten mee. Sandra had roggebrood gebakken, er was honing uit het dorp, aardappeltaart en daarna een toetje met vruchtensap. Zálig! En zo hartelijk allemaal, we voelden ons zó welkom. Ik kreeg zelfs het proefje cadeau waar ik erg in geïnteresseerd was, zo lief! Tijdens het eten werden we toegezongen, echt een kippenvelmomentje. Ze hebben het niet breed, maar dat wat ze hebben, willen ze zo graag delen. Wij deelden ook, cadeautjes en voor de oprichtster van de groep een vergulde breinaald. En natuurlijk Warme Handen en Lekker Warm! voor hun bibliotheekje.

In het craft house was veel handwerk en klederdracht te zien, zowel dingen die te koop waren, als om te bekijken. Ook de wanten en handschoenen uit het boekje Rucavas Rakastaino Adijumu Mantojums, waaronder de bijzondere roze handschoenen met rozen, waarschijnlijk afkomstig uit de Balkan, die mogelijk de kleur- en motiefkeuze voor vele andere breisels hebben beïnvloed. Ook hadden de breisters spullen van zichzelf meegenomen om te laten zien. Bijzonder waren de vesten in patentsteek. En wat Mia Petra daar zat te doen, wie zal het zeggen? 😉

Op weg naar huis stond de kilometerstand op 1000,1 km, en er zou nog meer bijkomen. Wat hebben we veel gezien!

After a road trip through the area (all five of us fitted easily in the big brand new shiny car we had rented and f0r which many Latvian men drooled when looking at it), we went to Rucava, an idyllic village near Bernati. Before leaving I had on seen videos on the craft house there. What was special to step over the threshold! There even hung portraits of the former mistress on the walls. Knitters from the village came to meet us and brought delicious traditional food with them. Sandra had baked rye bread and there was honey from the village, potato cake and even a dessert with fruit juice. It tasted so good! And all the women ware so nice, we felt very welcome. I even got the sample that I was very interested as a present, so sweet! During dinner we were serenaded, a real goosebumps moment. They are not rich, but what they have, so they want to share. We also shared, presents and a gilded needle for the founder of the group. And of course Warm Hands Warm and So Warm! for their small library.

In the craft house was so much to see, many handicraft item, costumes , some things were for sale, some where there for show. The mittens and gloves from the booklet Rucavas Rakastaino Adijumu Mantojums, including the special pink gloves with roses, probably originating from the Balkans, which may have influenced the color and pattern choice for many other knitwear. Also the knitters had brought stuff themselves to show. Unusual were the jackets in Brioche stitch. No, I don’t have a clue what Mia Petra was doing there. 😉

On the way home the mileage was at exactly 1000.1 km, and we had some more travelling to do. We have seen a so much!

Knitting Camp – Apliecîba

June 22nd, 2016
DSC_4677
 DSC_4684  DSC_4700  DSC_4683
 DSC_4704  DSC_4703  DSC_4676
 DSC_4721  DSC_4726  DSC_4720
 DSC_4736  DSC_4763  DSC_4734
 DSC_4742  DSC_4771  DSC_4774
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

De laatste dag van het Knitting Camp kregen we les van meesterbreier Jolanta Mediņa uit Kuldiga. Ook zij had een grote tas met wanten en handschoenen bij zich. Mijn Shetland-shawl interesseerde haar ook enorm, zodat Dãrta er foto’s van moest maken. Ze herkende veel van de traditionele Shetlandse motieven die ook in Letland voorkomen.

Daarna was het tijd voor het officiële gedeelte, het uitreiken van de diploma’s, uitgegeven door het Letse ministerie van cultuur. We waren allemaal geslaagd! 😉
Eén voor één kregen we ons diploma uitgereikt door Linda Rubena. Als dank voor de geweldige ervaring die we ze voor ons hebben verzorgd hadden we natuurlijk wat leuke Hollandse cadeautjes meegenomen, ook voor onze oude en nieuwe vrienden. Linda verraste we met een gouden breinaald, ach, verguld dan, maar toch. 😉

Daarna vertrokken Titia en Elsbeth naar Riga voor de terugreis. Mia Petra reed met ze mee om de auto op te halen. En wij, LiesB, LiesW, Mieke en ik vertrokken rechtstreeks naar Bernati voor het vervolg van het avontuur.

Wat hebben we genoten van het Knitting Camp, veel meegemaakt en geleerd en wat was het gezellig met nieuwe en oude vrienden!
Dank jullie wel, Linda, Dãrta en alle anderen die hun steentje bijdroegen aan de organisatie. Volgend jaar weer?

DSC_4732

The last day of the Knitting Camp we were taught by master knitter Jolanta Medina from Kuldiga. She also had big bag with mittens and gloves with him. My Shetland shawls also interested her greatly, so Darta had to take pictures of it. She recognized a lot of traditional Shetland motifs that are also known in Latvia.

Then it was time for the official ceremony, the awarding of diplomas, issued by the Latvian Ministry of Culture. We all got one! 😉
One by one we got our diplomas from Linda Rubena. As a thank you for the wonderful experience we had of course brought some nice Dutch presents for the organisors and our old and new friends. Linda was surprised with a golden needle, gilded, but anyway. 😉

Then Titia and Elsbeth left for the trip back to Riga for the return trip home. Mia Petra went with them to pick up her car. And we, LiesB, LiesW, Mieke and I headed straight to Bernati for the continuation of the adventure.

What we enjoyed the Knitting Camp, experienced a lot and learned and what was cozy with old and new friends!
Thank you, Linda, Darta and all others who contributed their bit to the organization. Next year again?

Knitting Camp – Talsi

June 14th, 2016
 DSC_4386
 DSC_4405  DSC_4376  DSC_4369
 DSC_4486  DSC_4487  DSC_4454
 DSC_4398  DSC_4390  DSC_4360
 DSC_4481  DSC_4457  DSC_4479
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

De tweede dag van  het Knitting Camp startte met een presentatie van Zinta Vãrpiņa. Op tafel kwamen replica’s van prachtige oude wanten uit de regio Saldus, waar ze over vertelde en waar we uitgebreid foto’s van mochten maken. Mãra Mertena, een van de medecursisten, had een tas vol wanten en handschoenen bij zich om te showen. Daarna leerden we een paar mooie boordjes, waaronder die met driehoekjes in verkorte toeren.

Na de lunch begon het ‘schoolreisje’ naar Talsi. Met z’n allen gezellig de bus in en in sukkeldraf naar het museum, waar we het depot bezochten. Je weet niet wat je ziet, lade na lade vol met oude wanten, prachtig! Ook het museumpje nog even doorgelopen, waar we vooral veel lol hadden met het apparaat dat foto’s van een groepje kon nemen, waarna de hoofden in een oude ansichtkaart met vrouwen in klederdracht werd geplaatst.

The second day of the Knitting Camp started with a presentation of Zinta Vãrpiņa. On the table were replicas of beautiful old mittens from Saldus region. Zinta explained all kind of details on the knitwear and we were allowed to take photos. Mãra Mertena, one of the other participants, had a bag full of mittens and gloves with her to show. Then we learned a few nice cuffs, including those with triangles in short rows.

After lunch, the ‘schooltrip’ to Talsi began. Together cosy in the bus and in a slow tempo to the museum, where we visited the depot. It was amazing what we saw there, so many beautiful old mittens, gloves and socks in a lot of drawers. We also walked throught the museumm where we had a lot of fun with the device that could take pictures of a group of people, placing the heads in an old postcard with women in costumes.

 Attachment-1
 DSC_4550  DSC_4558  DSC_4532
 26689246931_a2cbc6b545_o  DSC_4513  DSC_4514
 DSC_4578  DSC_4587  DSC_4595
 DSC_4601  DSC_4604  DSC_4600
 DSC_4606  DSC_4611  DSC_4608
 DSC_4629  Strazde_20  DSC_4620
 Talsu+novada+muzejs-TBM7IT  Strazde_18  DSC_4509
 DSC_4651  DSC_4663  DSC_4590
 DSC_4506  DSC_4507  26668351171_174efda772_o
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Talsi is een idyllisch dorpje aan het water. Külli poseerde in haar mooie vintagejurk met deze prachtige achtergrond. We bezochten een keramist, waar LiesW een breipot kocht. Een talentvolle weefster liet ons haar atelier zien. We troffen het, want op het binnenplaatsje was een activiteit met kinderen in dracht, die het topleuk vonden om synchroon omhoog te springen voor de fotograaf.

Tot slot werden we naar een kamer geleid waar de plaatselijke breiers ons opwachten om ons trots hun werk te tonen. Weer een tafel vol wanten en handschoenen, de een nog mooier dan de ander. Een van de wanten was gemaakt in een heel speciaal steekje dat ik nog nooit gezien had, dat ik thuis al heb uitgeprobeerd. De effecten ervan zijn sensationeel leuk. Maar daarover later meer…

Wij hadden inmiddels wel een ijsje verdiend, dus doken snel de supermarkt even in. Linda Rubena deed ook meteen een boodschapje naast het potje rijstdrank dat ze had gehad, ze kocht een heerlijk flesje Balsam voor een slaapmutsje. Nooit zagen we meer wanten op één dag, dus dat werd vast dromen van al dat moois, Prieka!

Talsi is an idyllic lakeside village. Külli posed in her beautiful vintage dress with this beautiful background. We visited a pottery maker, where LiesW bought a bowl to hold her ball of yarn. A talented weaver showed us her atelier. We were lucky, because in the courtyard there was an activity with children in costume who found it awesome to jump synchronously up for the photographer who was taking their picture.

Finally, we were led to a room where local knitters were waiting for us to proudly show their work. Another table full of mittens and gloves, each more beautiful than the other. One of the patterns was created in a very special stitch I had never seen before, which I’ve tried at home. Its effects are sensational fun. But more on that later …

We already had earned an ice cream, so quickly surfaced in the supermarket here. Linda Rubena got a jar with rice drink, but also bought a bottle of Balsam for a nightcap. Never we saw so many mittens on one day, so she must have been dreaming of all that knitwear, Prieka!

DSC_4650

Knitting Camp – Strazde

June 8th, 2016
 DSC_4254
 DSC_4094  DSC_4193  DSC_4084
 DSC_4228  DSC_4235  DSC_4249
 DSC_4225  DSC_4221  DSC_4255
 DSC_4215  DSC_4213  DSC_4210
 DSC_4205  DSC_4204  DSC_4196
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Drie dagen brachten we door in Strazde tijdens het Knitting Camp dat was georganiseerd door Dãrta Anna en Linda Rubena van Sena Klets. Workshops, presentaties, heel veel wanten en bovendien nog lekker Lets eten, wat wil je nog meer?

Dag 1 startte met een buitengewoon interessante presentatie van Baiba Vaivare over de traditie van Letse wanten, handschoenen en polswarmers. Dãrta vertaalde de belangrijkste dingen voor ons in het Engels.
Daarna,… hands on! Baiba Pilãne leerde ons een aantal Letse opzetten en boordjes breien.
Ina, een gediplomeerd breister, had tassen vol breiwerk meegenomen om ons te laten zien. Prachtig vakwerk, waar ik grote bewondering voor had. Sommige dingen waren te koop. Ik kocht de grijs-groene wanten en twee paar miniatuur wantjes. Een daarvan mocht ik toch niet kopen, want die waren kapot gegaan in de loop der jaren, maar omdat ze de mooiste patroontjes hadden, wilde ik ze toch. Daar snapte Ina helemaal niets van…

En dan denk je dat je er bent, nee dus. Een struise Letse dame met accordeon kreeg bij vrijwel iedereen de voetjes van de vloer, zelfs bij mij met als danspartners Külli (die in haar eentje team Estonia vertegenwoordigde) en Ina.

Three days were spent in Strazde during the Knitting Camp organized by Dãrta Anna and Linda Rubena from Sena Klets. Workshops, presentations, many, many mittens and tasty Latvian food, what more could you want?

Day 1 started with a very interesting presentation by Baiba Vaivare about the tradition of Latvian mittens, gloves and wrist warmers. Dãrta translated the most important things into English for us.
Afterwards, … hands on! Baiba Pilãne tought us how to knit some Latvian cast and traditional cuffs.
Ina, a qualified knitter, had brought bags full of knitwear to show to us. I admired the beautiful craftmenship. Some things were for sale. I bought the gray-green gloves and two pairs of miniature mittens. One of these Ina did not want me to buy, because they were damaged by aging, but because they had the most beautiful patterns, I wanted them anyway. Ina did not understand that at all…

And then you think you’re here, nope. A sturdy Latvian woman with an accordion got to almost everyone dancing on the dance floor, even to me with as dance partners Külli (representing just on her own team Estonia) and Ina.

Eind van de dag bezochten we het craft house, waar de eigenares een uitstalling van handwerken had gemaakt en een paar oudere dames fanatiek aan het weven waren.

End of the day we visited the craft house where the owner had made a display of handicrafts and a few elderly ladies were fanatically weaving.

 DSC_4272  DSC_4277  DSC_4289
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Wij logeerden niet in de campus, maar in een prachtig hotel vlakbij, waar ik iedere ochtend en avond vanuit het raam in mijn kamer genoot van het uitzicht over het meer. Het water uit het meer werd in gezuiverde vorm gebruikt voor het zwembad in de enorme kelder van het gebouw. Daar hebben we natuurlijk ook heerlijk gebruik van gemaakt!

We did not stay in the campus, but stayed in a beautiful hotel closeby, where I enjoying the view over the lake from the window in my room every morning and evening. The lake water was used in purified form for the pool in the enourmous basement of the building. Of course we had to try that too!

In het mooie gebouw waarin het Craft Camp werd gehouden, bleek ook nog een groep elfjes te wonen die de kerstman helpen. Honderden kinderen komen jaarlijks in zijn kamer in de kelders een cadeautje halen. Gelukkig had de kerstman ook aan ons gedacht, want iedereen mocht bij zijn hulpelf een beker van Talsi komen halen, maar gelukkig hoefde niet iedereen op schoot.

The beautiful building in which the Craft Camp was held, also housed  to attend a group of elves, helpers of Santa. Hundreds of children every year come to his room in the basement to pick up a present. Luckily Santa had thought of us, because everyone got a Talsi mug from his elf, but fortunately I did not need sit on his lap.

 DSC_4356
 
 DSC_4323  DSC_4340  DSC_4330
 DSC_4320  DSC_4306  DSC_4309
 DSC_4300  DSC_4664  DSC_4058
 DSC_4219  20160430_121045  20160429_150931
 DSC_4666  DSC_4347  20160429_204649
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Alsunga – workshop

May 22nd, 2016
 DSC_3972x
 DSC_3978  DSC_3954  DSC_3976
 DSC_3970  DSC_3955  DSC_3959
 DSC_3957  DSC_3969  DSC_4039
 DSC_4035  DSC_3968  DSC_3964
 DSC_3899  DSC_4044  DSC_3897
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Verleden jaar was er veel belangstelling voor de Turkse opzet, die de vrouwen uit Alsunga bij het doorbladeren van Lekker Warm! tegenkwamen. Ik beloofde dat ik terug zou komen en ze dan deze intrigerende techniek zou leren. Dat hebben we nu, met z’n allen, gedaan en het was een doorslaand succes! Hoewel ik nog wat leuke dingen op het programma had staan, konden de breiers bijna niet ophouden met het breien met de magic loop op de door mij meegebrachte rondbreinaalden. Ondertussen werd gezongen, gesnoept van alle lekkers dat ze mee hadden gebracht en gekletst. Ze hadden allerlei breiwerk meegenomen om ons te laten zien. Tot hun stomme verbazing ontstonden er al snel kleine zakjes, die ze trots aan hun dracht hingen. Zo zie je maar weer, tradities zijn springlevend en passen zich aan aan de omstandigheden, kennis en vaardigheden en dat wat voor handen is.

Last year there was a lot of interest in the Turkish cast on, a technique the women of Alsunga found in Lekker Warm! while browsing the book. I promised that I would come back and would teach them this intriging technique. We, all together, gave this workshop and it was a resounding success! Although I had some nice techniques on the program, the knitters could hardly stop knitting with the magic loop on circular needles brought with me. Meanwhile they sang, tried all the goodies that they had brought along and chatted. They had brought all kind of knitwear to show us. To their astonishment little pouches developed, which they proudly hung on their costumes. So there you have it, traditions are alive and adapt to the circumstances, knowledge and skills and the materials that are is available.

Alsunga – Sklandrauši

May 18th, 2016
 DSC_3945
 DSC_3846  DSC_3883  DSC_3851
 DSC_3911  DSC_3892  DSC_3909
 DSC_3934  DSC_3928  DSC_3840
 DSC_3925  DSC_3915  DSC_3922
 DSC_3879  DSC_3839  DSC_3882
 DSC_3841  DSC_3914  DSC_3838
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Verleden jaar bezochten Mieke en ik voor het eerst het katholieke dorpje Alsunga. Net als toen werden we ook dit jaar weer hartelijk ontvangen in het Rijahuis, het plaatselijke handwerkhuis/winkeltje. Mieke had voor de vakantie een poging gedaan om de worteltaartjes, sklandrauši, waar het dorp beroemd om is, na te maken, maar die waren oneetbaar, dus toen Inga dat hoorde, tekende ze de hele groep meteen in voor een sklandrauši-workshop. Eerst met Inga en Mara naar de bron voor water, daarna hebben zelfs slechte koks als Titia en ik het voor elkaar gekregen om een taartje in elkaar te draaien. Die van mij had een hartje. Daarna hebben we de breiers uit het dorp een workshop gegeven en ben ik als Alsunga-vrouw aangekleed, maar daarover in de volgende blogs meer…

Last year Mieke and I visited for the first the Catholic village Alsunga. Just like last year we were again warmly welcomed this year in the Rijahuis, the local handicraft house / shop. Before the holidyas, Mieke had made an attempt to make carrot cakes, sklandrauši, where the village is famous for, but they were inedible, so when Inga heard that, she at once signed up the whole group for a a sklandrauši workshop. First with Inga and Mara to the well for getting fresh water, then even bad cooks as Titia and I succeeded in making a carrot cake. Mine had a heart. After that we gave a workshop to the local knitters and they dressed me up as an Alsunga-woman, but more about that in the next blog...

Dundaga – Kolka

May 14th, 2016
 groepsfoto3
 DSC_3752  DSC_3728  DSC_3715
 DSC_3699  DSC_3682  DSC_3707
 DSC_3662  DSC_3652  DSC_3657
 DSC_3650  DSC_3648  DSC_3644
 DSC_3625  DSC_3724  DSC_3680
 DSC_3730  DSC_3735  DSC_3733
 DSC_3693  DSC_3691  DSC_3695
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

In Letland zijn maar een paar wolfabrieken. Wij bezochten Paces Fabrika in Paces bij Dundaga. De garens die ze er maken worden verkocht als Dandaga Paces. We kregen een rondleiding door de fabriek, waar door bijna 20 mensen iedere dag hard wordt gewerkt. Dat harde werken straalt er overal van af. Er hangt en oostbloksfeertje en het ruikt er naar wolvet en spinolie. De machines zijn lawaaiig en oud, maar stampen lekker door. De gedegen kwaliteit van de oude werktuigen zorgt ervoor dat alles nog steeds draait. Verfstoffen staan op de grond in potjes klaar om in de enorme ketels te worden gebruikt om de garens prachtige kleuren te geven. De gekaarde wol komt via een buizensysteem in de spinruimte, waar stoere vrouwen de zware balen op hun schouders naar de machines dragen.

Ik heb inmiddels veel wolfabrieken bezocht, variërend van keurig nette schone spinnerijen tot dit soort fabrieken waar met man en macht wordt gezwoegd om ons breiers te voorzien van lekker authentieke garens waar we onze creativiteit op uit kunnen leven. In deze fabriek weinig tierlantijnen, hooguit een gebreid muisje tussen de strengen en een enorme sok in het kantoortje, maar wat hier geproduceerd wordt is echt en met liefde gemaakt. De getwijnde garens zijn iets dikker dan de Limbazu-garens en worden in effen en verlopende kleuren geverfd. Voor onze begrippen zijn de garens die je daar direct in de fabriek koopt erg goedkoop, dus er werd flink ingeslagen. In heel Letland kom je de Dundaga-strengen tegen, ook in Alsunga, waar ik jullie binnenkort over ga vertellen.

In Latvia there are only a few wool mills. We visited Paces Fabrika in Paces, near Dundaga. The yarns that they make there are sold as Dandaga Paces. We got a tour of the factory, where almost 20 people are working hard every day. That hard work radiates from it everywhere. You can feel the atmosphere of the old Eastern bloc and everywhere it smells of lanolin and spin oil. The machines are old and noisy, but still work. The good quality of the old tools ensures that everything is still running. Dyes are lying on the ground in pots ready to be used in the huge boilers to give the yarns beautiful colors. The carded wool comes through a pipe system into the spin room, where strong women carry the heavy bags on their shoulders to the machines.

I have already visited many wool mills ranging from neat tidy clean spinneries to this type of factories where people work hard hard to provide us knitters with delicious authentic yarns with we can use to produce our creative work. In this factory there are few frills, at most, a knitted mouse between the strands and a huge sock at the office, but what is produced here is genuine and made with love. The twisted yarns are slightly thicker than the Limbazu yarns and are dyed in solid and gradient colors. To our standards these yarns bought directly from the factory are very cheap, so we didn’t hold back buying a lot. Throughout Latvia we found the Dundaga skeins, also in Alsunga, where I’m soon going to tell you about.

 26077348933_a67c21c2c9_o
 26588632602_de801f1d3d_o  26407964700_e145628e2d_o  DSC_3793
 DSC_3779  DSC_3787  DSC_3772
 DSC_3785  DSC_3791  DSC_3811
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Na het bezoek aan de wolfabriek, een heerlijke lunch in de dorpskantine en een rondje door Dundaga, zijn we naar Kolka, het meest noordelijke puntje van Letland gereden om even over de Straat van Irbe te zwaaien naar het Estlandse eiland Saaremaa. Hier komen de Oostzee en de Baltische zee bij elkaar. Je kan nog nèt de vuurtoren van het eiland onderscheiden. Net als toen we op Saaremaa waren, zijn we met z’n allen naar het puntje gelopen. Je kan er zelfs naar de sauna in een vrachtwagentje vlakbij het strand. Heerlijk doorwaaien op een goddelijk mooi strand met de zon op je gezicht en de gezelligheid van zes fanatiek juttende breivriendinnen, kan het mooier?

After visiting the woolen mill, a delicious lunch in the village canteen and a tour around Dundaga, we went to Kolka, the most northern tip of Latvia to wave over the Irbe Strait to the Estonian island Saaremaa. Here the Baltic Sea and the Baltic Sea come together. You can just see the lighthouse on the island. Just like when we were on Saaremaa, all of us walked to the edge of the tip. You can even go to the sauna in a truck near the beach. The wind felt great, blowing through your hair on a divinely beautiful beach with the sun on your face and the companionship of six friends who fanatically combed the beach for shells and other nice stuff, it can be more beautiful?