June 21st, 2017
 
     
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Mijn mooiste souvenier uit Shetland was dit schattige reisgidsje uit 1924. Het breistertje met de ‘keshi’ (turfmand) op haar rug trok mijn aandacht in het antiekwinkeltje in Lerwick, dus ik deed meteen een bod. Een superkoopje! Tjokvol interessante informatie. Foto’s van geliefde plekjes op Shetland, zoals Bressay lighthouse, Noss,Lerwick, Scalloway, Sumburgh, Unst en nog veel meer. Het boekje bevat ook een hoofdstuk gewijd aan het Fair Isle en kantbreiwerk. Zelfs de advertenties zijn leuk om te lezen. De foto’s tonen een nog rustiger Shetland, maar gek genoeg is er toch niet zo veel veranderd sindsdien. De eilandengroep was en is nog steeds prachtig mooi en mij erg dierbaar.

My most beautiful Shetland souvenir was this cute travel guide from 1924. The knitter with the ‘keshi’ (peat basket) on her back drew my attention in the small antique store in Lerwick, so I immediately made a bid. A super deal! Lots of interesting information. Pictures of my favorite places on Shetland, such as Bressay lighthouse, Noss, Lerwick, Scalloway, Sumburgh, Unst and more. The booklet also contains a chapter devoted to the Fair Isle and lace knitting. Even the ads are nice to read. The pictures show a still quieter Shetland, but somehow not much has changed since then. The archipelago was and is still beautiful and very dear to me.

Stella’s shawls

June 16th, 2017
 
     
     
     
     
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Twee jaar geleden ontdekte ik op de show in Cunningburgh in Shetland een shawl met Estlandse nuppjes. De shawl bleek te zijn gemaakt door Stella, die ik op Facebook tegenkwam. We werden meteen vrienden.

Verleden jaar hadden we een gezellig avondje met onze vrienden Wilma (The Shetland Designer) en Irene. Dit jaar kwamen Wilma, Irene en Stella de dochter van Irene, op visite bij ons in de vuurtoren op Bressay. In het atelier dronken we koffie met koekjes en praatten we heerlijk bij, ook over breien. Stella kende ik al van Facebook, maar het is zoveel leuker om elkaar in het echt te ontmoeten. Ze had een grote boodschappentas bij zich, waar de ene na de andere kanten gebreide shawl uit kwam, die op de houten tafel werden uitgespreid. Prachtig werk, waarvan de meeste op de shows hoge prijzen hadden gewonnen. Complimenten Stella, en dank dat je ze aan ons wilde laten zien!

Two years ago, on the show in Cunningburgh in Shetland, I discovered a shawl with Estonian nupps. The shawl appeared to be made by Stella, who I found on Facebook. We became friend right away.

Last year we had such a nice evening with our friends Wilma (The Shetland Designer) and Irene. This year Wilma, Irene and Stella, the daughter of Irene, came to visit us in the lighthouse on Bressay. In the workshop we drank coffee with cookies and we chatted about all kind of things, also knitting. I already knew Stella from Facebook, but it’s so much more fun to really meet each other. She brought a big shopping bag, where all kind of knitted shawls came out, which were spread out on the wooden table. Beautiful work, most of which had won high prizes on shows. Compliments Stella, and thanks for showing them to us!

 

Margaret Stuart

June 11th, 2017
 
     

Het hoogtepunt van mijn reis van vijf weken naar Shetland waren de ontmoetingen met een hele bijzondere vrouw. Margaret Stuart heeft haar sporen verdiend als ontwerpster van breiwerk, maar was ook als mens geweldig om te leren kennen. Jan en ik hadden maar liefst drie ontmoetingen met haar, waarbij we veel leerden over haar werk als ontwerpster van breiwerk, inzichten, creatieve familie, leven en carrière.

The highlight of my five-week trip to Shetland was meeting a very special woman. Margaret Stuart has earned her traces as a designer of knitwear, but it was also so nice to get to know her as a person. Jan and I had as many as three meetings with her, learning a lot about her work as a knitwear designer, insights, creative family, life and career.

De eerste ontmoeting vond plaats in het atelier van Mary Macgregor in de buurt van Sandness. In de vrolijk geel geschilderde ruimte, die met een echte turfkachel warm werd gestookt, dronken we koffie en spraken we over breien. Mary is de eigenaar van BAKKA. Ze verwerkt traditionele motieven uit de Shetse Fair Isle breitradities in luxe shawls en andere artikelen van zachte merinowol. Rekken vol prachtig breiwerk waren opgesteld in het atelier, waar ze de afwerking doet van de in Lerwick op de machine gebreide artikelen. Perfectie tot in het kleinste detail. Op diverse plaatsen, zoals de Tourist Information in Lerwick, kan je deze breiwerken kopen. Er hangt wel een prijskaartje aan, maar jemig, dan hèb je ook wat!

The first meeting took place in Mary Macgregor’s studio near Sandness. In the cheerfully yellow painted space, which was heated with a real peat stove, we drank coffee and talked about knitting. Mary is the owner of BAKKA. She uses traditional motifs from the Shetse Fair Isle knitting traditions to design luxury shawls and other items of soft merino wool. Racks filled with beautiful knitted items were exhibited in the studio, where she does the finishing touch of the machine knitted items, which is done in Lerwick. Perfection to the smallest detail. In various places, such as the Tourist Information office in Lerwick, you can buy the knitwear. They do have a price tag, but well, they are more as worth it!

     
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Verleden jaar zagen we bij Harbour Knitwear in Scalloway al een aantal mappen met werk van Margaret, die eigenares Rosemarie recentelijk had gekocht op een veiling. Bij Mary liet Margaret Jan en mij nog meer mappen met voorbeelden uit haar persoonlijke collectie zien. Maar thuis had ze nog meer, vertelde ze en ze nodigde ons uit om alles ter plekke in Lerwick te komen bekijken. Met Jan sprak ze ook nog af in het Shetland museum, waar ze urenlang hebben gepraat over de collectie, iconen en meer. Samen met Titia ging ik naar Margaret’s huis in Lerwick, waar ons een warm welkom wachtte. Het was een geweldige ontmoeting waar ook Titia diep van onder de indruk was en die we voor geen geld hadden willen missen. De kans om deze grande dame van de breiwereld te ontmoeten en zo uitvoerig in een kleine setting met haar te praten, grijp je natuurlijk met beiden handen aan!

Last year we saw at Harbor Knitwear in Scalloway a number of folders with Margaret’s work, which owner Rosemarie had recently bought at an auction. At Mary’s workshop, Margaret showed Jan and me more folders with samples from her personal collection. But at home she had more, she told us and she invited us to see everything in her house in Lerwick. With Jan, they also spoke in the Shetland museum, where they talked for hours and more about the museum collection, icons and more. Together with Titia, I went to Margaret’s house in Lerwick, where we warmly welcomed. It was a meeting that made deep impression on Titia and that we would not have wanted to miss for the world. The chance to meet this grande dame of the knitting world and talk to her in a small setting, was of course, a chance of a life time!

Weet je nog, de jaren zeventig met de opkomst van Mary Quant en andere jonge hippe ontwerpers? En kan je ze nog voor je halen, het kleurrijke regenboogbreiwerk die je in de modebladen zag? Ik weet het nog en zag die shawl, muts en handschoenen met kleurrijke streepjes zo voor me. Destijds heel vernieuwend, waardoor ze ook in het Shetland museum een plaatsje veroverden. Bij Margaret mochten we de originelen bekijken, aanraken en fotograferen. Zó bijzonder!

Do you still remember the seventies with the rise of Mary Quant and other young hip designers? And do you remember the colorful rainbow knitwear that you saw in th e fashion magazines? I still have memories of that shawl, hat and gloves with colorful stripes. At the time it was very innovative, which allowed them to conquer a place in the Shetland museum. Margaret allowed to us to view, touch and photograph the originals. So special!

Margaret heeft verleden jaar een forse bijdrage geleverd aan Keito Dama 2016 winter, het bekende Japanse tijdschrift over breien en handwerken. Ze prijkt op de voorpagina in een vestje naar eigen ontwerp met op de achtergrond het Shetse landschap en vulde een compleet hoofdstuk met breiontwerpen. Je snapt, na het zien van het tijdschrift, de originelen in handen te hebben gehad en de verhalen achter de modellen te hebben gehoord, werd dezelfde dag het tijdschrift besteld!

Last year Margaret made a major contribution to Keito Dama 2016 winter, the well-known Japanese magazine on knitting and handicrafts. She is on the cover in a vest by her own design with as a background the Shetlandic landscape. A complete chapter is filled with knitting designs. You can imaging, after seeing the magazine, touching the original designs and hearing the stories behind the design of the designs, the magazine was ordered the same day!

Lieve Margaret, dank je wel voor het gastvrij onthaal, we hopen je volgend jaar weer te ontmoeten!

Dear Margaret, thank you for your warm welcome, we hope to meet you again next year!

Lots of knitters at the Dutch Tea!

May 30th, 2017
 
     
     
     
     
     
     
     
 Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

De Dutch Sunday Tea in de Artist Studio in Bressay Lighthouse was een groot succes. Meer dan 40 mensen namen de moeite om de pond te nemen en genoten van de baksel en ander lekkers, breide een toertje, bekeken onze breisels die we in de oude kasten van het Textielmuseum tentoonstelden en een lieve dame kwam zelfs met prachtige spullen voor ons om te bekeken, waaronder haar eigen vestje dat ze als kind droeg en breischedes, waaronder één uit 1882! Prachtig!

Aan het eind van de middag werden de prijzen voor de loterij getrokken. Onze zeven peenies (schortjes) wisselden van buik en Nicky (van de gebreide puffins) won de gouden breinaald.

Een heerlijke middag, waarop we hebben geproost na afloop, die ik niet licht zal vergeten. Dank aan Mieke, Mia Petra, Titia, LiesW, LiesB, Elsbeth, Tony, Nicky en alle anderen die hielpen om hier een geweldig feest van te maken!

The Dutch Sunday Tea in the Artist Studio at Bressay Lighthouse was a great success. More than 40 people came by car and ferry and enjoyed the baking and other sweets, knitted a few rows, checked out our knitwear we showed in the old textile closets and a lovely lady even brought beautiful things for us to viewed, including her own vest that she wore as a child and knitting sheats, including one from 1882! Beautiful!

At the end of the afternoon the prizes for the lottery were drawn. Our seven peenies (aprons) changed from our belly to the winners belly and Nicky (of knitted puffins) won the gold knitting needle.

A delicious afternoon, which we have celebrated later on the night, which I will not forget lightly. Thanks to Mieke, Mia Petra, Titia, LiesW, LiesB, Elsbeth, Tony, Nicky and all the others who helped make a great party here!

Shetland! Yeah!

May 1st, 2017

Koffers gepakt, laptop in de rugzak en alles klaar voor vertrek morgen naar Shetland. Jan en ik vertrekken voor ruim 5 weken naar Shetland, tweeënhalve weken samen, een half weekje alleen en dik twee weken met Mia Petra, LiesB, LiesW, Titia, Mieke en Elsbeth. Jan doet mee als Artist in Residence als icoonschilder, ik ga veel brei-activiteiten doen. We hebben er zin in! 😉

Houd Life ‘n Knitting in de gaten voor uitgebreide verslagen en foto’s.

Suitcases packed, laptop in the backpack and everything ready to go to Shetland tomorrow. Jan and I leave for more than five weeks to Shetland, two and a half weeks together, half a week just me and over two weeks with Mia Petra, LiesB, LiesW, Titia, Mieke and Elsbeth. Jan joins as Artist in Residence as an icon painter, I do a lot of knitting activities. We can’t wait! 😉

Check out Life ‘n Knitting regularly for detailed reports and photos.

Lacebril ;-)

April 29th, 2017
 
     
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

In Shetland hebben zelfs de puffins en vuurtorens gebreide truitjes aan. De zachte poetsdoekjes waarop ze zijn afgebeeld zijn ideaal voor het schoonmaken van je bril. Ik heb er natuurlijk ook een paar. Eén met vuurtorens om iedere dag te worden herinnerd aan de prachtige architectuur van Robert Stevenson. Na deze reis heb ik in drie ervan geslapen en heb ik ze waarschijnlijk op één na (Outer Skerries) allemaal gezien. Voor mijn leesbril heb ik een toepasselijk lapje van lace (kant) breiwerk. 😉

In Shetland even the puffins and lighthouses wear knitted sweaters. The soft wipes on which they are displayed are ideal for cleaning your glasses. Of course I have some of those wipes too. One with lighthouses to be reminded every day of the beautiful architecture of Robert Stevenson. After this trip I will have I slept in three of the lighthouses and I probably saw them all except for one (Outer Skerries). For my reading glasses I have an appropriate wipe with an image of lace knitting (in Dutch the pronounciation of ‘lace’ and ‘lees’, which means ‘read’ are exactly the same ;-).

 
 

Fair Isle video 1964

February 13th, 2017

Wat heeft de BBC toch vaak prachtige programma’s. Niet alleen nu, maar ook vroeger. David Attenborough bezocht Fair Isle in 1964 toen het leven daar nóg rustiger en landelijker was dan nu. Een prachtig filmpje over dit beeldschone eiland dat ik in juni weer zal bezoeken met mijn vriendinnen tijdens onze reis naar Shetland. Op de foto hierboven zie je de zuidelijke vuurtoren waar ik twee nachten ga doorbrengen. Dat is zeker geen straf. 😉
Ook het Fair Ilse-breiwerk wordt belicht en je kan zien hoe de breiriem wordt gebruikt.

The BBC often makes great programs. Not only now, but also in earlier days. David Attenborough visited Fair Isle in 1964 when life there was even quieter and more rural than now. A wonderful video about this beautiful island that I will visit again in June with my friends during our trip to Shetland. On the picture you see the Southern lighthouse where I will spend two nights. It could be worse… 😉
They also show how Fair Ilse knitting is done and you can see how the knitting belt is used.

http://www.bbc.co.uk/programmes/p04h6244

Fair Isle kep

February 5th, 2017

Op Fair Isle kan het in mei nog best fris zijn, dus een Fair Isle kep die je lekker warm houdt is dan een vereiste. Inmiddels heb ik mijn eerste kep klaar. Het is een dubbele wintermuts geworden, een zogenaamde worst die je eerst in elkaar vouwt en waarvan je dan de rand omslaat. Dit geeft dus vier lagen om je oren, die niet meer koud zullen worden, maar je hoort ook maar de helft. 😉
De muts is doorspekt met allerlei variaties van het woord Fair Isle. Dit woord is gebruikt om met magische en vedische vierkanten de breimotieven samen te stellen. Deze nieuwe uit Letland afkomstige en door mijn verder uitgewerkte ontwerptechniek, die ik Magic Motifs heb gedoopt, biedt veel mogelijkheden om met één gegeven tig verschillende kleurenmotiefjes te maken. Zo verstop je een geheime persoonlijke boodschap in je breiwerk, hoe leuk is dat? De muts was dan ook een feest om te bedenken en te breien.

Wie geïnteresseerd is in Magic Motifs kan een workshop volgen. Voor veel informatie en een geweldig patroon van een originele kep ontworpen door Anne Sinclair kan je gratis lid worden van de Facebook-groep.

Nog even de knitty-gritty van mijn Fair Isle kep:

  • garen: Jamieson of Shetland 2-ply jumper weight
  • naalden: 2,75 mm
  • lengte in totaal: 72 cm
  • omtrek ter hoogte van de omslag: 58 cm
  • gewicht: 148 gram

On Fair Isle it can be quite chilly in May, so a Fair Isle kep that keeps you warm is required. I already got my first kep ready. It has become a double winter kep, a so-called sausage that you fold into each other and then fold the border. So this gives four layers around your ears, so they will not be cold, but you hear only half. 😉
The hat is stuffed with all kinds of variations of the word, Fair Isle. This word is used to compose the knit motifs and vedic with magic squares. With this new design method of Latvian origin and further developed by me, that I have baptized Magic Motifs, offers many opportunities to make loads of different color motifs. This way you hide a personal hidden message in your knitwear, isn’t that nice? The hat was therefore fantastic project to design and knit.

Those interested in Magic Motifs can attend a workshop. For much information a great pattern of an original kep by Anne Sinclair you can to join the Facebook group (free).

And now the knitty-gritty of my Fair Isle kep:

  • yarn: Jamieson or Shetland two-ply jumper weight
  • needles: 2.75 mm
  • total length: 72 cm
  • circumference of the border: 58 cm
  • weight: 148 grams

International Fair Isle Kep Day

November 22nd, 2016

dsc_7963

Afgelopen zaterdag, 19 november, was het International Fair Isle Kep Day. Toen ik twee jaar geleden in het musuem in Fair Isle was wees curator Anne Sinclair me op een prikbord vol met foto’s van mutsen die het jaar ervoor waren gebreid, onder meer door de breiers op het eiland. Een geweldig project, waar je nog steeds bij aan kan sluiten, kijk maar eens op hun Facebook-pagina. Destijds kocht ik in het George Waterston Museum natuurlijk ook het patroonboekje van de muts, waarvan ik de motieven verwerkt heb in één van de werkstukken voor het behalen van de TKGA-titel Master Knitter. Tja, wie zou er niet geïnspireerd raken op dat prachtige eiland, waar het prachtige Fair Isle-breiwerk zijn oorsprong vond. Hoog tijd om weer eens terug te gaan naar dat mooie plekje!

Last Saturday, 19 November, it was the International Fair Isle Kep Day. Two years ago when I was  in the musuem in Fair Isle curator Anne Sinclair showed me a bulletin board filled with photos of caps that year were knitted by the knitters of the island and other places. A great project, where you still can join in, just look at their Facebook page. When I was on Fair Isle I also bought the pattern book of the hat at the George Waterston Museum, of which I incorporated the motifs in one of the workpieces to achieve the TKGA-titel Master Knitte. Well, who would not get inspired at that beautiful island, where the gorgeous Fair Isle knitting originated. High time to go back again to that beautiful place!

Mrs Hendry’s kilt

October 14th, 2016
 20160929_162214
 20161002_074622  dsc03775  20161002_074601
 dsc03779  20161002_074551  dsc03778
 dsc03773  dsc03777  dsc03774
 dsc03771  dsc03780  dsc03628
 dsc03760  dsc03758  dsc03768
 Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Soms heb je geluk en kom je voor een habbekrats iets geweldigs tegen. In Inverness stapten Nancy Marchant en ik een tweedehands winkeltje binnen waar ik zoiets geweldigs vond. Voor weinig, slechts 12 pond, dus minder nog dan 14 euro. Nee, dit keer geen breiwerk, maar een andere passie van mij, traditionele kleding. De kilt die ik er vond is prachtig. De kleurechte stof is nog steeds stralend van kleur. Hier en daar een klein mottengaatje mag de pret niet drukken. Maar dat mag dan ook wel, want het oude etiketje in de rokband verraadt dat het hier gaat om de kilt van mrs Hendry uit 1957. Officieel is hij mij te klein, maar met wat kleine ingrepen kan ik ‘m vermaken. Zal ik dat doen? Of blijft het een hebbeding? Ik draag graag kilts en plooirokken en heb vier draagbare kilts in mijn kast hangen. In Shetland heb ik er verleden jaar zelfs nog twee gekocht. Dit zijn kilts die aan de eisen van deze tijd zijn aangepast, lekker vlotte modellen die fijn dragen, maar wel gemaakt van mooie wollen stof en voorzien van een eenvoudige kiltspeld.

Nèt over het water bij ons hotel in het centrum van Inverness vond ik een traditionele kiltmaker. In de winkel veel écht mooie spullen van hoge kwaliteit. Een vitrine met kilttasjes voor mannen, rokspelden en ander moois. Een tafel in het midden van de winkel ligt vol met stalenboeken van diverse stoffenmakers. Hieruit kan je een stof selecteren waar je een traditionele kilt van kan laten maken. De stoffen kunnen per 8 yard worden besteld, maar soms hebben ze restjes te koop. De tartanstof van mrs Hendry’s kilt was ook te koop in de winkel. Op het etiketje staat dat het hier gaat om een tartan van de clan MacDonald, en wel de Ancient.

Sometimes you get lucky and you find a bargain that is really amazing. In Inverness Nancy Marchant and I visited a shop with second hand stuff, where I found a treasure. For next to nothing, only 12 pounds, so even less than 14 euros. No, this time not knitwear, but another passion of mine, traditional clothing. The kilt that I found is lovely. The colours are still bright. A small moth hole here and there  should not spoil the fun. That is to be expected, because the old label on the waistband reveals that this is the kilt worn by Mrs. Hendry in 1957. Officially, it’s too small to me, but with some small alterations I will fit in. Shall I do that? Or shall I keep it like it is? I like to wear kilts and pleated skirts and own four wearable kilts already. In Shetland I have even bought two kilts last year. These are kilts that are adapted to the demands of the times, nice smooth models that I can wear comfortably, but made of fine wool fabric and with a simple kilt pin.

Just across the water at our hotel in the heart of Inverness I found a traditional kilt maker. In the shop there was a lot really nice quality stuff. A showcase with kilt bags for men, kilt pins and other goodies. A table in the middle of the store is filled with sample books of various fabric makers. Here you can select a fabric and they will make it into a traditional kilt. The fabrics can be ordered by 8 yards, but sometimes they have leftovers for sale. The tartan fabric of Mrs. Hendry’s kilt was also available in the store. On the label states that it is a tartan of the MacDonald clan, namely the Ancient.

Loch Ness Knitting Festival – Inverness Scotland

October 9th, 2016
20161009_104242
 dsc03578  20161009_104330  dsc03589
 20160930_182428  dsc03546  dsc03587
 dsc03583  dsc03557  dsc03580
 20160930_182656  20160930_0845570  dsc03539
 20161001_162014  dsc03595  dsc03596
 dsc03545  20160929_105813  dsc03544
 dsc03565  dsc03563  dsc03548
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Wat een prachtige ervaring! Vijf dagen op reis naar het mooie Inverness bij Loch Ness om workshops en presentaties te geven tijdens het Loch Ness Knitting Festival in Eden Court. Het weer kon niet mooier zijn voor de tijd van het jaar. In het vliegtuig ontmoette ik al de eerste breiers. De eerste middag hadden we tijd voor onszelf, dus lekker de stad verkennen en shoppen met Nancy Marchant. Vroeg in de avond haalde de taxi ons om ons in onze party outfit naar het galadiner in Kingsmills hotel te brengen. Een feestelijke locatie waar de grote ronde tafels uitbundig waren gedekt en een man in kilt de haggis aansneed. Gelukkig hadden ze voor mij een vega pompoensoepje. Een avond met veel vertier, speeches van Willie, Alan en Christel Seyfarth, doedelzakmuziek en Schotse dans.

What a wonderful experience! A five day trip to beautiful Inverness near Loch Ness to teach and give presentations during the Loch Ness Knitting Festival at Eden Court. The weather could not be better for the time of the year. During the flight I met the first knitters. The first afternoon we were free to go into town and some shopping with Nancy Marchant. Early in the evening a taxi took us in our party outfit to the gala dinner in Kingsmills hotel . A festive location where the large round tables were lavishly covered and a man in kilt broached the haggis. Luckily they had a vegan pumpkin soup for me. An evening with lots of entertainment, speeches by Willie, Alan and Christel Seyfarth, bagpipe music and Scottish dance.

  dsc03527  20160929_204014  dsc03532
 20160929_193803  dsc03520  dsc03528
 20160929_192242  dsc03531  20160929_140610
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

De volgende ochtend gaf ik mijn eerste workshop over twijnend breien, ‘s middags de eerste presentatie in het Scala, een mooie bioscoopachtige zaal met alle professionele voorzieningen voor het geven van presentaties. Het was de eerste keer dat ik een zich opwarmende doedelzakspeler in mijn lokaal aantrof. Tussendoor kon ik gelukkig even naar de Marketplace om wat leuke dingen te scoren. Voor Jan een blauw-zwarte cashmere shawl en voor mezelf twee strengen heavy lace-garen van DyeNinja, geverfd in diep oranje, de kleur van een goeie Armagnac. ‘s Avonds had Di Gilpin een gezellige breiavond georganiseerd, waaraan Nancy en ik natuurlijk deelnamen.

The next morning I gave my first workshop on twined knitting, at noon the first presentation at the Scala, a beautiful cinematic space with all professional facilities for giving presentations. It was the first time I found a bagpiper in my classroom that was warming up for his performance. In between I was happy to go to the Marketplace to score some nice things. For Jan a blue-black cashmere shawl and for myself two skeins of heavy lace yarn of DyeNinja, dyed in deep orange, the color of a good Armagnac. That evening Di Gilpin had organized a cozy knit night, which Nancy and I attended of course.

Zaterdag startte met gezellig bijpraten tijdens het ontbijt met Alice Starmore. Daarna weer aan de slag. We werden na de dag met workshop en presentatie geven verrast met een concert, of zoals de muzikanten uitlegden, feestelijk avond met muziek en dans. En dat was het zéker, want ik ben gek op traditionele muziek, dans en kleding. Vooral de fidler was ronduit geweldig, dus er gingen een paar CD’s mee die ze graag voor me wilden signeren.

Saturday started with a nice chat at breakfast with Alice Starmore. Then back to work. After a day of giving a workshop and presentation we were surprised by a concert, or like the musicians called it, a festive evening with music and dance. And it was certainly a surprise, because I love traditional music, dance and costumes. Especially the fidler was utterly amazing, so I bought a couple of CD’s, which they were happy to sign for me.

 20161001_203836  dsc03598  dsc03640
 dsc03627  dsc03632  dsc03622
 dsc03614  dsc03623  dsc03646
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Zondag, na mijn laatste workshop, kreeg ik nog een verrassing, want ik mocht aanschuiven bij drie Deense dames die een taxi hadden gehuurd om ons in één middag langs de highlights van de streek te rijden. Zo zag ik de archeologische vindplaats van graven van rond de 4000 jaar oud, het battlefield Culloden (bekend van en startpunt van de boeken/serie Outlander), de Clootie Well (een bos met een wensbron waar mensen stroken textiel in de bomen hingen om te vragen om geluk of gezondheid voor zieke familieleden of vrienden, echt bizar!), het betoverend mooie Loch Ness, het hutje van de Nessie Hunter en een winkel met een expositie over de textielindustrie. De dag sloten we af met een afscheidsdiner in ons hotel met de Deense Paulette, Lizbeth, Vithard en Pernille en de Engelse Chrissie met haar echtgenoot. De sticky toffee pudding was hemels!

Sunday, after my last workshop, I got another surprise as I was allowed to join in with three Danish women who had hired a taxi to drive them in one afternoon along the highlights of the region. I saw the archaeological site with graves from around 4000 years old, the battlefield Culloden (known and starting point of the books/series Outlander), the Clootie Well (a forest with a wishing well where people hang strips of fabric in the trees to ask for happiness and health for sick relatives or friends, really bizarre!), the amazingly beautiful Loch Ness, the hut of the Nessie Hunter and a shop with an exhibition about the textile industry. The day ended with a farewell dinner at our hotel with the Danish Paulette, Lizbeth, Vithard and Pernille and English Chrissie with her husband. The sticky toffee pudding was heavenly!

 dsc03655  dsc03677  dsc03653
 dsc03738  dsc03659  dsc03688
 dsc03691  dsc03748  dsc03731
 dsc03738  dsc03730  dsc03742
 dsc03740  dsc03752  dsc03623
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Toen ik maandag thuis kwam keek ik bijna met weemoed terug op bijzondere ervaring. Vijf prachtige dagen, stralend zonnig weer, een geweldig breifestival, het terugzien van oude en het maken van nieuwe vrienden en de fijne gedachte dat er weer tientallen breiers ‘om’ zijn voor twijnend breien. Het was voorbij in een oogwenk, maar blijft me bij als een prachtige intense ervaring. De plannen zijn om het festival ook volgend jaar weer te laten plaatsvinden, maar deze eerste keer, dat blijft altijd zo speciaal. En ik was erbij!

Monday when I got home I looked back at a time that flew so quickly, but was such a special experience. Five beautiful days, sunny weather, a great knit festival, meeting old and making new friends and the comforting thought that dozens of knitters are now also into twined knitting. It was over in an instant, but will remain with me as a wonderful intense experience. Plans are to have the festival again next year take place, but the first time, that is always so special. And I was there!

Dank aan Christel, Cecilia, Alan, Willy, Sarah-Jane en alle anderen van de organisatie die zo hard hebben gewerkt om dit geweldige breifeest realiteit te maken!

Thanks to Christel, Cecilia, Alan, Willy, Sarah-Jane and all others that worked so hard to make this knitting party reality! 

 dsc03598  dsc03622  dsc03614
 dsc03632  dsc03640  dsc03627
 dsc03793  dsc03794  dsc03572
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

 

Cockle Shell Shawl

August 31st, 2016
 DSC_1811
 DSC_1816  DSC_1804  DSC_1813
 DSC_6019  DSC_6020_medium2  DSC_1800
 DSC_1799  DSC_1809  DSC_1808
 DSC_1797  DSC_3389  DSC_3317
 DSC_3335  DSC_3324  DSC_3322
 DSC_3346  DSC_3309  DSC_3321
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Het kost even wat tijd en energie, maar dan heb je ook wat. Verleden jaar augustus kocht ik bij Jamieson & Smith in Lerwick (Shetland) zes bollen Lace Supreme 2Ply voor een Cockle Shell shawl. De techniek van het breien van een Cockle Shell shawl leerde ik twee jaar geleden in het Unst Heritage Centre tijdens Wool Week en ik wilde toen al zelf zo’n prachtige traditionele shawl breien. Het breiwerk vorderde langzaam, want ik breide er vrijwel alleen onderweg en in de kroeg aan. Het belandde zelfs nóg een keer in Shetland toen het tijdens mijn verblijf daar als Artist in Residence daar met Jan een maand in Sumburgh Head verbleef. Maar nu is het eindelijk af! Ik was het ook wel een beetje zat, want er zitten maar liefst 48 rijen van 5 schelpen in, dat is dus 240 stuks, en dat op naalden van 2,5 mm! Overigens is er wel discussie over of dit nu kokkels, Jacobsschelp, venusschelpen of nog iets anders zijn. Wie het weet, mag het zeggen!

De twee delen zijn afzonderlijk gebreid en met de Kitchener Stitch aan elkaar gemaasd. De schelpjes zijn cockle shells die je in Shetland met een beetje mazzel gewoon op het strand kan vinden. Uiteindelijk zijn er vier bollen verbruikt voor de shawl, terwijl hij toch een stuk groter is geworden als de kleine, smallere shawltjes die je in Shetland kant en klaar gebreid kan kopen. Het patroon komt uit A Legacy of Lace van het Shetland Guild of Spinners, Knitters, Weavers, and Dyers.

It takes some time and energy, but then you have some great. Last year August I bought at Jamieson & Smith in Lerwick (Shetland) six balls of Supreme Lace 2ply for a Cockle Shell shawl. The technique of knitting a Cockle Shell shawl I learned on Unst two years ago at the Unst Heritage Centre during Wool Week and since then I wanted to knit such a beautiful traditional shawl myself. The knitting progressed slowly because I knitted it only on the road and in the pub. It even ended up a second time in Shetland when I stayed in Sumburgh as Artist in Residence with Jan and spend a month at Sumburgh Head. But now it’s finally finished! I was a little bored by it, because there are as many as 48 rows with five shells, which gives 240 shells, all knitted with needles 2.5 mm! Btw, there is some discussion going on about the name of the shells, is it the cockle shell, scallop, clam or maybe something else? If you know, lets hear it!

The two parts are knitted separately and with the Kitchener Stitch grafted together. The shells are cockle shells that, with a little luck, you can find in Shetland on the beach. There are four balls used for the shawl, yet it has become much larger than the small, narrow shawls you can buy in Shetland. The pattern is from A Legacy of Lace in the Shetland Guild of Spinners, Knitters, Weavers, and Dyers

DSC_1009

 

Sheep shearing on Bressay

August 28th, 2016
 DSC_9025
 DSC_9025  DSC_9014  DSC_9008
 DSC_9016  DSC_9019  shrek-the-sheep-16
 DSC_0992  DSC_9443  DSC_9440
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Eén of twee keer per jaar worden de schapen op Shetland geschoren. Stoere mannen en vrouwen werken hard om hele kuddes zo snel mogelijk van hun warme jas te ontdoen. Doe je dat niet gedurende een paar jaar, dan blijft de wol groeien en zal het dier zijn bewegingsvrijheid ontnemen het het verstikken. Sommige schapen, zoals het schaapje op de rotsen bij de kust van Mousa, komen in de problemen. Dit schaap was waarschijnlijk van de rots afgevallen en op een plateau dichtbij het water terecht gekomen. Zo’n dier zou verhongeren als er niet zou worden ingegrepen, dus we hebben het gemeld bij schipper van de boot die ons naar Mousa bracht, maar die stelde ons gerust, het schaap zou die dag nog worden gered door de boer.

Op Bressay, het eilandje vlakbij Lerwick waar je met de ferrie naar toe kan varen, hadden we het geluk om het proces van het schapenscheren van dichtbij te mogen aanschouwen. De schaapscheerders vertelden honderduit over wat er allemaal bij komt kijken. Ze zijn duidelijk blij met de belangstelling voor hun werk. Trots wees de ene man naar de andere en vertelde ons dat dit de echte expert was. Vakkundig, supersnel en doeltreffend hielp hij in de korte tijd dat we stonden te kijken menig schaap van z’n wolletje af. Knap hoor.

Once or twice a year all sheep on Shetland are being shorn. Tough men and women work hard to help entire herds to get rid of their warm coats as soon as possible. If you do not do this for a few years on a row, the wool continues to grow and will immobilize and choke the animal. Some sheep, as the sheep on the rocks on the coast of Mousa, get into trouble. This sheep probably dropped down the rock and landed on a plateau near the water. Such an animal would starve if there would be no intervention, so we reported it to captain of the boat that brought us to Mousa, but reassured us, the sheep would to be save by the farmer that day.

On Bressay, the small island close to Lerwick where you can go to by ferry, we were lucky to be able to see the sheep shearing process up close. The shearers told endlessly about what all is involved. They are clearly delighted with the interest in their work. Proudly one man pointed to the other and told us that this was the real expert. Skilled, fast and effective, he removed the fleece of many sheep in the short time we were watching. Well done.

 

Hentilagets

August 22nd, 2016

 

 DSC_0100
 DSC_0280  DSC_0279  DSC_0278
 DSC_7261  DSC_6718  DSC_6506
 DSC_7287  DSC_2722  DSC_6427
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Overal waar je kijkt in Shetland, zie je schapen. De lieflijke witte, grijze of bruin-zwarte bolletjes wol verzachten het ruige landschap dat zwart ziet van de turf. Tussen de wildroosters lopen de schapen vrij in de natuur of ze zitten op de weg omdat het asfalt nèt even warmer aanvoelt dan het grasland op de turflagen. Ook bij Sumburgh Head Lighthouse liepen ze lekker vrij rond. Eén of twee keer per jaar worden ze bij elkaar gedreven, geschoren, ontwormd en nagekeken. Daarna gaan ze weer opgelucht en vrolijk de heuvels op om hun vacht weer te laten aangroeien. Als het niet lukt ze te vangen, scheurt de vacht langzaam af, wat vast niet fijn voor ze zal zijn en ze een armoedig en aandoenlijk uiterlijk geeft.

Tijdens het grazen verliezen ze vaak kleine plukjes wol, die op de grond terecht komen of aan struiken en dergelijke blijven steken. Deze worden ‘hentilagets’ genoemd, ‘henti’ verwijzend naar hand, want die plukjes kan je met de hand verzamelen en daarna verwerken tot garen en breiwerk. In het Tangwick museum op de weg naar Eshaness verkopen ze breiwerk gemaakt van hantilagets. Debbie Zawinski schreef er zelfs een heel boek over dat in 2015 is uitgekomen. Ze trok door Schotland en verwerkte de plukjes wol van bijzondere schapenrassen die ze onderweg langs de wegen en velden vond tot sokken. De patronen vind je ook in ‘In the Footstep of Sheep‘, maar het leukst vond ik het om haar verhalen over de bekende plekjes in Shetland te lezen.

27385967

Everywhere you look in Shetland, you see sheep. The lovely white, gray or brown-black balls of wool soften the rugged landscape that looks black from the peat. Between the cattle grids the sheep run freely in nature or they lay on the road because the asphalt just feels a bit warmer than the grassland on the peat layers. On the meadows of Sumburgh Head Lighthouse they also had the freedom to walk anywhere they like. Once or twice a year they are driven together, shaved, get medication to remove worms and their health is checked. After that they are release en relieved and happy they’re going back into the hills to let their wool grow again. If they are not caught, the coat tear off bit by bit, what is probably not feeling very nice for them and gives them a shabby and pathetic appearance.

While grazing they often lose small tufts of wool, which end up on the ground or on bushes. These are called ‘hentilagets’, ‘ henti “referring to hand, because the tufts can be collected by hand and then processed into yarn and knitting. In the Tangwick museum on the road to Eshaness you can buy knitwear knitted with collected hantilagets. Debbie Zawinski even wrote a whole book about it, that was published in 2015. She walked through Scotland and processed the tufts of special breeds of sheep she found on the road and meadows into socks. The patterns you can find also in “In the Footstep of Sheep,” but I liked it the most to read her stories about the familiair places in Shetland.

The Spiders Web Lerwick Shetland

August 15th, 2016
 DSC_1269
 DSC_1265  DSC_1793  DSC_1270
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Winkeltjes komen en winkeltje gaan…

Het schattige kleine winkeltje The Spiders Web in Lerwick hield op te bestaan in juli, de maand dat wij op Shetland waren. De eigenares was op leeftijd en vond het welletjes. Er was geen opvolging te vinden, dus de hele mikmak ging in de uitverkoop. Het reclamebord belandde bij het antiekzaakje twee deuren verderop. Triest, maar zo gaat het nu eenmaal en het leverde Jan en mij wel prachtige spencertjes op.

Shops come and shops go…

The cute little shop The Spiders Web in Lerwick ceased to exist in July, the month that we were in Shetland. The owner was getting older and didn’t want to do it anymore. She could not find a follow-up, so the whole shebang went on sale. The billboard ended up at the antique shop two doors down the road. Sad, but that’s the way it goes and Jan and I found some great spencers on sale.

 

Workshop Magic Motifs

July 27th, 2016
 DSC_9865
 DSC_9871  DSC_9837  DSC_9867
 DSC_9881  DSC_9877  DSC_9873
 DSC_9889  DSC_9844  DSC_9888
 DSC_9862  DSC_9859  DSC_9856
 DSC_9845  DSC_9844  DSC_9841
 DSC_9839  DSC_9893  DSC_9896
 DSC_9898  DSC_9899  DSC_9850
 DSC_9853  DSC_9852  IMG_20160720_221910
 IMG_20160719_170810  IMG_20160719_165707  magic motifs affiche 1
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Er was geen mooier plekje te vinden om een workshop te geven dan het Stevenson Center van Sumburgh Head Lighthouse. Zoals ook vorige dagen, waren er al orka’s gezien in de baai waarop we uitzicht hadden. Er waren drommen toeristen en natuurliefhebbers naar Sumburgh gekomen om ze te zien, maar de cursisten waren al snel alles om hen heen vergeten en concentreerde zich op het maken van de magische motieven.

Een eerste keer een workshop geven over een nieuw en best complex onderwerp geven aan maar liefst 17 cursisten, en dan ook nog in het Engels, dat is best pittig. Maar het onderwerp Magic Motifs, waar ik zelf al weken volledig geobsedeerd door ben, sloeg enorm aan en ze namen al snel mijn enthousiasme over. Vooral toen ze zagen hoe mooi hun patronen werden en hoe makkelijk ze te maken en controleren zijn met het computerprogramma dat ik ervoor heb gemaakt. Na de uitleg en het maken van de eerste patronen, zagen ook zij de eindeloze mogelijkheden in van deze rekenkundige techniek.

Na het leren van een heel speciale Letse reliefsteek, die ik ook een paar weken geleden heb ontdekt in Letland, en een demonstratie van het breien van Letse polswarmers met Magic Motifs in kraaltjes vertrokken ze eind van de middag met een hoofd tollend van de cijfers, maar overlopend van de inspiratie!

There was no finding better place to give a workshop than the Stevenson of Center Sumburgh Head Lighthouse. As the days before, there already had been seen killer whales in the bay we could see from the big windows. Lots of tourists and nature lovers came to Sumburgh to see them, but the students had soon forgotten everything around them and concentrated on making the Magic Motifs.

The first time you give a new workshop with quite a complex subject to no less than 17 students, and then also in English, that is surely a challenge. But the topic Magic Motifs, which keep me in their spell for weeks now, was a big hit and they quickly took over my enthusiasm. Especially after seeing how nice their patterns turned out and how easy they can be generated and checked with the computer program I made for this purpose. After explaining and making the first patterns, they too saw the endless possibilities of this computational technique.

After learning a very special Latvian relief stitch, which I had discovered a few weeks ago in Latvia, and a demonstration of knitting Latvian wrist warmers Magic Motifs in beads they left late afternoon with a head spinning from the figures, but overflowing with inspiration!