Estonia 2017 Mardilaat

November 13th, 2017

Het wordt hoog tijd voor een reisje naar mijn geliefde Estland. Midden november is een geschikte tijd, want dan vieren de Estlanders Mardilaat (Sint Maarten) met een feestelijke markt in de Saku Suurhall in Tallinn die wordt georganiseerd door de Estonian Folk Art and Craft Union. Dit wordt de vierde keer dat ik er bij ben en iedere keer geniet ik weer van ‘t typisch Estse sfeertje, de kraampjes met handwerk en de ontmoetingen met Estlandse handwerkers. Vrijwel alle handwerkers uit Estland, waaronder de meesterbreiers en velen die zich met traditionele kostumes en textiel bezig houden, komen er vier dagen samen. Buitenlanders zie je er sporadisch, hooguit wat Letten en Finnen en een handjevol mensen met andere nationaliteiten, want dit is echt een Estlands feestje.

Vervelen zal ik me niet in Tallinn, maar ook een reis naar Tartu staat op het programma, mits de weersomstandigheden goed zijn. Daar heeft het kort geleden heropende Eesti Rahva Museum een tentoonstelling over textiel, mode en traditioneel Estlandse kostumes die ik nog steeds niet heb gezien. De Letten waren er al en laten op Facebook al zien hoe goed en uitgebreid de tentoonstelling is.

Maar bovenal verheug ik me op het zien van mijn Estlandse vrienden en vooral mijn vriendin door de jaren heen, Monika! See you soon!

It is time for a trip to my beloved Estonia. The middle of November is a good time, because then the Estonians celebrate Mardilaat (Saint Martin), a festive market in the Saku Suurhall in Tallinn organized by the Estonian Folk Art and Craft Union. This will be the fourth time I will go and every time I enjoy the typical Estonian atmosphere, the stands with handicrafts and the meetings with Estonian crafters. Almost all crafters from Estonia, including the master knitters and many engaged in traditional costumes and textiles, will spend four days together. Foreigners are there sporadically, maybe some Latvians and Finns and a handful of people with other nationalities, because this is really an Estonian party.

I not get bored in Tallinn, as also a trip to Tartu is on the program, if weather conditions permit. There the recently reopened Eesti Rahva Museum has an exhibition about textile, fashion and traditional Estonian costumes that I have not seen yet. The Latvians already were there and show on Facebook how good and extensive the exposition is.

But above all, I am looking forward to seeing my Estonian friends and foremost all friend for many years, Monika! See you soon!

The Liepaja Museum

October 16th, 2017
 
     
     
     
     
     
     
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

De tweede dag van de breireis naar Liepaja brachten we grotendeels door in het Liepaja museum. Daar is een prachtige collectie wanten en ander textiel te zien. Verleden jaar was ik hier ook, maar er was toen weinig tijd, dus het was heerlijk om nu uitgebreid alles te bekijken. Maar we werden ook aan het werk gezet. In één van de ruimtes waren korte workshops. Je kon zelf bepalen wat en hoeveel je wilde doen. Maar de meesten van ons waren fanatiek en probeerde alle workshops zo snel mogelijk erdoor te jassen.

De lunch was in het prestigieuze Big Amber, waar we ook het diner hadden waarbij de certificaten werden uitgereikt. Ja, het licht binnen is ook amberkleurig, net als de buitenkant.

The second day of the breirais to Liepaja we spent most of the time in the Liepaja museum. They have a beautiful collection of mittens and other textiles. Last year I was there too, but then there was little time, so it was wonderful to see everything in detail now. But we were also put to work. In one of the rooms were short workshops. You could decide yourself what and how much you wanted to do. But most of us were fanatic and tried to do all workshops as quickly as possible.

The lunch was in the prestigious Big Amber, where we also had the dinner when we got our certificates. Yes, the light inside is also amber coloured, just like the outside.

     
     
     
   
     
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Na de lunch werd ons een kijkje gegund bij een ander deel van het museum, dat normaal voor het gewone publiek gesloten is. Daar was prachtig kralenwerk tentoongesteld. Een deel ervan was te koop, dus ik kocht er een polswarmers met meerdere kleuren. Ik kan ze natuurlijk zelf breien, maar poeh, best veel werk hoor. Zelfgekocht in plaats van zelfgebreid is ook best wel eens lekker! In de middag leerden we hoe de Letse Solvita de kralenpolswarmers breit. Lia Mona Gibiete is de schrijfster van Suitu Rakstainas Zekes (Suiti Pattered Socks – breiboek over de zeer kleurrijke kousen uit Alsunga) introduceerde haar nieuwe boek, dat we natuurlijk vrijwel allemaal kochten en lieten signeren. Het boek is sowieso erg lastig te verkrijgen, dus we waren als kinderen zo blij ermee!

De dag werd afgesloten met een chique diner in het beste restaurant van Liepaja. Ik blijf nog even plakken, want de bar ook erg gezellig en Maruta en Ansis waren inmiddels ook gearriveerd. En een taxietje terug is makkelijk te organiseren en kost werkelijk geen fluit.

Anneke, dank voor het gebruik van vier foto’s!

After lunch they gave us a glimpse of another part of the museum, which is normally closed to the public. Beautiful beadwork was displayed there. Part of it was for sale, so I bought multi-colour wrist warmers. Of course, I can knit them, yeah, but it is a lot of work. Self-bought instead of self-knitted is also good now and then! In the afternoon, we learned how the Latvian Solvita knits her the beaded wrist warmers and other things. Lia Mona Gibiete is the author of Suitu Rakstainas Zekes (Suiti Pattered Socks). She introduced her new book, which we of course almost all bought, signed be the author. The book is very difficult to obtain, so we were so happy with it!

The day ended with a chic dinner at Liepaja’s best restaurant. I stayed after dinner because the bar was also very cozy and Maruta and Ansis had arrived. And a taxi back is easy to arrange and costs next to nothing.

Anneke, thanks for using four photos!

Het Betere Breiwerk België 2017

April 24th, 2017
 
     
 
     
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Het Betere Breiwerk kost even moeite, tijd en veel energie, maar dat heb je ook wat. De cursisten van de cursus bij ‘t Wolwinkeltje in Leuven en bij Lana in Antwerpen hebben hard moeten werken voor verbetering van de kwaliteit van hun breiwerk en behaalden allemaal hun certificaat. Dus mochten de kurken knallen en werd er feestelijk geklinkt met een cavaatje (schattig Belgisch woordje voor champie ;-))

Gefeliciteerd allemaal, en graag tot ziens!

PS Waarom Chantal een kruisje op haar hand heeft gezet, dat hoor je op een later moment…

Het Betere Breiwerk takes quite some effort, time and a lot of energy, but the results will be worth it. The students of the course at ‘t Wolwinkeltje in Leuven and at Lana in Antwerp have worked so hard to improve the quality of their knitwear and all got their certificate. So the corks popped and we celebrated with a cava (cute Belgian word for champagne ;-))

Congratulations all, and I hope see you again!

PS Why Chantal has drawn a cross on her hand, I will tell you at a later moment…

A week in Riga

October 23rd, 2016

logo-the-dutch-knitters-antje-letse-hoed2

En daar gaan ik morgen alweer, dit keer naar Riga in Letland, om daar onder meer de opening van de wantententoonstelling van het National History Museum of Latvia mee te maken. En als ik er dan toch ben,… lekker de stad verkennen, naar álle wol- en handwerkwinkels en natuurlijk ook naar Sena Klets, het mekka van de textieltraditie in de vorm van een schitterende winkel in het centrum van de oude stad. Met een volle week de tijd zal ik voldoende tijd hebben om op zoek te gaan naar meer informatie over Magic Motifs en aanverwante zaken. Op vrijdag is er de première van het ballet Peer Gynt (Grieg) en op zondag sluit ik met Jan die vrijdag arriveert in Riga de week feestelijk af met de Fledermaus (Strauss) in het chique operagebouw.

And there I go again tomorrow, this time to Riga in Latvia, to be present at the opening of the mitten exhibition of the National History Museum of Latvia. And if I’m there anyway,… I will stay to explore the city, go to all yarn- and handicraft shops and of course also to Sena Klets, the mecca of textile tradition in the form of a gorgeous shop in the center of the old town. With a full week’s time I will have enough time to try to find more information about Magic Motifs and related matters. On Friday there will be the premiere of the ballet Peer Gynt (Grieg) and on Sunday I close with Jan who will arrive in Riga on Friday the week with the Fledermaus (Strauss) in the chic Opera House.

Loch Ness Knitting Festival – Inverness Scotland

October 9th, 2016
20161009_104242
 dsc03578  20161009_104330  dsc03589
 20160930_182428  dsc03546  dsc03587
 dsc03583  dsc03557  dsc03580
 20160930_182656  20160930_0845570  dsc03539
 20161001_162014  dsc03595  dsc03596
 dsc03545  20160929_105813  dsc03544
 dsc03565  dsc03563  dsc03548
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Wat een prachtige ervaring! Vijf dagen op reis naar het mooie Inverness bij Loch Ness om workshops en presentaties te geven tijdens het Loch Ness Knitting Festival in Eden Court. Het weer kon niet mooier zijn voor de tijd van het jaar. In het vliegtuig ontmoette ik al de eerste breiers. De eerste middag hadden we tijd voor onszelf, dus lekker de stad verkennen en shoppen met Nancy Marchant. Vroeg in de avond haalde de taxi ons om ons in onze party outfit naar het galadiner in Kingsmills hotel te brengen. Een feestelijke locatie waar de grote ronde tafels uitbundig waren gedekt en een man in kilt de haggis aansneed. Gelukkig hadden ze voor mij een vega pompoensoepje. Een avond met veel vertier, speeches van Willie, Alan en Christel Seyfarth, doedelzakmuziek en Schotse dans.

What a wonderful experience! A five day trip to beautiful Inverness near Loch Ness to teach and give presentations during the Loch Ness Knitting Festival at Eden Court. The weather could not be better for the time of the year. During the flight I met the first knitters. The first afternoon we were free to go into town and some shopping with Nancy Marchant. Early in the evening a taxi took us in our party outfit to the gala dinner in Kingsmills hotel . A festive location where the large round tables were lavishly covered and a man in kilt broached the haggis. Luckily they had a vegan pumpkin soup for me. An evening with lots of entertainment, speeches by Willie, Alan and Christel Seyfarth, bagpipe music and Scottish dance.

  dsc03527  20160929_204014  dsc03532
 20160929_193803  dsc03520  dsc03528
 20160929_192242  dsc03531  20160929_140610
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

De volgende ochtend gaf ik mijn eerste workshop over twijnend breien, ‘s middags de eerste presentatie in het Scala, een mooie bioscoopachtige zaal met alle professionele voorzieningen voor het geven van presentaties. Het was de eerste keer dat ik een zich opwarmende doedelzakspeler in mijn lokaal aantrof. Tussendoor kon ik gelukkig even naar de Marketplace om wat leuke dingen te scoren. Voor Jan een blauw-zwarte cashmere shawl en voor mezelf twee strengen heavy lace-garen van DyeNinja, geverfd in diep oranje, de kleur van een goeie Armagnac. ‘s Avonds had Di Gilpin een gezellige breiavond georganiseerd, waaraan Nancy en ik natuurlijk deelnamen.

The next morning I gave my first workshop on twined knitting, at noon the first presentation at the Scala, a beautiful cinematic space with all professional facilities for giving presentations. It was the first time I found a bagpiper in my classroom that was warming up for his performance. In between I was happy to go to the Marketplace to score some nice things. For Jan a blue-black cashmere shawl and for myself two skeins of heavy lace yarn of DyeNinja, dyed in deep orange, the color of a good Armagnac. That evening Di Gilpin had organized a cozy knit night, which Nancy and I attended of course.

Zaterdag startte met gezellig bijpraten tijdens het ontbijt met Alice Starmore. Daarna weer aan de slag. We werden na de dag met workshop en presentatie geven verrast met een concert, of zoals de muzikanten uitlegden, feestelijk avond met muziek en dans. En dat was het zéker, want ik ben gek op traditionele muziek, dans en kleding. Vooral de fidler was ronduit geweldig, dus er gingen een paar CD’s mee die ze graag voor me wilden signeren.

Saturday started with a nice chat at breakfast with Alice Starmore. Then back to work. After a day of giving a workshop and presentation we were surprised by a concert, or like the musicians called it, a festive evening with music and dance. And it was certainly a surprise, because I love traditional music, dance and costumes. Especially the fidler was utterly amazing, so I bought a couple of CD’s, which they were happy to sign for me.

 20161001_203836  dsc03598  dsc03640
 dsc03627  dsc03632  dsc03622
 dsc03614  dsc03623  dsc03646
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Zondag, na mijn laatste workshop, kreeg ik nog een verrassing, want ik mocht aanschuiven bij drie Deense dames die een taxi hadden gehuurd om ons in één middag langs de highlights van de streek te rijden. Zo zag ik de archeologische vindplaats van graven van rond de 4000 jaar oud, het battlefield Culloden (bekend van en startpunt van de boeken/serie Outlander), de Clootie Well (een bos met een wensbron waar mensen stroken textiel in de bomen hingen om te vragen om geluk of gezondheid voor zieke familieleden of vrienden, echt bizar!), het betoverend mooie Loch Ness, het hutje van de Nessie Hunter en een winkel met een expositie over de textielindustrie. De dag sloten we af met een afscheidsdiner in ons hotel met de Deense Paulette, Lizbeth, Vithard en Pernille en de Engelse Chrissie met haar echtgenoot. De sticky toffee pudding was hemels!

Sunday, after my last workshop, I got another surprise as I was allowed to join in with three Danish women who had hired a taxi to drive them in one afternoon along the highlights of the region. I saw the archaeological site with graves from around 4000 years old, the battlefield Culloden (known and starting point of the books/series Outlander), the Clootie Well (a forest with a wishing well where people hang strips of fabric in the trees to ask for happiness and health for sick relatives or friends, really bizarre!), the amazingly beautiful Loch Ness, the hut of the Nessie Hunter and a shop with an exhibition about the textile industry. The day ended with a farewell dinner at our hotel with the Danish Paulette, Lizbeth, Vithard and Pernille and English Chrissie with her husband. The sticky toffee pudding was heavenly!

 dsc03655  dsc03677  dsc03653
 dsc03738  dsc03659  dsc03688
 dsc03691  dsc03748  dsc03731
 dsc03738  dsc03730  dsc03742
 dsc03740  dsc03752  dsc03623
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Toen ik maandag thuis kwam keek ik bijna met weemoed terug op bijzondere ervaring. Vijf prachtige dagen, stralend zonnig weer, een geweldig breifestival, het terugzien van oude en het maken van nieuwe vrienden en de fijne gedachte dat er weer tientallen breiers ‘om’ zijn voor twijnend breien. Het was voorbij in een oogwenk, maar blijft me bij als een prachtige intense ervaring. De plannen zijn om het festival ook volgend jaar weer te laten plaatsvinden, maar deze eerste keer, dat blijft altijd zo speciaal. En ik was erbij!

Monday when I got home I looked back at a time that flew so quickly, but was such a special experience. Five beautiful days, sunny weather, a great knit festival, meeting old and making new friends and the comforting thought that dozens of knitters are now also into twined knitting. It was over in an instant, but will remain with me as a wonderful intense experience. Plans are to have the festival again next year take place, but the first time, that is always so special. And I was there!

Dank aan Christel, Cecilia, Alan, Willy, Sarah-Jane en alle anderen van de organisatie die zo hard hebben gewerkt om dit geweldige breifeest realiteit te maken!

Thanks to Christel, Cecilia, Alan, Willy, Sarah-Jane and all others that worked so hard to make this knitting party reality! 

 dsc03598  dsc03622  dsc03614
 dsc03632  dsc03640  dsc03627
 dsc03793  dsc03794  dsc03572
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

 

Werkplaats De Schapekop

September 9th, 2016
 20160903_123144
 20160903_123135  20160903_124427  20160903_125050
 20160903_123207  20160903_125610  20160903_130812
 20160903_125541  20160903_130749  20160903_125731
 20160903_130841  20160903_123437  20160903_125532
 20160903_134622  20160909_163905  20160909_163833
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

De winkel van de Schapekop in het idyllische Nieuwpoort was jarenlang een begrip in handwerkland en één van de allerleukste handwerkwinkels in Nederland. Maar helaas, afgelopen zomer werd de winkel opgeheven, om direct te worden omgezet in een geheel nieuw concept; Werkplaats  De Schapekop in Groot-Ammers, hooguit een paar kilometer vanaf Nieuwpoort. Afgelopen weekend hadden ze open huis en jee, wat was het er druk! Allemaal bekende gezichten, gezellig bijpraten met een kopje koffie en een appelpuntje, leuke dingen kopen en natuurlijk de nieuwe werkplaats bekijken. Het is eigenlijk nog als vanouds en heel vertrouwd. Zelfs de mooie oude toonbank heeft weer een plaatsje gekregen. Ruimte zat voor het geven van workshops, wanden vol kleurrijke bolletjes en een praktische verfruimte waar Carina en haar helpers garens verven (ook van hun eigen kudde!).

Ik kocht onder andere een shawl speld met prachtige schapekopjes. Ze lijken precies op mijn schapekopring die ik ooit van Jan kreeg omdat mijn sterrenbeeld ram is, dat echte doorzetters zijn en ik een beetje doorzettingsvermogen toen nodig had om in hoog tempo mijn certificeringen voor mijn ICT-baan te halen.

Het was even wennen, maar wie eenmaal voet over de drempel zet, krijgt meteen weer het oude Schapekop-gevoel en voelt zich weer thuis. Dit najaar start vanaf 10 oktober een nieuwe cursus van Het Betere Breiwerk in de Schapekop, ik heb er nu alweer zin in!

De webshop is open 24/7 en je zal ook op beurzen en bij evenementen de Schapekop regelmatig tegenkomen. Heb je de open dagen gemist en wil je toch graag een kijkje nemen of iets met eigen ogen bekijken wat je wilt kopen, heb je vragen of wil je je opgeven voor Het Betere Breiwerk of een workshop, neem dan vooraf even contact met Carina op.

The shop of the Schapekop in idyllic Nieuwpoort was for years famous among crafters and one of the nicest crafts shops in the Netherlands. But unfortunately, last summer the shop was closed, to be directly converted into an entirely new concept; the Werkplaats Schapekop in Groot-Ammers, at most a few kilometers from Nieuwpoort. Last weekend they opened their doors and it surely was crowded with people! A lot of familiar faces, friendly chat over a cup of coffee and an apple pie, buying nice things, and of course, you could check out the new workshop. Well, it’s still quite familiar. Even the old counter was placed in the workshop. Plenty of space for organizing classes, walls full of colorful balls of wool and a practical dye kitchen where Carina and her helpers dye their yarns (also from their own herd!).

I bought a stunning shawl pin with sheeps heads. They look just like my sheeps head ring I got from Jan years ago because my zodiac sign is Aries, which are real go-getters, and I needed a little perseverance when I needed to pass for my certifications for my IT job rapidly.

It takes time to get used to things, but once you have set foot over the threshold, you will feel the old Schapekop ambiance and you will feel at home again. This autumn, starting 10 October a new course Het Betere Breiwerk (Advanced Knitting) in the Schapekop, I have now already excited!

The webshop is open 24/7 and you will meet the Schapekop at fairs and other events regularly. Did you miss the open door days and you would still like to take a look or see with your own eyes what you want to buy, if you have questions or want to sign up for Advanced Knitting or a class, please in advance contact Carina on.

 

 

Cockle Shell Shawl

August 31st, 2016
 DSC_1811
 DSC_1816  DSC_1804  DSC_1813
 DSC_6019  DSC_6020_medium2  DSC_1800
 DSC_1799  DSC_1809  DSC_1808
 DSC_1797  DSC_3389  DSC_3317
 DSC_3335  DSC_3324  DSC_3322
 DSC_3346  DSC_3309  DSC_3321
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Het kost even wat tijd en energie, maar dan heb je ook wat. Verleden jaar augustus kocht ik bij Jamieson & Smith in Lerwick (Shetland) zes bollen Lace Supreme 2Ply voor een Cockle Shell shawl. De techniek van het breien van een Cockle Shell shawl leerde ik twee jaar geleden in het Unst Heritage Centre tijdens Wool Week en ik wilde toen al zelf zo’n prachtige traditionele shawl breien. Het breiwerk vorderde langzaam, want ik breide er vrijwel alleen onderweg en in de kroeg aan. Het belandde zelfs nóg een keer in Shetland toen het tijdens mijn verblijf daar als Artist in Residence daar met Jan een maand in Sumburgh Head verbleef. Maar nu is het eindelijk af! Ik was het ook wel een beetje zat, want er zitten maar liefst 48 rijen van 5 schelpen in, dat is dus 240 stuks, en dat op naalden van 2,5 mm! Overigens is er wel discussie over of dit nu kokkels, Jacobsschelp, venusschelpen of nog iets anders zijn. Wie het weet, mag het zeggen!

De twee delen zijn afzonderlijk gebreid en met de Kitchener Stitch aan elkaar gemaasd. De schelpjes zijn cockle shells die je in Shetland met een beetje mazzel gewoon op het strand kan vinden. Uiteindelijk zijn er vier bollen verbruikt voor de shawl, terwijl hij toch een stuk groter is geworden als de kleine, smallere shawltjes die je in Shetland kant en klaar gebreid kan kopen. Het patroon komt uit A Legacy of Lace van het Shetland Guild of Spinners, Knitters, Weavers, and Dyers.

It takes some time and energy, but then you have some great. Last year August I bought at Jamieson & Smith in Lerwick (Shetland) six balls of Supreme Lace 2ply for a Cockle Shell shawl. The technique of knitting a Cockle Shell shawl I learned on Unst two years ago at the Unst Heritage Centre during Wool Week and since then I wanted to knit such a beautiful traditional shawl myself. The knitting progressed slowly because I knitted it only on the road and in the pub. It even ended up a second time in Shetland when I stayed in Sumburgh as Artist in Residence with Jan and spend a month at Sumburgh Head. But now it’s finally finished! I was a little bored by it, because there are as many as 48 rows with five shells, which gives 240 shells, all knitted with needles 2.5 mm! Btw, there is some discussion going on about the name of the shells, is it the cockle shell, scallop, clam or maybe something else? If you know, lets hear it!

The two parts are knitted separately and with the Kitchener Stitch grafted together. The shells are cockle shells that, with a little luck, you can find in Shetland on the beach. There are four balls used for the shawl, yet it has become much larger than the small, narrow shawls you can buy in Shetland. The pattern is from A Legacy of Lace in the Shetland Guild of Spinners, Knitters, Weavers, and Dyers

DSC_1009

 

The Spiders Web Lerwick Shetland

August 15th, 2016
 DSC_1269
 DSC_1265  DSC_1793  DSC_1270
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Winkeltjes komen en winkeltje gaan…

Het schattige kleine winkeltje The Spiders Web in Lerwick hield op te bestaan in juli, de maand dat wij op Shetland waren. De eigenares was op leeftijd en vond het welletjes. Er was geen opvolging te vinden, dus de hele mikmak ging in de uitverkoop. Het reclamebord belandde bij het antiekzaakje twee deuren verderop. Triest, maar zo gaat het nu eenmaal en het leverde Jan en mij wel prachtige spencertjes op.

Shops come and shops go…

The cute little shop The Spiders Web in Lerwick ceased to exist in July, the month that we were in Shetland. The owner was getting older and didn’t want to do it anymore. She could not find a follow-up, so the whole shebang went on sale. The billboard ended up at the antique shop two doors down the road. Sad, but that’s the way it goes and Jan and I found some great spencers on sale.

 

Scalloway – The Harbour Knitwear

July 11th, 2016
 DSC_7357
 DSC_7339  DSC_7331  DSC_7337
 DSC_7361  DSC_7362  DSC_7346
 DSC_7360  DSC_7335  DSC_7334
 DSC_7333  DSC_7332  DSC_7349
 DSC_7367  DSC_7371  DSC_7374
 DSC_7380  DSC_7373  DSC_7381
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Het lieflijke Scalloway met het prachtige oude kasteel was vroeger de hoofdstad van Shetland. In 2014 was ik er met breivriendinnen tijdens Woolweek en in 2015 verbleven Jan en ik er twee weken in Lady Smith House. Het was fijn er weer even terug te zijn. Van Doreen van de Shetland Collection had ik al gehoord over de nieuwe breiwinkel Harbour Knitwear van Rosemarie Llewellyn, die de breiproeven en patronen van Margaret Stuart heeft overgenomen. Ik mocht de mappen met de unieke collectie proefjes en patronen in alle rust bekijken en ervan genieten.

Rosemarie breit veel zelf voor de winkel. Jan had meteen al gezien wat ik leuk zou vinden, een eigeel vestje met gedecoreerde pas, het was alsof Rosemarie het speciaal voor me had gemaakt, het paste me precies. Jan, als echte royalty-liefhebber, was ook erg onder de indruk van het werk van Margaret Stuart, vooral van het feit dat ze een vest had ontworpen voor Sarah Ferguson en truitjes voor de zonen van prinses Diana. Deze belangrijke ontwerpster uit de jaren zeventig-tachtig heeft iconische ontwerpen gemaakt, zoals de jurkjes die in het atelier van Rosemarie hangen.

Rosemarie is een talentvolle en initiatiefrijke dame, die zeker een succes gaat maken van dit gezellige winkeltje in de haven van Scalloway.

The lovely Scalloway with the beautiful old castle was once the capital of Shetland. In 2014 I was there with knitting friends during Woolweek and 2015 Jan and I stayed two weeks in Ladysmith House. It was so nice to be back. Doreen Shetland Collection told me already about the new knitting shop Harbour Knitwear, owned by Rosemarie Llewellyn, who took over from Margaret Stuart all knitting samplers and patterns. I was allowed to take my time and browse the holders with this unique collection of samples and patterns.

Rosemarie knits itself a lot for the store. Jan had spotted a egg yellow yoked cardigan, he was sure I would love, and he was right. It was like Rosemarie had made it special for me, fitted me like a glove. Jan, a real royalty enthusiast, was also very impressed with the work of Margaret Stuart, particularly the fact that they had designed a cardigan for Sarah Ferguson and sweaters for Lady Diana’s sons. This important knitwear designer from the seventies-eighties made some iconic designs, like the dresses that are on display in the workshop behind Rosemarie’s shop. 

Rosemarie is a lady with lots of talent and initiative, she will surely make a success of this lovely shop in the harbour of Scalloway. 

Knitwear designers in Shetland

July 9th, 2016
 DSC_7251
DSC_6889  DSC_6894  DSC_6909
 DSC_6924  DSC_6914  DSC_6913
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Een paar dagen terug waren we bij Doreen Brown van de Shetland Collection. Ze maakt al jaren prachtig breiwerk naar eigen ontwerp in haar mooie huisje met uitzicht op Sumburgh. Feitelijk zijn we buren die naar elkaar kunnen zwaaien. Gastvrij ontvingen zij en haar echtgenoot ons in haar winkel en atelier. We kochten er allebei mitaines en ik een piepklein borduurpakketje van een puffin.

Voor Woolweek 2013 breide Doreen twee kekke truitjes voor ponies Vitamin and Fidler. Die actie leverde haar flink wat publiciteit op en bracht haar en haar man zelfs op Fifth Avenue in New York.

A few days ago we were at Doreen Brown of the Shetland Collection. She has been making beautiful knitwear for designs in her beautiful cottage overlooking Sumburgh. In fact we are neighbors who could wave to each other. Welcoming she and her husband received us in her store and studio. We bought both mittens and I a tiny stitch kit of a puffin.

Wool Week 2013 Doreen knitted sweaters two cute ponies for Vitamin and Fidler. That action earned her a lot of publicity and brought her and her husband even on Fifth Avenue in New York.

 DSC_3652
 DSC_6947  DSC_6945  DSC_6943
 DSC_3650  DSC_0684  DSC_0681
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Daarna naar Wilma Malcolmson, aka The Shetland Designer, wat heerlijk om haar terug te zien. In 2014 was ik er met mijn breivriendinnen tijdens Woolweek en verleden jaar met Jan. Wilma heeft een buitengewoon goed gevoel voor kleur, wat te zien is in haar collectie. Veel donkere tinten als ondergrond, met lichte accenten die tezamen een dromerig effect geven. Fijn om bij te praten en weer even in haar gezellige atelier te zijn.

Then to Wilma Malcolmson, aka The Shetland Designer, which is lovely to see her again. I was in her shop in 2014 for Woolweek with some friends and last year with Jan. Wilma has an extremely good sense of color, which can be seen in her collection. Many dark tones as substrate, with light touches that give themselves a dreamy effect. Nice to talk to and being back in her cozy studio.

Life ‘n knitting in Sumburgh Head Lighthouse

July 7th, 2016
 DSC_7244
 DSC_6527  20160702_150218  20160702_142318
 DSC_6747  DSC_6829  DSC_6835
 DSC_6740  DSC_6360  DSC_6358
 20160705_131034  DSC_6283  DSC_6362
 20160706_223712  DSC_6721  DSC_6588
 DSC_6854  DSC_6778  DSC_6838
 DSC_6716  DSC_6762  DSC_7241
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Op 2 juli arriveerden we in Sumburgh Head Lighthouse in Shetland, een stukje hemel op aarde. Prachtige uitzichten over de oceaan, archeologische vindplaatsen, het vliegveld en vooral erg veel dieren, waaronder veel puffins (papegaaiduikers) en guillemots. Je blijft gewoon fotograferen. Vanaf de bovenste verdieping van ons appartement is de grote rots met guillemots goed zichtbaar én hoorbaar. Konijnen (ja, zoek ‘m maar op in de foto) en puffins leven er vreedzaam naast elkaar. Puffins hebben een enorm hoog schattigheidsgehalte, ze zijn zó ongelooflijk koddig en vliegen alsof ze bijenvleugeltjes hebben. Dat gecombineerd met nieuwsgierigheid en gebrek aan schuwheid maakt ze prima fotomodellen voor de vogelaars en toeristen. Meerdere keren per dag lopen we naar buiten om in ‘onze tuin’ te kijken naar de dieren op de kliffen en de zon die over het water schijnt. Meestal is ook Fair Isle goed te zien. Marjolein gaf ons een interessante rondleiding over het terrein en vertelde over de cruciale rol van de radarhut in WOII, erg indrukwekkend.

On 2 July we arrived at Sumburgh Head Lighthouse in Shetland, a piece of heaven on earth. Beautiful views over the ocean, archaeological sites, the airport and especially very many animals, including many puffins and guillemots. You just keep making photos. From the top floor of our apartment the large rock with guillemots is visible and audible. Rabbits (yes, find him in the photo) and puffins live there peacefully together. Puffins have a very high level of cuteness, they are so incredibly clumpsy and fly like they have bee wings. That combined with their curiosity and lack of shyness make them fine fashion models for birdwatchers and tourists. Several times a day we walk outside to look in ‘our garden’ for the animals on the cliffs and the sun shining on the water. Usually, Fair Isle also can be seen. Marjolein gave us an interesting tour of the site and told about the crucial role of the radarhut in WWII, very impressive.

We starten meestal de dag met een paar uurtjes werken, Jan aan zijn icoon en ik aan mijn breiwerken en activiteiten, daarna gaan we op pad, met onze felrode huurauto het smalle pad af en richting het noorden. Lerwick is gezellig en we kunnen er onze boodschappen kopen en shoppen voor garens en leuke dingen. Lekker koffie met taartjes eten in de Mareel, het cultureel centrum of lunchen in het restaurant van het museum. Daar vind je ook een prachtige collectie breiwerk en een leuke musuemwinkel met veel breigerelateerde artikelen.

We usually start the day with a few hours work, Jan painting his icon and I knit and do other activities, and then we go out with our bright red car on the narrow path and to the north. Lerwick is a cozy little town and we can buy our groceries and go shopping for yarn and fun stuff. Tasty coffee and cakes in the food Mareel, the cultural center or have lunch at the museum restaurant. There you will find a wonderful collection of knitwear and a nice musuem store with lots of knitting related articles.

 DSC_7219  sumburgh1  DSC_7211
 DSC_7182  DSC_7174  DSC_7041
 DSC_7089  DSC_7064  DSC_6656
 DSC_6701  DSC_6593  DSC_6619
 DSC_6953  DSC_6957  DSC_7156
 DSC_7205  DSC_7199  DSC_7100
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Verleden jaar zijn we met de boot naar Mousa gegaan, waar we op eigen gelegenheid het eiland hebben rondgelopen en de ruim 2000 jaar oude broch hebben bezocht. Het is de best bewaarde broch in heel Schotland en erg indrukwekkend. Ik wilde dat graag nog een keer zien. Dit keer konden we aansluiten bij een vogelaarswandeling.
We zijn ook op de prachtige landtong geweest die we vanuit het appartement kunnen zien liggen. Met onze nieuwe wandelschoenen lukte het over de rotsblokken vrijwel tot het puntje te klauteren voor het mooiste uitzicht op Sumburgh. Een mysterieuze omgeving met overblijfselen van gebouwen van ruim 2000 jaar oud. Daar voel je de spiritaliteit van de omgeving, vooral als je helemaal alleen op de zonovergoten kliffen bent met slechts een paar nerveuze vogels als gezelschap.

Last year we went to Mousa by boat, where we walked around the island on your own and have visited the more than 2,000 year old broch. It is the best preserved broch throughout Scotland and very impressive. I wanted to see it again. This time we were able to join a birding walk.
We have also been on the stunning headland that we can see from the apartment. With our new hiking shoes we managed to climb over the rocks almost to the tip for the best view of Sumburgh. A mysterious environment with more than 2000 years old remains of buildings. There you feel the spiritaliteit of the area, especially if you’re all alone in the sunlit cliffs with only a few nervous birds for company.

En daarna terug naar ons huis, dat je al vanuit de wijde omgeving kan zien liggen. Op de landweg naar het complex lopen de schapen los en Jan moest nog een keer de auto uit om een wanhopig schaap dat op zijn rug terecht was gekomen, te redden. Het weer was de laatste dagen uitzonderlijk mooi en zomers voor Shetland, dus we hebben veel buiten gezeten met een wijntje en zelfs buiten gegeten. Wie had gedacht dat je op Shetland op zou moeten letten niet te verbranden?

And then back to our house, you can already be seen from miles around. On the road to the complex running sheep loose and Jan was again out of the car to rescue a desperate sheep that had landed on his back. The weather was the last day exceptionally beautiful and summery Shetland, so we sat outside a lot, with a glass of wine or even to eat outside. Who would have thought that you should pay attention not to burn in Shetland?

 

Alsunga – workshop

May 22nd, 2016
 DSC_3972x
 DSC_3978  DSC_3954  DSC_3976
 DSC_3970  DSC_3955  DSC_3959
 DSC_3957  DSC_3969  DSC_4039
 DSC_4035  DSC_3968  DSC_3964
 DSC_3899  DSC_4044  DSC_3897
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Verleden jaar was er veel belangstelling voor de Turkse opzet, die de vrouwen uit Alsunga bij het doorbladeren van Lekker Warm! tegenkwamen. Ik beloofde dat ik terug zou komen en ze dan deze intrigerende techniek zou leren. Dat hebben we nu, met z’n allen, gedaan en het was een doorslaand succes! Hoewel ik nog wat leuke dingen op het programma had staan, konden de breiers bijna niet ophouden met het breien met de magic loop op de door mij meegebrachte rondbreinaalden. Ondertussen werd gezongen, gesnoept van alle lekkers dat ze mee hadden gebracht en gekletst. Ze hadden allerlei breiwerk meegenomen om ons te laten zien. Tot hun stomme verbazing ontstonden er al snel kleine zakjes, die ze trots aan hun dracht hingen. Zo zie je maar weer, tradities zijn springlevend en passen zich aan aan de omstandigheden, kennis en vaardigheden en dat wat voor handen is.

Last year there was a lot of interest in the Turkish cast on, a technique the women of Alsunga found in Lekker Warm! while browsing the book. I promised that I would come back and would teach them this intriging technique. We, all together, gave this workshop and it was a resounding success! Although I had some nice techniques on the program, the knitters could hardly stop knitting with the magic loop on circular needles brought with me. Meanwhile they sang, tried all the goodies that they had brought along and chatted. They had brought all kind of knitwear to show us. To their astonishment little pouches developed, which they proudly hung on their costumes. So there you have it, traditions are alive and adapt to the circumstances, knowledge and skills and the materials that are is available.

Alsunga – Sklandrauši

May 18th, 2016
 DSC_3945
 DSC_3846  DSC_3883  DSC_3851
 DSC_3911  DSC_3892  DSC_3909
 DSC_3934  DSC_3928  DSC_3840
 DSC_3925  DSC_3915  DSC_3922
 DSC_3879  DSC_3839  DSC_3882
 DSC_3841  DSC_3914  DSC_3838
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Verleden jaar bezochten Mieke en ik voor het eerst het katholieke dorpje Alsunga. Net als toen werden we ook dit jaar weer hartelijk ontvangen in het Rijahuis, het plaatselijke handwerkhuis/winkeltje. Mieke had voor de vakantie een poging gedaan om de worteltaartjes, sklandrauši, waar het dorp beroemd om is, na te maken, maar die waren oneetbaar, dus toen Inga dat hoorde, tekende ze de hele groep meteen in voor een sklandrauši-workshop. Eerst met Inga en Mara naar de bron voor water, daarna hebben zelfs slechte koks als Titia en ik het voor elkaar gekregen om een taartje in elkaar te draaien. Die van mij had een hartje. Daarna hebben we de breiers uit het dorp een workshop gegeven en ben ik als Alsunga-vrouw aangekleed, maar daarover in de volgende blogs meer…

Last year Mieke and I visited for the first the Catholic village Alsunga. Just like last year we were again warmly welcomed this year in the Rijahuis, the local handicraft house / shop. Before the holidyas, Mieke had made an attempt to make carrot cakes, sklandrauši, where the village is famous for, but they were inedible, so when Inga heard that, she at once signed up the whole group for a a sklandrauši workshop. First with Inga and Mara to the well for getting fresh water, then even bad cooks as Titia and I succeeded in making a carrot cake. Mine had a heart. After that we gave a workshop to the local knitters and they dressed me up as an Alsunga-woman, but more about that in the next blog...

Dundaga – Kolka

May 14th, 2016
 groepsfoto3
 DSC_3752  DSC_3728  DSC_3715
 DSC_3699  DSC_3682  DSC_3707
 DSC_3662  DSC_3652  DSC_3657
 DSC_3650  DSC_3648  DSC_3644
 DSC_3625  DSC_3724  DSC_3680
 DSC_3730  DSC_3735  DSC_3733
 DSC_3693  DSC_3691  DSC_3695
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

In Letland zijn maar een paar wolfabrieken. Wij bezochten Paces Fabrika in Paces bij Dundaga. De garens die ze er maken worden verkocht als Dandaga Paces. We kregen een rondleiding door de fabriek, waar door bijna 20 mensen iedere dag hard wordt gewerkt. Dat harde werken straalt er overal van af. Er hangt en oostbloksfeertje en het ruikt er naar wolvet en spinolie. De machines zijn lawaaiig en oud, maar stampen lekker door. De gedegen kwaliteit van de oude werktuigen zorgt ervoor dat alles nog steeds draait. Verfstoffen staan op de grond in potjes klaar om in de enorme ketels te worden gebruikt om de garens prachtige kleuren te geven. De gekaarde wol komt via een buizensysteem in de spinruimte, waar stoere vrouwen de zware balen op hun schouders naar de machines dragen.

Ik heb inmiddels veel wolfabrieken bezocht, variërend van keurig nette schone spinnerijen tot dit soort fabrieken waar met man en macht wordt gezwoegd om ons breiers te voorzien van lekker authentieke garens waar we onze creativiteit op uit kunnen leven. In deze fabriek weinig tierlantijnen, hooguit een gebreid muisje tussen de strengen en een enorme sok in het kantoortje, maar wat hier geproduceerd wordt is echt en met liefde gemaakt. De getwijnde garens zijn iets dikker dan de Limbazu-garens en worden in effen en verlopende kleuren geverfd. Voor onze begrippen zijn de garens die je daar direct in de fabriek koopt erg goedkoop, dus er werd flink ingeslagen. In heel Letland kom je de Dundaga-strengen tegen, ook in Alsunga, waar ik jullie binnenkort over ga vertellen.

In Latvia there are only a few wool mills. We visited Paces Fabrika in Paces, near Dundaga. The yarns that they make there are sold as Dandaga Paces. We got a tour of the factory, where almost 20 people are working hard every day. That hard work radiates from it everywhere. You can feel the atmosphere of the old Eastern bloc and everywhere it smells of lanolin and spin oil. The machines are old and noisy, but still work. The good quality of the old tools ensures that everything is still running. Dyes are lying on the ground in pots ready to be used in the huge boilers to give the yarns beautiful colors. The carded wool comes through a pipe system into the spin room, where strong women carry the heavy bags on their shoulders to the machines.

I have already visited many wool mills ranging from neat tidy clean spinneries to this type of factories where people work hard hard to provide us knitters with delicious authentic yarns with we can use to produce our creative work. In this factory there are few frills, at most, a knitted mouse between the strands and a huge sock at the office, but what is produced here is genuine and made with love. The twisted yarns are slightly thicker than the Limbazu yarns and are dyed in solid and gradient colors. To our standards these yarns bought directly from the factory are very cheap, so we didn’t hold back buying a lot. Throughout Latvia we found the Dundaga skeins, also in Alsunga, where I’m soon going to tell you about.

 26077348933_a67c21c2c9_o
 26588632602_de801f1d3d_o  26407964700_e145628e2d_o  DSC_3793
 DSC_3779  DSC_3787  DSC_3772
 DSC_3785  DSC_3791  DSC_3811
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Na het bezoek aan de wolfabriek, een heerlijke lunch in de dorpskantine en een rondje door Dundaga, zijn we naar Kolka, het meest noordelijke puntje van Letland gereden om even over de Straat van Irbe te zwaaien naar het Estlandse eiland Saaremaa. Hier komen de Oostzee en de Baltische zee bij elkaar. Je kan nog nèt de vuurtoren van het eiland onderscheiden. Net als toen we op Saaremaa waren, zijn we met z’n allen naar het puntje gelopen. Je kan er zelfs naar de sauna in een vrachtwagentje vlakbij het strand. Heerlijk doorwaaien op een goddelijk mooi strand met de zon op je gezicht en de gezelligheid van zes fanatiek juttende breivriendinnen, kan het mooier?

After visiting the woolen mill, a delicious lunch in the village canteen and a tour around Dundaga, we went to Kolka, the most northern tip of Latvia to wave over the Irbe Strait to the Estonian island Saaremaa. Here the Baltic Sea and the Baltic Sea come together. You can just see the lighthouse on the island. Just like when we were on Saaremaa, all of us walked to the edge of the tip. You can even go to the sauna in a truck near the beach. The wind felt great, blowing through your hair on a divinely beautiful beach with the sun on your face and the companionship of six friends who fanatically combed the beach for shells and other nice stuff, it can be more beautiful?

Ventspils – Amatu Maja

May 11th, 2016
 DSC_3591
 DSC_3477  DSC_3503  DSC_3518
 DSC_3529  DSC_3496  DSC_3529
 DSC_3518  DSC_3474  DSC_3527
 DSC_3500  DSC_3538  DSC_3536
 DSC_3553  DSC_3534  DSC_3548
 DSC_3532  DSC_3485  DSC_3557
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

In het noord-westen van de regio Kurzeme (Koerland) ligt Ventspils, waar je heerlijke culinaire hapjes kan eten in schattige kleine restaurantjes. Ook is er een kasteel met vitrines vol traditionele sieraden en wat vitrines met klederdracht uit de omgeving. Maar de aanleiding voor ons bezoek was eigenlijk het craft house Amatu Maja, waar we werden ontvangen om kennis te maken met de wevers en hen in actie te zien achter hun imposante weefgetouwen. En passant hebben we ook maar de halve shop leeg gekocht, want ze hebben een prachtige gevarieerde collectie leuke Lets handwerk.

Het bijzonderste was het garen dat wordt gemaakt van echte amber. Dit nieuwe flinterdunne materiaal zal waarschijnlijk ook in de gezondheidszorg worden gebruikt als hechtmateriaal, maar je kan het ook mengen met linnen of andere vezels en er mee breien. Ik kocht een setje grijs-blauwe mitaines, als was het alleen al leuk om iets van dit grappige moderne materiaal te hebben.

In één van de ruimtes was een tentoonstelling van het werk van de plaatselijke schoolkinderen. Het zag er top uit, vooral het rode spencertje, en je kan je amper voorstellen dat onze Nederlandse kids hier iets dergelijks voort zouden kunnen brengen. Maar dat ligt in Letland blijkbaar toch anders. Er is daar wel handwerkonderwijs op alle lagere scholen en echt handwerk wordt er gewaardeerd. Een blik in het verleden van de schooltjes werd ons gegeven door in het authentieke oude klaslokaaltje, compleet met leitjes en griffels en een harmonicum.

In the north-west of the region Kurzeme (Courland) you find Ventspils, where you can eat delicious culinary snacks in cute little restaurants. There is also a castle with display cases full of traditional jewelry and some showcases with costumes from the area. But the reason for our visit was actually the craft house Amatu Maja, where we were received to meet the weavers and see them in action behind their impressive looms. And of course, we found lots of stuff to buy in the shop bought because there was a wonderfully diverse collection of nice Latvian handicrafts.
The most special item was the yarn made of real amber. This new wafer-thin material is also likely to be used in health care as suture material, but you can also mix it with cloth orother fibers and knit with it. I bought a set of gray-blue mittens, as I liked to have something of this funny modern material.

In one of the rooms was an exhibition of the work of local schoolchildren. It looked top off, especially the red spencer, and you can hardly imagine that our Dutch kids could do te same. But it is in Latvia apparently different. There’s handiwork or education is valued in all primary schools and really handicraft. A look into the past, schools were given to us by the authentic old class lokaaltje complete with slates and slate pencils and a harmonicum.

 DSC_3563  DSC_3596  DSC_3585
 DSC_3572  DSC_3569  DSC_3615
 DSC_3610  DSC_3608  DSC_3468
 DSC_3469  DSC_3617  DSC_3604
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

 

Het Betere Breiwerk Amsterdam

April 12th, 2016

groepsfoto HBB Amsterdam 460

Ook in Amsterdam bij de Afstap ‘studeerde’ een groep cursisten af Het Betere Breiwerk. Helaas kon Bernadette niet bij de laatste les zijn, maar dankzij hard werken en inhalen, heeft ook zij haar certificaat verdiend.

Gefeliciteerd Betere Breisters!

In Amsterdam at the de Afstap also a group of students ‘graduated’ on Het Betere Breiwerk (Advanced Knitting). Unfortunately, Bernadette could not attend the last lesson, but thanks to hard work and her efforts to catch up, has she earned her certificate.

Congratulations Better Knitters!