Kihnu Roosi & Kärt Summatavet

December 5th, 2017
 
     
     
     
     
     
     
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Veel mensen hebben idolen, ook ik. Maar die van mij zijn meestal bejaarde vrouwen die van wanten (breien) weten! In 2011 ontmoette ik Kihnu Roosie, één van die bijzondere oude dametjes, op Kihnu, tijdens een reis naar het eilandje ten zuid-westen van Estland. Daarna trof ik het alsmaar niet om haar nogmaals te ontmoeten, tot ik een paar weken geleden haar zomaar opeens aantrof bij de stand van de Kihnu-vrouwen op Mardilaat in Tallinn. Ze was daar, samen met haar biografe Kärt Summatavet, om haar nieuwe boek te introduceren en signeren. Heel lief schreef ze in mijn boeken dat ze me snelle vingers en goed werk toewenste, waarna ook Kärt haar handtekening erin zette. Dat maakt zo’n boek direct tot een extra dierbaar bezit.

Many people have idols, even me. But mine are mostly elderly women who know  how to knit! In 2011 I met Kihnu Roosie, one of those special old ladies on a trip to Kihnu, the small island south-west of Estonia. After that I did not find an opportunity to meet her again, until a few weeks ago I suddenly saw her at the Kihnu women’s stand at Mardilaat in Tallinn. She was there, together with her biographer Kärt Summatavet, to introduce and sign her new book. Very sweet she wrote in my books that she wished me quick fingers and good work, after which Kärt also put her signature in it. That makes such a book directly into an extra dear and  valuable possession.

Roosi speelt een belangrijke rol in het conserveren van de handwerkcultuur van het mooie eiland Kihnu. Ze verzamelde jarenlang de patronen en bewaarde een schitterende collectie in haar huisje op het eiland. Roosi heeft geen kinderen, dus het is van het grootste belang dat de collectie ook als deze in 1935 geboren dame er niet meer is, in goede handen komt. Ja, reken maar uit,… Kärt Summatavet, een ontwerpster van prachtige sieraden en afgestudeerd op dit onderwerp, zag het belang ervan in schoot te hulp. Ze documenteerde de geschiedenis van het leven van Roosi en haar opmerkingen over de cultuur op het eiland, maar hielp haar ook haar patronen en commentaar op die patronen op te nemen in boeken die zowel in het Ests als in het Engels zijn uitgegeven.

Roosi plays an important role in preserving the handicraft culture of the beautiful island of Kihnu. She has collected the patterns for years and kept a beautiful collection in her cottage on the island. Roosi has no children, so it is of the utmost importance that the collection, when this lady born in 1935 is no longer there, will be in good hands. You do the maths,… Kärt Summatavet, a designer of beautiful jewelery and graduate on this subject, saw the importance of helping her. She documented the history of Roosi’s life and her comments about the culture on the island, but also helped her to incorporate her patterns and comments on those patterns into books published in both Estonian and English.

De Estlandse cultuur kent veel mystieke en symbolische verwijzingen, die worden verwerkt in textiel. Toen ik Kärt nogmaals ontmoette in Tallinn om onze ideeën uit te wisselen, lichtte ze dit toe door de symboliek in een Kihnu want te verklaren. Ze las het verhaal in de want alsof het een spannend boek was, waardoor de gebreide want opeens een veel diepere betekenis en lading kreeg. Textiel en kleding met een diepere betekenis, prachtig!

Estonian culture has many mystical and symbolic references, which are incorporated into textiles. When I met Kärt again in Tallinn to exchange our ideas, she made me aware of this by explaining the symbolism in a Kihnu. She read the story in the mitten as if it was an exciting book, with the result that the knitwear suddenly acquired a much deeper meaning and meaning. Textiles and clothing with a deeper meaning, beautiful!

The Liepaja Museum

October 16th, 2017
 
     
     
     
     
     
     
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

De tweede dag van de breireis naar Liepaja brachten we grotendeels door in het Liepaja museum. Daar is een prachtige collectie wanten en ander textiel te zien. Verleden jaar was ik hier ook, maar er was toen weinig tijd, dus het was heerlijk om nu uitgebreid alles te bekijken. Maar we werden ook aan het werk gezet. In één van de ruimtes waren korte workshops. Je kon zelf bepalen wat en hoeveel je wilde doen. Maar de meesten van ons waren fanatiek en probeerde alle workshops zo snel mogelijk erdoor te jassen.

De lunch was in het prestigieuze Big Amber, waar we ook het diner hadden waarbij de certificaten werden uitgereikt. Ja, het licht binnen is ook amberkleurig, net als de buitenkant.

The second day of the breirais to Liepaja we spent most of the time in the Liepaja museum. They have a beautiful collection of mittens and other textiles. Last year I was there too, but then there was little time, so it was wonderful to see everything in detail now. But we were also put to work. In one of the rooms were short workshops. You could decide yourself what and how much you wanted to do. But most of us were fanatic and tried to do all workshops as quickly as possible.

The lunch was in the prestigious Big Amber, where we also had the dinner when we got our certificates. Yes, the light inside is also amber coloured, just like the outside.

     
     
     
   
     
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Na de lunch werd ons een kijkje gegund bij een ander deel van het museum, dat normaal voor het gewone publiek gesloten is. Daar was prachtig kralenwerk tentoongesteld. Een deel ervan was te koop, dus ik kocht er een polswarmers met meerdere kleuren. Ik kan ze natuurlijk zelf breien, maar poeh, best veel werk hoor. Zelfgekocht in plaats van zelfgebreid is ook best wel eens lekker! In de middag leerden we hoe de Letse Solvita de kralenpolswarmers breit. Lia Mona Gibiete is de schrijfster van Suitu Rakstainas Zekes (Suiti Pattered Socks – breiboek over de zeer kleurrijke kousen uit Alsunga) introduceerde haar nieuwe boek, dat we natuurlijk vrijwel allemaal kochten en lieten signeren. Het boek is sowieso erg lastig te verkrijgen, dus we waren als kinderen zo blij ermee!

De dag werd afgesloten met een chique diner in het beste restaurant van Liepaja. Ik blijf nog even plakken, want de bar ook erg gezellig en Maruta en Ansis waren inmiddels ook gearriveerd. En een taxietje terug is makkelijk te organiseren en kost werkelijk geen fluit.

Anneke, dank voor het gebruik van vier foto’s!

After lunch they gave us a glimpse of another part of the museum, which is normally closed to the public. Beautiful beadwork was displayed there. Part of it was for sale, so I bought multi-colour wrist warmers. Of course, I can knit them, yeah, but it is a lot of work. Self-bought instead of self-knitted is also good now and then! In the afternoon, we learned how the Latvian Solvita knits her the beaded wrist warmers and other things. Lia Mona Gibiete is the author of Suitu Rakstainas Zekes (Suiti Pattered Socks). She introduced her new book, which we of course almost all bought, signed be the author. The book is very difficult to obtain, so we were so happy with it!

The day ended with a chic dinner at Liepaja’s best restaurant. I stayed after dinner because the bar was also very cozy and Maruta and Ansis had arrived. And a taxi back is easy to arrange and costs next to nothing.

Anneke, thanks for using four photos!

New lace book

July 5th, 2017
 
     
     
     
 Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Er is weer een juweeltje van een kantbreiboek uit. Uitgeverij Saara is enkele jaren geleden al begonnen met het publiceren van een prachtige serie boeken over Haapsalu kantbreien. Verleden maand kwam er alweer eentje uit, dit keer met ontwerpen van Siiri Reimann. Het boek bevat de algemene uitleg over hoe je een Haapsalu shawl breit en 21 patronen van driehoekige shawls. Alles in het Ests en gelukkig ook in het Engels. De teltekeningen zijn uitgetekend op aparte patroonvellen die je er in een apart mapje bij krijgt. Heerlijk, wat de grotere vellen met de teltekeningen geven veel meer overzicht dan kleine teltekeningetjes in het boek zelf. En dan het grappigste van het boek,… de fotografie! Modellen zijn in de poses en ambiance van modellen op foto’s uit de vorige eeuw geplaatst met hun shawls over de schouders. Sfeervolle plaatjes, van stoere vrouwen op de markt met dikke winterjassen tot dametjes in hun boudoir. Maar ook de shawl van de first lady Kersti Kaljulaid kreeg een plaatsje in het boek. Is het niet hoog tijd om voor Maxima iets te gaan breien?

Bij de Afstap in Amsterdam kan je het boek kopen voor € 37,50.

There is another lace knitting book published and I can assure you, it is a real gem. Saara Publisher House started publishing a beautiful series of books some years ago on Haapsalu lace shawls. Last month there was another one published, this time with Siiri Reimann’s designs. The book contains the general explanation of how to knit a Haapsalu shawl and 21 patterns of triangular shawls. Everything in Estonian and fortunately also in English. The charts are printed on separate pattern sheets that you find in a separate folder when you buy the book. That is great, as the larger sheets with the charts give much more overview than small charts in books. And then the funniest aspect of the book, … the photography! Models are placed in the poses and ambiance of models on photos of the last century with their shawls over the shoulders. Stunning pictures, from tough women on the market with thick winter coats to ladies in their boudoir. The shawl that was made for the first lady Kirsti Kaljulaid is also in the book. Is it time to knit something nice for our queen Maxima?

At the Afstap in Amsterdam you can buy the book for € 37.50.

Guidebook Shetland

June 21st, 2017
 
     
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Mijn mooiste souvenier uit Shetland was dit schattige reisgidsje uit 1924. Het breistertje met de ‘keshi’ (turfmand) op haar rug trok mijn aandacht in het antiekwinkeltje in Lerwick, dus ik deed meteen een bod. Een superkoopje! Tjokvol interessante informatie. Foto’s van geliefde plekjes op Shetland, zoals Bressay lighthouse, Noss,Lerwick, Scalloway, Sumburgh, Unst en nog veel meer. Het boekje bevat ook een hoofdstuk gewijd aan het Fair Isle en kantbreiwerk. Zelfs de advertenties zijn leuk om te lezen. De foto’s tonen een nog rustiger Shetland, maar gek genoeg is er toch niet zo veel veranderd sindsdien. De eilandengroep was en is nog steeds prachtig mooi en mij erg dierbaar.

My most beautiful Shetland souvenir was this cute travel guide from 1924. The knitter with the ‘keshi’ (peat basket) on her back drew my attention in the small antique store in Lerwick, so I immediately made a bid. A super deal! Lots of interesting information. Pictures of my favorite places on Shetland, such as Bressay lighthouse, Noss, Lerwick, Scalloway, Sumburgh, Unst and more. The booklet also contains a chapter devoted to the Fair Isle and lace knitting. Even the ads are nice to read. The pictures show a still quieter Shetland, but somehow not much has changed since then. The archipelago was and is still beautiful and very dear to me.

Margaret Stuart

June 11th, 2017
 
     

Het hoogtepunt van mijn reis van vijf weken naar Shetland waren de ontmoetingen met een hele bijzondere vrouw. Margaret Stuart heeft haar sporen verdiend als ontwerpster van breiwerk, maar was ook als mens geweldig om te leren kennen. Jan en ik hadden maar liefst drie ontmoetingen met haar, waarbij we veel leerden over haar werk als ontwerpster van breiwerk, inzichten, creatieve familie, leven en carrière.

The highlight of my five-week trip to Shetland was meeting a very special woman. Margaret Stuart has earned her traces as a designer of knitwear, but it was also so nice to get to know her as a person. Jan and I had as many as three meetings with her, learning a lot about her work as a knitwear designer, insights, creative family, life and career.

De eerste ontmoeting vond plaats in het atelier van Mary Macgregor in de buurt van Sandness. In de vrolijk geel geschilderde ruimte, die met een echte turfkachel warm werd gestookt, dronken we koffie en spraken we over breien. Mary is de eigenaar van BAKKA. Ze verwerkt traditionele motieven uit de Shetse Fair Isle breitradities in luxe shawls en andere artikelen van zachte merinowol. Rekken vol prachtig breiwerk waren opgesteld in het atelier, waar ze de afwerking doet van de in Lerwick op de machine gebreide artikelen. Perfectie tot in het kleinste detail. Op diverse plaatsen, zoals de Tourist Information in Lerwick, kan je deze breiwerken kopen. Er hangt wel een prijskaartje aan, maar jemig, dan hèb je ook wat!

The first meeting took place in Mary Macgregor’s studio near Sandness. In the cheerfully yellow painted space, which was heated with a real peat stove, we drank coffee and talked about knitting. Mary is the owner of BAKKA. She uses traditional motifs from the Shetse Fair Isle knitting traditions to design luxury shawls and other items of soft merino wool. Racks filled with beautiful knitted items were exhibited in the studio, where she does the finishing touch of the machine knitted items, which is done in Lerwick. Perfection to the smallest detail. In various places, such as the Tourist Information office in Lerwick, you can buy the knitwear. They do have a price tag, but well, they are more as worth it!

     
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Verleden jaar zagen we bij Harbour Knitwear in Scalloway al een aantal mappen met werk van Margaret, die eigenares Rosemarie recentelijk had gekocht op een veiling. Bij Mary liet Margaret Jan en mij nog meer mappen met voorbeelden uit haar persoonlijke collectie zien. Maar thuis had ze nog meer, vertelde ze en ze nodigde ons uit om alles ter plekke in Lerwick te komen bekijken. Met Jan sprak ze ook nog af in het Shetland museum, waar ze urenlang hebben gepraat over de collectie, iconen en meer. Samen met Titia ging ik naar Margaret’s huis in Lerwick, waar ons een warm welkom wachtte. Het was een geweldige ontmoeting waar ook Titia diep van onder de indruk was en die we voor geen geld hadden willen missen. De kans om deze grande dame van de breiwereld te ontmoeten en zo uitvoerig in een kleine setting met haar te praten, grijp je natuurlijk met beiden handen aan!

Last year we saw at Harbor Knitwear in Scalloway a number of folders with Margaret’s work, which owner Rosemarie had recently bought at an auction. At Mary’s workshop, Margaret showed Jan and me more folders with samples from her personal collection. But at home she had more, she told us and she invited us to see everything in her house in Lerwick. With Jan, they also spoke in the Shetland museum, where they talked for hours and more about the museum collection, icons and more. Together with Titia, I went to Margaret’s house in Lerwick, where we warmly welcomed. It was a meeting that made deep impression on Titia and that we would not have wanted to miss for the world. The chance to meet this grande dame of the knitting world and talk to her in a small setting, was of course, a chance of a life time!

Weet je nog, de jaren zeventig met de opkomst van Mary Quant en andere jonge hippe ontwerpers? En kan je ze nog voor je halen, het kleurrijke regenboogbreiwerk die je in de modebladen zag? Ik weet het nog en zag die shawl, muts en handschoenen met kleurrijke streepjes zo voor me. Destijds heel vernieuwend, waardoor ze ook in het Shetland museum een plaatsje veroverden. Bij Margaret mochten we de originelen bekijken, aanraken en fotograferen. Zó bijzonder!

Do you still remember the seventies with the rise of Mary Quant and other young hip designers? And do you remember the colorful rainbow knitwear that you saw in th e fashion magazines? I still have memories of that shawl, hat and gloves with colorful stripes. At the time it was very innovative, which allowed them to conquer a place in the Shetland museum. Margaret allowed to us to view, touch and photograph the originals. So special!

Margaret heeft verleden jaar een forse bijdrage geleverd aan Keito Dama 2016 winter, het bekende Japanse tijdschrift over breien en handwerken. Ze prijkt op de voorpagina in een vestje naar eigen ontwerp met op de achtergrond het Shetse landschap en vulde een compleet hoofdstuk met breiontwerpen. Je snapt, na het zien van het tijdschrift, de originelen in handen te hebben gehad en de verhalen achter de modellen te hebben gehoord, werd dezelfde dag het tijdschrift besteld!

Last year Margaret made a major contribution to Keito Dama 2016 winter, the well-known Japanese magazine on knitting and handicrafts. She is on the cover in a vest by her own design with as a background the Shetlandic landscape. A complete chapter is filled with knitting designs. You can imaging, after seeing the magazine, touching the original designs and hearing the stories behind the design of the designs, the magazine was ordered the same day!

Lieve Margaret, dank je wel voor het gastvrij onthaal, we hopen je volgend jaar weer te ontmoeten!

Dear Margaret, thank you for your warm welcome, we hope to meet you again next year!

Rondom Textiel 2

March 8th, 2017
 
     
     
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Een paar maanden geleden bracht Henriëtte Beukers, bekend door onder meer Handwerken zonder Grenzen, het tweede deel van Rondom Textiel uit. Minstens net zo eigenwijs als ik, brengt ze haar boeken ook in eigen beheer uit. De dikke pil deel 2 bevat dit keer ook veel informatie over de bijzondere breisels uit haar collectie. Zo legt zij haar kennis vast over de textiele objecten die haar dierbaar zijn.

Het boek had ik al een poosje in huis. Het is heerlijk om er af en toe een stukje in te lezen. Op de Textieldag van de Kostuumvereniging waar Jan en ik lid van zijn, kocht ik een paar sokken van Henriëtte, waarschijnlijk afkomstig uit Bulgarije. Lekker stevig gebreid en versierd met mooie kleurrijke motieven aan de hiel en teen.

Lees over gebreide tapijten, breiplanken, antieke breischedes en nosterpinnen, allerlei sokken, wanten, handschoenen en mutsen, breiwerk uit Peru en twijnend breien. Hierbij vermeld Henriëtte ook mijn boek over twijnend breien Lekker Warm!, waar ik erg trots op ben.

Hopelijk zet Henriëtte nog even door en komt ook deel 3 uit de serie Rondom Textiel uit. Deze boeken zijn de bijzonderste en onder de meest waardevolle die ik bezit. De oplage is niet onbeperkt, dus laat de kans om deze schat aan informatie aan te schaffen niet schieten. Deze boeken worden beslist collector’s items.

A few months ago Henriette Beukers, famous for among other activities her role in the creation of the magazine Handwerken zonder Grenzen, published the second part of Rondom Textiel. At least just as stubborn as I am, she also is a selfpublisher. The thick book part 2 also contains much information on the special knitwear in her collection. By writing the books she captures her knowledge on the textile objects that are dear to her.

I have the book for a while now. It’s so nice to read a bit now and then. During the Textieldag of the Kostuumvereniging (Costum Society) where Jan and I are members, I bought a pair of socks from Henriette, probably from Bulgaria. Pretty solid knitted and decorated with beautiful colorful motifs at the heel and toe.

Read about knitted rugs, knitting looms, antique knitting belts and nosterpinnen, all kinds of socks, mittens, gloves and hats, knitwear from Peru and twined knitting. Henriette mentioned my book about twined knitting So Warm!, which makes me feel really proud. 

Hopefully Henriette will continue writing part 3 of the series Rondom Textiel. These books are the most outstanding and among the most valuable that I own. There are not unlimited of the book printed, so don’t let the opportunity slip to buy this wealth of information. In time these books definitely in time will become collector’s items.

Selbuvotter – Anne Bårdsgård

December 27th, 2016
 dsc_2228
 dsc_2229  dsc_8264  dsc_2236
 dsc_2232  dsc_2233  dsc_2231
 dsc_2235  dsc_2230  dsc_2234
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Tijdens mijn eerste reis in 2014 naar Letland ontmoette ik de Noorse breister Anne Bårdsgård tijdens de wantenconferentie in Riga. We raakten aan de praat en ze vertelde dat ze het plan had om een boek over Noorse wanten te schrijven. Altijd leuk, maar ik kon toen niet vermoeden dat dit zo’n geweldig boek over de Noorse want zou worden. Een paar weken geleden werd het lijvige werk bij mij afgeleverd en ik wist niet wat ik zag, zo mooi, compleet en grondig. Het is hét meesterwerk over Noorse wanten!

Hoewel dit boek in het Noors geschreven is en waarschijnlijk niet in het Engels vertaald gaat worden, is het toch een must-have voor iedere zichzelf serieus nemende wantenbreier. Voor het breien van wanten is de beheersing van het Noors niet noodzakelijk, want het boek staat vol, maar dan ook tjok en tjokvól, met patronen, motieven en foto’s. Pagina na pagina verbaas je je over de veelheid en variatie. Honderden en honderden sterren, Selburozen, randjes in allerlei breedtes, motiefjes, poppetjes en verschillende duiminzetten. Maar liefst 300 pagina’s in  een mooi gebonden boek met boeklint. Kortom, dit boek moet je gewoon hebben.

In de Afstap in Amsterdam kan je een exemplaar kopen. Er zit een prijskaartje aan, maar ja, dan heb je ook wat. 😉

During my first trip to Latvia in 2014, I met the Norwegian knitter Anne Bårdsgård at the conference in Riga. We talked a bit and she told me that she was planning to write a book about Norwegian mittens. That sounded as a good idea, but at the moment I could not suspect that this would such a great book on the Norwegian mitten. A few weeks ago, the voluminous work was delivered at my house and I was so surprised about what I saw, such a beautiful, complete and thorough book. It is the masterpiece on Norwegian mittens!

Although this book was written in Norwegian and probably will not be translated into English, it’s a must-have for every serious mitten knitter. For knitting the mittens it is not necessary to be able to read and understand Norwegian, because the book is full, really stuffed, with patterns, motifs and images. Page after page it will amaze you about the amounts and variety. Hundreds and hundreds of stars, Selbu roses, borders in various widths, patterns, human figures and several ways to make a thumb gusset. As many as 300 pages in a beautifully bound hardcover book with reading ribbon. In short, this book you simply must have.

In Afstap in Amsterdam you can buy a copy. It is not cheap, but hey, you just got to have it.

Blog Meg Swansen

December 9th, 2016

megswansenblog1

Ik ging er helemaal van blozen… Meg Swansen, dochter van Elizabeth Zimmermann en eigenaar van Schoolhouse Press, heeft al sinds begin 2015 mijn boek Lekker Warm! Twijnend Breien in haar collectie. Dat is al leuk, maar dat ze het bespreekt op haar blog is helemaal geweldig. Dank je wel Meg!

I must have been blushing when I saw this… Meg Swansen, daughter of Elizabeth Zimmermann and owner of Schoolhouse Press, has had since early 2015 my book So Warm! Twined Knitting in her collection. That of course is nice, but that she discusses in her blog is totally awesome. Thanks Meg!

 

International Fair Isle Kep Day

November 22nd, 2016

dsc_7963

Afgelopen zaterdag, 19 november, was het International Fair Isle Kep Day. Toen ik twee jaar geleden in het musuem in Fair Isle was wees curator Anne Sinclair me op een prikbord vol met foto’s van mutsen die het jaar ervoor waren gebreid, onder meer door de breiers op het eiland. Een geweldig project, waar je nog steeds bij aan kan sluiten, kijk maar eens op hun Facebook-pagina. Destijds kocht ik in het George Waterston Museum natuurlijk ook het patroonboekje van de muts, waarvan ik de motieven verwerkt heb in één van de werkstukken voor het behalen van de TKGA-titel Master Knitter. Tja, wie zou er niet geïnspireerd raken op dat prachtige eiland, waar het prachtige Fair Isle-breiwerk zijn oorsprong vond. Hoog tijd om weer eens terug te gaan naar dat mooie plekje!

Last Saturday, 19 November, it was the International Fair Isle Kep Day. Two years ago when I was  in the musuem in Fair Isle curator Anne Sinclair showed me a bulletin board filled with photos of caps that year were knitted by the knitters of the island and other places. A great project, where you still can join in, just look at their Facebook page. When I was on Fair Isle I also bought the pattern book of the hat at the George Waterston Museum, of which I incorporated the motifs in one of the workpieces to achieve the TKGA-titel Master Knitte. Well, who would not get inspired at that beautiful island, where the gorgeous Fair Isle knitting originated. High time to go back again to that beautiful place!

Klompelompe

November 16th, 2016

 

 klompelompe-hanne-andreassen-hjelmas-torunn-steinsland-boek-cover-9789401606165
 427901_437598032948534_707471145_n  480981_420321941342810_1845033844_n  542089_388676367840701_451298990_n
 13445574_1134097413298589_148835090567043083_n  11813480_947297348645264_2941167401944459488_n  11219143_901463586561974_8345831230896690830_n
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

In Noorwegen wordt heel wat afgebreid, ook voor babies en kinderen. Dat kan ik me wel voorstellen, want gebreide kleding is warm en elastisch, dus geschikt voor kleine beweeglijke mensjes. Kleine pandjes, lekker snel klaar ook. Maar toen het boek op de deurmat viel met een briefje erbij van de uitgever met de vraag wat ik ervan vond, zat ik met de handen in het haar. Sommigen van jullie weten het wel,… ik ben niet echt van de kleine kinderen. Maar ik moet toegeven, dit boek ziet er best aantrekkelijk uit. Lekker modern vormgegeven, gezellige foto’s van meest zeer kleine kinderen en een paar voor volwassenen. Tja, hoe moest ik dat nu gaan beoordelen? Het boek ging dus mee naar mijn wekelijkse breigroep in Marktzicht in Utrecht op dinsdagavond, waar gelukkig een paar echte moeders en oma’s zich er over wilden buigen.

In Klompelompe vindt je een grote collectie patronen in meest zachte tintjes, grappige modelletjes en gefotografeerd in een rustieke omgeving. Dat sprak aan. De moeilijkheidsgraad werd ingeschat en er werd besloten dat het goed te doen moet zijn voor iets gevorderde breiers. En toen barstte het los: ach, dat babybroekje is best schetig, en dan dat balletrokje té schattig, en wat een wolk van en baby met dat petje op! In mijn ogen is het een grappige mix tussen tuttig ouderwets, vintage en hippe baby-chique. Kortom, dit deel ging dus volledig aan mij voorbij maar het was wel duidelijk. Leuk gezellig boek, dat moeders aanspreekt en inspireert. Nou, dat weten we dan ook weer. Dank jullie wel breivriendinnen van Stitch ‘n Bitch Utrecht!

Klompelompe is te koop bij de Afstap in Amsterdam.

In Norway there is a lot of knitting going on for babies and children. Yes, I can imagine, for knitwear is warm and elastic, so suitable for tiny humans that love to move. Small parts, so your knitting will be finished quickly. But when the book landed on my door mat with a note attached by the publisher asking what I thought about the book, I was at a loss. Some of you know it … I’m not really into little children. But I have to admit, this book looks pretty attractive. Nice modern design, nice photos of mostly very small children and a few for adults. Well, how was I going to judge? So I took the book to my weekly knitting night Marktzicht in Utrecht on Tuesday, where I fortunately found some real mothers and grandmothers who wanted to check out the book and patterns.

In Klompelompe you will find a large collection of patterns in mostly soft colour, funny models and all is photographed in a rustic setting. That looked good. They assessed who difficult the patterns are and it was decided that it should be good to do something for a bit advanced knitters. And then they burst out: oh, these are the cutest baby pants ever, and then the ballet skirt, it is just too cute, and such a supercute baby with that cap on! In my eyes it is an interesting mix between old fashioned, vintage and modern baby chique. Overall, this part was so completely passed me by but it was obvious. A nice cozy book that appeals to mothers and inspires. Well, that is clear to me now. Thank you knit friends of Stitch ‘n Bitch Utrecht!

You can buy Klompelompe (in Dutch) at the Afstap in Amsterdam.

Conference National Historical Museum of Latvia day I

November 9th, 2016
 afisha
 20161025_104053  dsc04153  20161025_101352
 dsc04333  dsc04318  dsc04328
 dsc05544  dsc05540  dsc05543
 dsc05552  dsc05550  dsc04138
 dsc04370  dsc04360  dsc04367
 20161025_114404  20161025_103749  20161025_190420
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Het was wat vervreemdend om opeens op de eerste rij te zitten bij een conferentie van het National Historical Museum of Latvia in Riga. Stel je voor, een grote zaal vol met alleen maar Letten,… en ik. Vertaling zat er dus niet in, maar toch is het leuk om te zien hoe alles gaat en de sfeer te proeven, de afbeeldingen op het scherm mee te kijken en in de pauzes mensen te ontmoeten. De conferentie duurde twee dagen, dus ik ben af en toe lekker de stad en zo in gegaan ter afwisseling. Maar met de opening van de wantententoonstelling en de tentoonstelling ‘The Latvians: An Interpretation. Latvian Ethnographic Exhibition of 1896’ en het optreden van de zangers uit Alsunga was ik er natuurlijk bij.

It was somewhat alienating to suddenly sit in the front row at a conference of the National Historical Museum in Lativa in Riga. Image, a large hall filled with nothing but Latvians … and me. Translation therefore was of course not an option, but it was fun to see how things were done and to soak up the atmosphere, watching the images on the screen and to meet people during the breaks. The conference lasted for two days, so now and then I took a break in the old city for a change. But with the opening of the mitten exhibition and the exhibition ‘The Latvians: An Interpretation. Latvian Ethnographic Exhibition of 1896″ and the performance of the singers from Alsunga I was of course there.

In 2015 leerden Mieke, Andrea en ik de museummedewerkers Ilze Mikelsone en Inita Heinola kennen toen we in het depot van dit museum stapels prachtige wanten en handschoenen bestudeerden. Ilze , die ervoor heeft gezorgd dat ik bij de conferentie kon zijn, had prachtige polswarmers aan, die haar petit robe noir een mooi accent gaven. Inita, de curator van de wantententoonstelling, had een prachtig overzicht van wanten en handschoenen uit allerlei gebieden in Letland samengesteld. Beiden zijn gedreven mensen die met hart en ziel werken om de collecties uit te breiden, de fragiele textiele objecten te conserveren en te tonen aan het publiek. Omdat dit mijn vierde keer in Letland was, krijg ik meer inzicht in welke motieven, kleuren en patronen uit welke gebieden komen. Ik ga steeds meer overeenkomsten en verschillen zien, ook als ik het Letse breiwerk vergelijk met bijvoorbeeld dat uit Estland.

In 2015 Mieke, Andrea and I met the museum employees Ilze Mikelsone and Inita Heinola when we researched piles of beautiful mittens and gloves at the depot museum. Ilze, who made it possible for me to attend the conference, wore beautiful wrist warmers, which gave her petit robe noir a beautiful accent. Inita, curator of the mitten exhibition, composed a wonderful overview of mittens and gloves from all regions in Latvia. Both are passionate people who work with heart and soul to expand the collections, preserve the fragiles textile items and display it for the public. Because this was my fourth time in Latvia, I’m learning to better understand what motifs, colors and patterns come from which regions. I see more and more similarities and differences, also when compared with Latvian knitwear for example, that in Estonia.

De tentoonstelling bestaat uit een dubbelzijdige zuil met aan beide kanten foto’s van oude wanten en informatie. In de vitrines zijn de echte oude wanten en handschoenen tentoongesteld. Je kan er met je neus op om de details te bestuderen. Met Jan ben ik de er nog terug geweest om in alle rust nog even een blik te werpen zonder alle mensen die er waren tijdens de opening. Het breiwerk wordt iedere maand gewisseld voor een andere selectie, zodat er al met al voor de fanatieke liefhebbers een groot deel van de collectie te bewonderen is als ze een paar keer terug komen. Ook in de permanente collectie zijn enkele prachtige stukken opgenomen.

The exhibition consists of a double-sided folding stand with on both sides pictures of old mittens and information. In the showcases real old mittens and gloves are exhibited. You can look at them closely and study the details. With Jan I have been back for a moment to look at them again without the crowds of people who were at the opening. The knitwear is changed every month for another selection, so the avid enthusiasts can come more as once and admire a large part of the collection. Also, some beautiful pieces included in the permanent collection.

 dsc04200  dsc04199  dsc04173
 dsc04184  dsc04181  dsc04177
 dsc04175  dsc04174  dsc04154
 dsc04335  20161025_104100  dsc04150
 Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

De wantententoonstelling was extra feestelijk vanwege het uitkomen van kalenders met wanten en handschoenen uit het hele land. Er is voor zowel 2017 en 2018 zowel een grote als een kleine kalender samengesteld. Ik nam ze natuurlijk allemaal mee, prachtige souveniers. De opening werd geopend door de directeur van het museum, waarbij Inita en vele andere medewerkers in het zonnetje werden gezet. Ook Linda Rubena en haar dochter Darta waren erbij, beiden met prachtige door Linda gebreide polswarmers. De eerste conferentiedag was een bijzondere en geweldig leuke ervaring. Moe en voldaan en een bezoekje aan het Lido voor een pompoensoepje en een Lets pannenkoekje ging ik terug naar mijn appartement in de Lāčplēsis Iela.

Dank aan Inita en Ilze en alle andere medewerkers van het National Historical Museum voor de uitnodiging om hier bij te mogen zijn! Ilze, het waren heerlijke bonbonnetjes!

The opening of the exhibition was extra special because of the publication of calendars with mittens and gloves from across the country. For both 2017 and 2018 a large and a small calendar is made. I have them all, of course, wonderful souvenirs. The exhibition was opened by the director of the museum, where Inita and many other employees were put in the limelight. Linda Rubena and her daughter Darta were there, both with beautiful wrist warmers knitted by Linda. The first day of the conference was a special and great fun experience. Tired but satisfied, and after a visit to the Lido for a pumpkin soup and a Latvian pancake I went back to my apartment in the Lāčplēsis Iela.

Thanks to Inita and Ilze and all other employees of the National Historical Museum for the invitation be in there! Ilze, the bonbons were delicious! 

 

A Shetlander’s Fair Isle Graph Book

October 17th, 2016

graph-l

Je zal er maar mee behept zijn, liefde voor boeken. Dan wil je ze allemaal in huis hebben, altijd kunnen grijpen, om gericht naar iets te kunnen zoeken of je wilt ze gewoon lekker door kunnen bladeren. Boeken zijn belangrijk, want het zijn schatkistjes vol kennis en wetenswaardigheden die op die manier worden vastgelegd en verspreid.

De Shetland Guild of Spinners, Knitters, Weavers and Dyers heeft de handen in een geslagen en een prachtig boek over Fair Isle breiwerk uitgegeven. Ik was bij het gilde te gast in juli in het Shetlandse Voe toen tijdens de gildevergadering de laatste dingen werden besproken over de uitgave en verleden week viel het bij mij op de mat. En ik ben er dolblij mee, want in dit boek is een grandioze verzameling met de hand ingekleurde Fair Ilse-motieven vastgelegd.

Na een korte inleiding door Carol Christiansen (curator Shetland Museum) over de achtergrond van de patronenboeken en de geschiedenis van de Fair Isle-patronen, vind je 85 pagina’s vól met motiefjes. De lay-out is onaangetast, wat je ziet zijn perfecte kleurenkopiën van de authentieke patroonbladen uit Bill Henry’s notitieboeken uit de jaren twintig of dertig van de vorige eeuw. En dat is zoals je het wilt zien, inclusief de vergeelde randjes, maar met de échte met de hand en kleurpotlood ingekleurde tekeningen. Duidelijk wordt ook de Noorse invloed op de Shetlandse breiwereld, want bij een aantal patronen wordt expliciet vermeld dat het hier om Noorse motieven gaat. Bladerend door het boek zie ik al allerlei prachtige projecten voor me. De motieven prikkelen de creativiteit, want het zijn geen complete patronen, je zal er zelf toepassingen voor moeten bedenken. Maar de kleurexperimenten van toen inspireren nog steeds en nodigen uit te worden getest en aangepast aan je eigen smaak en kleurgevoel. Kortom een heerlijk boek dat niet mag ontbreken in je boekenkast. Mijn advies: ga ‘m zelf maar halen in het prachtige Shetland!

You will be with me afflicted, a big love of books. You want to have them all, keep them always whitin reach, so you will be at any time able to grap them and look for something or just to be able to browse through when you feel like it. Books are important because they are treasure chests of knowledge that can be preserved in this way and disclosed to all interested knitters.

Shetland Guild of Spinners, Knitters, Weavers and Dyers has published a beautiful book on Fair Isle knitting. I was at the guild meeting hosted in July in the Shetland Voe when the guild members discussed the last issues during the guild meeting. Last week the book fell on my doormat. And I am delighted with it, because in this book you find a magnificent collection of hand-colored Fair Ilse motifs.

After a brief introduction on the background of the pattern books and the history of Fair Isle patterns by Carol Christiansen (curator Shetland Museum), you’ll find 85 pages stuffed with patterns. The layout is unaffected, what you see are perfect color copies of the authentic pattern sheets of Bill Henry’s notebooks from the twenties and thirties of the last century. And that’s the way you want to see it, including the yellowed edges, but with the real hand and color crayon drawings. It becomes clear also that there had been Norwegian influence on the Shetland knitting world, for it is explicitly mentioned in a number of patterns that it is a Norwegian motifs. Browsing through the book, I see all kinds of wonderful projects for me. The motives stimulate creativity, because they are not a complete patterns, you will have to invent uses for it your self. But the color experiments inspire and invite to be tested and adapted to your own taste and color sense. Overall a wonderful book that should not be missing in your bookcase. My advice: go to beautiful Shetland and buy it your self there!

Geen tijd om naar Shetland te gaan, dan kan je ‘m hier bestellen voor 20 pond.

No time to go to Shetland, then you can order it here for 20 pond.

Hentilagets

August 22nd, 2016

 

 DSC_0100
 DSC_0280  DSC_0279  DSC_0278
 DSC_7261  DSC_6718  DSC_6506
 DSC_7287  DSC_2722  DSC_6427
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Overal waar je kijkt in Shetland, zie je schapen. De lieflijke witte, grijze of bruin-zwarte bolletjes wol verzachten het ruige landschap dat zwart ziet van de turf. Tussen de wildroosters lopen de schapen vrij in de natuur of ze zitten op de weg omdat het asfalt nèt even warmer aanvoelt dan het grasland op de turflagen. Ook bij Sumburgh Head Lighthouse liepen ze lekker vrij rond. Eén of twee keer per jaar worden ze bij elkaar gedreven, geschoren, ontwormd en nagekeken. Daarna gaan ze weer opgelucht en vrolijk de heuvels op om hun vacht weer te laten aangroeien. Als het niet lukt ze te vangen, scheurt de vacht langzaam af, wat vast niet fijn voor ze zal zijn en ze een armoedig en aandoenlijk uiterlijk geeft.

Tijdens het grazen verliezen ze vaak kleine plukjes wol, die op de grond terecht komen of aan struiken en dergelijke blijven steken. Deze worden ‘hentilagets’ genoemd, ‘henti’ verwijzend naar hand, want die plukjes kan je met de hand verzamelen en daarna verwerken tot garen en breiwerk. In het Tangwick museum op de weg naar Eshaness verkopen ze breiwerk gemaakt van hantilagets. Debbie Zawinski schreef er zelfs een heel boek over dat in 2015 is uitgekomen. Ze trok door Schotland en verwerkte de plukjes wol van bijzondere schapenrassen die ze onderweg langs de wegen en velden vond tot sokken. De patronen vind je ook in ‘In the Footstep of Sheep‘, maar het leukst vond ik het om haar verhalen over de bekende plekjes in Shetland te lezen.

27385967

Everywhere you look in Shetland, you see sheep. The lovely white, gray or brown-black balls of wool soften the rugged landscape that looks black from the peat. Between the cattle grids the sheep run freely in nature or they lay on the road because the asphalt just feels a bit warmer than the grassland on the peat layers. On the meadows of Sumburgh Head Lighthouse they also had the freedom to walk anywhere they like. Once or twice a year they are driven together, shaved, get medication to remove worms and their health is checked. After that they are release en relieved and happy they’re going back into the hills to let their wool grow again. If they are not caught, the coat tear off bit by bit, what is probably not feeling very nice for them and gives them a shabby and pathetic appearance.

While grazing they often lose small tufts of wool, which end up on the ground or on bushes. These are called ‘hentilagets’, ‘ henti “referring to hand, because the tufts can be collected by hand and then processed into yarn and knitting. In the Tangwick museum on the road to Eshaness you can buy knitwear knitted with collected hantilagets. Debbie Zawinski even wrote a whole book about it, that was published in 2015. She walked through Scotland and processed the tufts of special breeds of sheep she found on the road and meadows into socks. The patterns you can find also in “In the Footstep of Sheep,” but I liked it the most to read her stories about the familiair places in Shetland.

Latvia – Bernati & Rucava

June 29th, 2016
 DSC_4814x
 DSC_4798  DSC_4794  DSC_4836
 DSC_4847  DSC_4789  DSC_4869
 DSC_4805  DSC_4806  DSC_4828
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

In het zuiden van Letland vonden we in Bernati ons huis voor de komende dagen. We hadden geen adres gekregen, maar alles is er zo landelijk en beperkt, dat dit geen probleem was. Ook Mia Petra vond haar weg met haar auto naar ons mooie huis met open haard, vijf slaapkamers, een tuin met prieeltje, wasmachine, eigen poes en oranje badkamer. Dat oranje was wel handig, want het water ruikt er sterk naar ijzer, dat was even wennen. Mijn slaapkamer had een balkon, vanwaar je de ooievaren op hun nest kon zien.

Na lekker getuttel en ontbijten in de zon, zijn we door de duinen naar de zee gelopen. Eerst nog even een bordje volgen naar ‘iets’, wat een groep houten beelden bleek te zijn met een interessant verhaal over de oranje-rode rokken van de vrouwen van Nica, Rucava en Barta. Het strand was hemels mooi.

In the south of Latvia in Bernati we found in our home for the next few days. We were not given an address, but everything is so rural and limited there that this was no problem. Mia Petra also found her way with her car to our beautiful home with fireplace, five bedrooms, a garden with gazebo, washing machine, our own cat and an orange bathroom. That orange was convenient because the water smells strongly of iron, which was not easy getting used to. My room had a balcony from which you could see the storks in their nest.

After a relaxed morning with tasty breakfast in the sun, we walked to the sea through the dunes. First we followed a sign for ‘something’ which turned out to be a group of wooden statues with an interesting story on the orange-red skirts women from Nica, Rucava and Barta. The beach was heavenly beautiful.

 DSC_5027  DSC_5025  DSC_4992
 DSC_4996  DSC_4999  DSC_4995
 DSC_4945  DSC_4940  DSC_4924
 DSC_4901  DSC_4900  DSC_4899
 DSC_4893  DSC_4928  DSC_4927
 DSC_4984  DSC_5019  DSC_4955
 DSC_4957  DSC_4971  DSC_4968
 b9aaa6d9-e4c0-47c7-8d4c-a45c861a2b90  DSC_5028  DSC_4854
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Na een autotocht door de omgeving (we pasten met z’n vijven makkelijk in de de grote witte gloednieuwe pooierbak die we hadden gehuurd en waar menige Let kwijlend naar keek), gingen we naar Rucava, een idyllisch dorpje vlakbij Bernati. Ik had van te voren video’s gezien over het craft house daar. Wat was het bijzonder om er binnen te stappen! Er hingen zelfs portretjes van de vroegere vrouw des huizes. De breisters uit het dorp kwamen ons ontmoeten en brachten heerlijk traditioneel eten mee. Sandra had roggebrood gebakken, er was honing uit het dorp, aardappeltaart en daarna een toetje met vruchtensap. Zálig! En zo hartelijk allemaal, we voelden ons zó welkom. Ik kreeg zelfs het proefje cadeau waar ik erg in geïnteresseerd was, zo lief! Tijdens het eten werden we toegezongen, echt een kippenvelmomentje. Ze hebben het niet breed, maar dat wat ze hebben, willen ze zo graag delen. Wij deelden ook, cadeautjes en voor de oprichtster van de groep een vergulde breinaald. En natuurlijk Warme Handen en Lekker Warm! voor hun bibliotheekje.

In het craft house was veel handwerk en klederdracht te zien, zowel dingen die te koop waren, als om te bekijken. Ook de wanten en handschoenen uit het boekje Rucavas Rakastaino Adijumu Mantojums, waaronder de bijzondere roze handschoenen met rozen, waarschijnlijk afkomstig uit de Balkan, die mogelijk de kleur- en motiefkeuze voor vele andere breisels hebben beïnvloed. Ook hadden de breisters spullen van zichzelf meegenomen om te laten zien. Bijzonder waren de vesten in patentsteek. En wat Mia Petra daar zat te doen, wie zal het zeggen? 😉

Op weg naar huis stond de kilometerstand op 1000,1 km, en er zou nog meer bijkomen. Wat hebben we veel gezien!

After a road trip through the area (all five of us fitted easily in the big brand new shiny car we had rented and f0r which many Latvian men drooled when looking at it), we went to Rucava, an idyllic village near Bernati. Before leaving I had on seen videos on the craft house there. What was special to step over the threshold! There even hung portraits of the former mistress on the walls. Knitters from the village came to meet us and brought delicious traditional food with them. Sandra had baked rye bread and there was honey from the village, potato cake and even a dessert with fruit juice. It tasted so good! And all the women ware so nice, we felt very welcome. I even got the sample that I was very interested as a present, so sweet! During dinner we were serenaded, a real goosebumps moment. They are not rich, but what they have, so they want to share. We also shared, presents and a gilded needle for the founder of the group. And of course Warm Hands Warm and So Warm! for their small library.

In the craft house was so much to see, many handicraft item, costumes , some things were for sale, some where there for show. The mittens and gloves from the booklet Rucavas Rakastaino Adijumu Mantojums, including the special pink gloves with roses, probably originating from the Balkans, which may have influenced the color and pattern choice for many other knitwear. Also the knitters had brought stuff themselves to show. Unusual were the jackets in Brioche stitch. No, I don’t have a clue what Mia Petra was doing there. 😉

On the way home the mileage was at exactly 1000.1 km, and we had some more travelling to do. We have seen a so much!

Darn! Men with Yarn

March 29th, 2016

clubgeluk

Door mijn schoonzusjes wordt weinig gebreid, maar ze hebben wel een neus voor geinige breispullen. Voor mijn verjaardag werd ik verrast met een verjaarskalender met bijna blote mannen in gebreide en gehaakte boxers. Alle rekwisieten zijn ook gebreid, van de koekoeksklok tot de het slagersmes.

De kalender is gemaakt door Club Geluk, ook bekend van hun gebreide hammen.

Although they don’t knit a lot, my sisters do have a talent to find funny knitting stuff for me. For my birthday I was surprised with a birthday calendar with nearly naked men in knitted and crocheted boxers shorts. All props are knitted, from the cuckoo clock to the butcher’s knife.

The calendar has been created by Club Geluk, also known by their knitted hams.

Korsnäströjan

March 22nd, 2016

korsnas

Jaren geleden kwamen de dames Liivi Soova, Marketta Luutonen and Kerstin Andersson Åhlin van de Craft Union van Scandinavië en de Baltische Staten naar Amsterdam om daar wat cultuur op te snuiven. We hadden een geweldige dag met een bezoek aan het Tassenmuseum, het Tulpenmuseum en de Afstap. Als dank voor de rondleiding door het hart van Amsterdam gaf de Finse Marketta Luutonen mij een Fins/Engels boek over de traditionele Finse Korsnäs-truien dat zij in 2003 schreef met Anna-Marija Bäckman en Gunnar Bäckman. Intrigerende haak- en breitechnieken in rood, groen en gele tinten met basiskleur wolwit geven deze truien hun specifieke Finse karakter. Gelukkig staan er in het boek ook wat kleinere projecten als polswarmers en wanten, om er een beetje in te komen voor je begint aan een hele trui of vest. In deze video kan je een aantal prachtige voorbeelden zien.

Years ago, the ladies Liivi Soova, Marketta Luutonen and Kerstin Andersson Åhlin of the Craft Union of Scandinavia and the Baltic States to Amsterdam to soak up some culture. We had a great day with a visit to the Tassenmuseum (Museum of Bags), the Tulip Museum and the Afstap. To thank us for the tour through the heart of Amsterdam the Finnish Marketta Luutonen gave me a Finnish/English book on the traditional Finnish Korsnäs sweaters which she wrote with Anna-Maria Bäckman Gunnar Bäckman in 2003. Intriguing crochet and knitting techniques in red, green and yellow tones on a off-white base color give the sweater their specific Finnish character. Fortunately there are in the book also smaller projects such as wrist warmers and mittens, to practise a bit before embarking on a long sweater or cardigan. In this video you can see some wonderful examples.