From Riga to Liepaja

October 9th, 2017
 
     
     
     
     
     
     
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Na een paar dagen in Riga, een stad waar ik alsmaar meer van ga houden, verzamelden alle deelnemers aan het knitting event bij Sena Klets, waar Ansis en Ziediete het knitting event officiëel voor geopend verklaarden. Wat is het toch heerlijk om in deze winkel alle mooie kostuums, wanten, sokken en ander moois te bekijken. Sena Klets speelt niet alleen een belangrijke rol in het conserveren van Letse textiel tradities, maar draagt de tradities ook over op geïnteresseerden, zoals wij. Na de inleiding en uitleg over enkele van de kostuums gingen we naar de bus die ons eerst naar Saldus bracht. Daar werden we op een boerderij door Rasma Balode ontvangen voor een traditionele lunch. In Saldus kregen we de eerste workshop over de wanten uit Saldus door Zinta Vārpiņa, die we verleden jaar al hebben ontmoet in Strazde. Ook mochten we bij Dita Zagorska een eigen Lets sieraad maken.

In Liepaja hadden we na het inchecken bij hotel Porins een welkomstdiner, waarna we werden verzocht in een andere ruimte van ons hotel in een grote kring te komen zitten. Ik keek eens om me heen en realiseerde me dat 24 van de 26 deelnemers dankzij mijn enthousiaste verhalen hier terecht waren gekomen en genoten van alle bijzondere dingen die Letland te bieden heeft. Van Ziediete kregen we een handgevlochten armbandje om. Je kan het bandje niet bij jezelf omdoen zonder hulp, dus tijdens het ontbijt de volgende ochtend werden de bandjes weer bij elkaar omgeknoopt. Na nog een borrel met Titia en Anneke M, moe en erg voldaan naar bed, op naar dag twee!

After a few days in Riga, a city that I’m going to love more and more, all participants of the knitting event gathered at Sena Klets, where Ansis and Ziediete opened the knitting event officially. It is  is it nice to look all the beautiful costumes, mittens, socks and other beautiful things in this shop. Sena Klets not only plays an important role in preserving Latvian textile traditions, but also carries traditions on to interested people, like us. After the introduction and explanation of some of the costumes we went to the bus that first brought us to Saldus. There we were welcomed by Rasma Balode on her farm for a traditional lunch. In Saldus we got the first workshop on Saldus mittens by Zinta Vārpiņa, who we already had met in Strazde last year. Also, we were taught how to make a personal Latvian jewel by Dita Zagorska.

In Liepaja we had a welcome dinner after checking in at Porins Hotel, after which we were asked to gather in a different area of ​​our hotel. I looked around and realized that thanks to my enthusiastism, 24 of the 26 participants came here and enjoyed all the special things Latvia has to offer. From Ziediete we got a hand-braided bracelet. You can not put it on without help, so during breakfast the next morning the bracelets were put on to each others wrists. After a last drink with Titia and Anneke M, tired but very satisfied, we went to bed, to dream about the second day of the program.

Video They Toil and Spin

August 8th, 2017
 
     
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Vrouwen in Nieuw Zeeland sponnen en breiden voor de soldaten in 1942. Daarbij hielden de meeste dames hun hoed op. Ik verwacht niet dat ze met kousenvoeten achter hun spinnenwiel zaten. Sommige hadden het zich makkelijk gemaakt en naaimachinetafels met trapplanken omgebouwd tot spinnenwielen.

Ze breiden onder meer enorme kousen voor de mannen op zee. Waarschijnlijk werden die over andere kousen aangetrokken, zodat een dikke warme laag ontstaat. Op het laatst zie je een man aan boord van een schip die met een stoere blik naar de horizon staart met een gebreide baklava.

Bekijk de video They Toil and Spin

Women in New Zealand spun and knitted for the soldiers in 1942. While doing this most ladies kept their hat on. I do not expect them to sit with their feet in cosy socks behind their spinning wheel. Some of them made it easier for them selves by converting sewing machine tables to spinning wheels.

They knitted enormous stockings for the men at sea. These were probably put on over other stockings, so that a thick warm layer was formed. At the end of the video, you see a man aboard a ship that stares at the horizon with a tough look dressed in a knitted baklava.

Watch the video They Toil and Spin

 

New lace book

July 5th, 2017
 
     
     
     
 Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Er is weer een juweeltje van een kantbreiboek uit. Uitgeverij Saara is enkele jaren geleden al begonnen met het publiceren van een prachtige serie boeken over Haapsalu kantbreien. Verleden maand kwam er alweer eentje uit, dit keer met ontwerpen van Siiri Reimann. Het boek bevat de algemene uitleg over hoe je een Haapsalu shawl breit en 21 patronen van driehoekige shawls. Alles in het Ests en gelukkig ook in het Engels. De teltekeningen zijn uitgetekend op aparte patroonvellen die je er in een apart mapje bij krijgt. Heerlijk, wat de grotere vellen met de teltekeningen geven veel meer overzicht dan kleine teltekeningetjes in het boek zelf. En dan het grappigste van het boek,… de fotografie! Modellen zijn in de poses en ambiance van modellen op foto’s uit de vorige eeuw geplaatst met hun shawls over de schouders. Sfeervolle plaatjes, van stoere vrouwen op de markt met dikke winterjassen tot dametjes in hun boudoir. Maar ook de shawl van de first lady Kersti Kaljulaid kreeg een plaatsje in het boek. Is het niet hoog tijd om voor Maxima iets te gaan breien?

Bij de Afstap in Amsterdam kan je het boek kopen voor € 37,50.

There is another lace knitting book published and I can assure you, it is a real gem. Saara Publisher House started publishing a beautiful series of books some years ago on Haapsalu lace shawls. Last month there was another one published, this time with Siiri Reimann’s designs. The book contains the general explanation of how to knit a Haapsalu shawl and 21 patterns of triangular shawls. Everything in Estonian and fortunately also in English. The charts are printed on separate pattern sheets that you find in a separate folder when you buy the book. That is great, as the larger sheets with the charts give much more overview than small charts in books. And then the funniest aspect of the book, … the photography! Models are placed in the poses and ambiance of models on photos of the last century with their shawls over the shoulders. Stunning pictures, from tough women on the market with thick winter coats to ladies in their boudoir. The shawl that was made for the first lady Kirsti Kaljulaid is also in the book. Is it time to knit something nice for our queen Maxima?

At the Afstap in Amsterdam you can buy the book for € 37.50.

Stella’s shawls

June 16th, 2017
 
     
     
     
     
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Twee jaar geleden ontdekte ik op de show in Cunningburgh in Shetland een shawl met Estlandse nuppjes. De shawl bleek te zijn gemaakt door Stella, die ik op Facebook tegenkwam. We werden meteen vrienden.

Verleden jaar hadden we een gezellig avondje met onze vrienden Wilma (The Shetland Designer) en Irene. Dit jaar kwamen Wilma, Irene en Stella de dochter van Irene, op visite bij ons in de vuurtoren op Bressay. In het atelier dronken we koffie met koekjes en praatten we heerlijk bij, ook over breien. Stella kende ik al van Facebook, maar het is zoveel leuker om elkaar in het echt te ontmoeten. Ze had een grote boodschappentas bij zich, waar de ene na de andere kanten gebreide shawl uit kwam, die op de houten tafel werden uitgespreid. Prachtig werk, waarvan de meeste op de shows hoge prijzen hadden gewonnen. Complimenten Stella, en dank dat je ze aan ons wilde laten zien!

Two years ago, on the show in Cunningburgh in Shetland, I discovered a shawl with Estonian nupps. The shawl appeared to be made by Stella, who I found on Facebook. We became friend right away.

Last year we had such a nice evening with our friends Wilma (The Shetland Designer) and Irene. This year Wilma, Irene and Stella, the daughter of Irene, came to visit us in the lighthouse on Bressay. In the workshop we drank coffee with cookies and we chatted about all kind of things, also knitting. I already knew Stella from Facebook, but it’s so much more fun to really meet each other. She brought a big shopping bag, where all kind of knitted shawls came out, which were spread out on the wooden table. Beautiful work, most of which had won high prizes on shows. Compliments Stella, and thanks for showing them to us!

 

Lacebril ;-)

April 29th, 2017
 
     
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

In Shetland hebben zelfs de puffins en vuurtorens gebreide truitjes aan. De zachte poetsdoekjes waarop ze zijn afgebeeld zijn ideaal voor het schoonmaken van je bril. Ik heb er natuurlijk ook een paar. Eén met vuurtorens om iedere dag te worden herinnerd aan de prachtige architectuur van Robert Stevenson. Na deze reis heb ik in drie ervan geslapen en heb ik ze waarschijnlijk op één na (Outer Skerries) allemaal gezien. Voor mijn leesbril heb ik een toepasselijk lapje van lace (kant) breiwerk. 😉

In Shetland even the puffins and lighthouses wear knitted sweaters. The soft wipes on which they are displayed are ideal for cleaning your glasses. Of course I have some of those wipes too. One with lighthouses to be reminded every day of the beautiful architecture of Robert Stevenson. After this trip I will have I slept in three of the lighthouses and I probably saw them all except for one (Outer Skerries). For my reading glasses I have an appropriate wipe with an image of lace knitting (in Dutch the pronounciation of ‘lace’ and ‘lees’, which means ‘read’ are exactly the same ;-).

 
 

Fair Isle kep

February 5th, 2017

Op Fair Isle kan het in mei nog best fris zijn, dus een Fair Isle kep die je lekker warm houdt is dan een vereiste. Inmiddels heb ik mijn eerste kep klaar. Het is een dubbele wintermuts geworden, een zogenaamde worst die je eerst in elkaar vouwt en waarvan je dan de rand omslaat. Dit geeft dus vier lagen om je oren, die niet meer koud zullen worden, maar je hoort ook maar de helft. 😉
De muts is doorspekt met allerlei variaties van het woord Fair Isle. Dit woord is gebruikt om met magische en vedische vierkanten de breimotieven samen te stellen. Deze nieuwe uit Letland afkomstige en door mijn verder uitgewerkte ontwerptechniek, die ik Magic Motifs heb gedoopt, biedt veel mogelijkheden om met één gegeven tig verschillende kleurenmotiefjes te maken. Zo verstop je een geheime persoonlijke boodschap in je breiwerk, hoe leuk is dat? De muts was dan ook een feest om te bedenken en te breien.

Wie geïnteresseerd is in Magic Motifs kan een workshop volgen. Voor veel informatie en een geweldig patroon van een originele kep ontworpen door Anne Sinclair kan je gratis lid worden van de Facebook-groep.

Nog even de knitty-gritty van mijn Fair Isle kep:

  • garen: Jamieson of Shetland 2-ply jumper weight
  • naalden: 2,75 mm
  • lengte in totaal: 72 cm
  • omtrek ter hoogte van de omslag: 58 cm
  • gewicht: 148 gram

On Fair Isle it can be quite chilly in May, so a Fair Isle kep that keeps you warm is required. I already got my first kep ready. It has become a double winter kep, a so-called sausage that you fold into each other and then fold the border. So this gives four layers around your ears, so they will not be cold, but you hear only half. 😉
The hat is stuffed with all kinds of variations of the word, Fair Isle. This word is used to compose the knit motifs and vedic with magic squares. With this new design method of Latvian origin and further developed by me, that I have baptized Magic Motifs, offers many opportunities to make loads of different color motifs. This way you hide a personal hidden message in your knitwear, isn’t that nice? The hat was therefore fantastic project to design and knit.

Those interested in Magic Motifs can attend a workshop. For much information a great pattern of an original kep by Anne Sinclair you can to join the Facebook group (free).

And now the knitty-gritty of my Fair Isle kep:

  • yarn: Jamieson or Shetland two-ply jumper weight
  • needles: 2.75 mm
  • total length: 72 cm
  • circumference of the border: 58 cm
  • weight: 148 grams

Lovikka

January 8th, 2017

 

 lovikka-lnk-1
 lovikka4-lnk  lovikka3-lnk  lovikka2-lnk
 lovikka-wit-lnk  lovikka-groen-lnk  lovikka-rood-lnk-1
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Twee jaar geleden in Stockholm zag ik prachtige Lovikka-wanten. Deze wanten worden gebreid van dikke ongetwijnde wol, die na het breien met een kaardeborstel wordt opgeborsteld tot er een dikke warme pluislaag ontstaat. Kleurige borduursels aan de pols geven een extra vrolijk accent. Trek ze aan en het is alsof je in een warm bad stapt.

Lovikka-wanten zijn volgens de overlevering voor het eerst gebreid in 1892 door Erika Aittamaa (1866–1952) in, je raad het al, Lovikka. Dit dorpje in het hoge noorden van Zweden gaf z’n naam aan de wanten. Erika breide voor dorpsgenoten om wat geld te verdienen voor haar familie. Toen ze een opdracht voor superwarme duurzame wanten verknalde en het resultaat toen maar waste en opborstelde ontstond het typische fluffy breisel waar de Lovikka-wanten beroemd om werden. Erika verfraaide de wanten door een omgeslagen boord te maken en deze te borduren met kleurrijk garen. Zo ontstond een iconische want die je direct associeert met Zweden.

Ik vond ze direct geweldig leuk, maar als eigenwijze breier kocht ik ze niet maar maakte thuis mijn eigen variant met wat technische verbeteringen plus nog een bijpassende muts. Er zijn veel verschillende patronen, maar iedere ontwerper geeft de wanten een eigen touch door verschillen in het borduurwerk. Ik koos voor mijn eerste set voor de typische Sami-kleuren wit met rood, blauw en geel borduursel. Maar ze zijn ook leuk in andere kleuren, bv rood met grijstinten. Wit borduursel op een witte achtermgrond is stijlvol en chique. Natuurlijk mag het koordje met kwastje niet ontbreken, want dat geeft zo’n gezellig authentiek tintje. Zie je ze al in gedachten aan hun koordje voor het knapperend haardvuur hangen, terwijl buiten de sneeuw metershoog ligt, de rendieren om het chalet lopen en in de verte de wolven huilen?

Het patroon voor de wanten in maat S, M en L plus de muts in S/M en M/L in het Nederlands of Engels kan je bestellen bij The Dutch Knitters of op Ravelry.
Dank aan Mieke voor het testbreien!

Two years ago, in Stockholm, I saw beautiful Lovikka-mittens. These mittens are knitted from thick untwisted wool, which is brushed up after knitting with a cardig brush until a thick warm fluffy layer appears. Colored embroidery on the cuff give them an extra cheerful accent. Put them on and it’s like stepping into a warm bath.

Lovikka-mitts are, according to tradition, first knitted in 1892 by Erika Aittamaa (1866–1952) in, you guessed it right, Lovikka. This village in the far north of Sweden gave its name to the mittens. Erika knitted for the local people to earn some money for her family. When she messed up a order for super warm and sustainable mittens, she washed and brushed the results and so the typical fluffy fabric was created, that made Lovikka-mittens famous. Erika made a folded edge and decorated these cuffs with embroidery with colorful yarn. This created an iconic mitten that everyone instantly associate with Sweden.

I liked them instantly and thought they were great fun, but as opinionated knitter I didn’t buy them and at home made my own version with some technical improvements plus a matching hat. There are many different patterns, but every designer gives the mittens their own touch by differences in the embroidery. I chose for my first set the typical Sami colour white with red, blue and yellow embroidery. But they are also great in other colors, such as red with gray. White embroidery on a white background makes them stylish and chique. You should not leave out the cord with tassel, because that gives them an extra nice authentic appearance. Picture them hanging on their cord for a crackling fire, while outside the snow is meters high, the reindeer walking around the chalet and in the distant you hear the howl of the wolves?

The pattern for the mittens in size S, M and L plus the hat in S/M and M/L in Dutch or English can be ordered at The Dutch Knitters or on Ravelry.
Thanks Mieke for test knitting them!

 

Blog Meg Swansen

December 9th, 2016

megswansenblog1

Ik ging er helemaal van blozen… Meg Swansen, dochter van Elizabeth Zimmermann en eigenaar van Schoolhouse Press, heeft al sinds begin 2015 mijn boek Lekker Warm! Twijnend Breien in haar collectie. Dat is al leuk, maar dat ze het bespreekt op haar blog is helemaal geweldig. Dank je wel Meg!

I must have been blushing when I saw this… Meg Swansen, daughter of Elizabeth Zimmermann and owner of Schoolhouse Press, has had since early 2015 my book So Warm! Twined Knitting in her collection. That of course is nice, but that she discusses in her blog is totally awesome. Thanks Meg!

 

Donkere Dagen – Dark Days

December 7th, 2016

20161207_120729-klein2

Een aantal klussen zijn geklaard, vink, vink, vink,… en dan is het tijd om even iets te doen waar ik al een tijd over dacht. Een zwart kralenbuideltje met bloemetjes met een oranje hartje. Het is het Magisch Motief van mijn naam ‘Carla’. Een mooi karweitje voor de lange donkere winteravonden in december. Na het oprijgen in patroon met drie verschillende kleuren is het eigenlijk een eitje. Kwestie van doorbreien tot de kraaltjes op zijn, dan kom je er wel.

Some jobs are done, check, check, check … and then it’s time to do something I wanted to do for a while. A black beaded pouche decorated with small flowers with an orange heart. It is the Magic Motif for my name ‘Carla’. A nice job for the long dark winter nights in December. After threading in pattern in three different colors the knitting is actually a breeze. Let’s just keep on knitting until all beads are used, I will finally get there.

 

Riga – the Alsunga musicians

November 28th, 2016
 groepsfoto1
 dsc04407  dsc04554  dsc04415
 dsc04408  dsc04427  dsc04455
 dsc04465  dsc04476  dsc04477
 dsc04492  dsc04499  dsc04500
 dsc04502  dsc04505  dsc04508
 dsc04512  dsc04520  dsc04538
 dsc04540  dsc04546  dsc04549
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Eén van de dorpjes in Letland dat de diepste indruk op mij heeft gemaakt en waar mijn breivrienden en ik inmiddels al twee keer hartelijk zijn ontvangen, is het katholieke Alsunga in de provincie Kurzeme (Koerland). We bewonderden er de kleurrijke kousen en polswarmers, gaven een workshop, genoten van de zang, we werden er in 2015 en 2016 in het traditionele kostuum gehesen en leerden er Sklandrauši (worteltaartjes) bakken. Het was dan ook geweldig om een aantal van deze mensen terug te zien aan het eind van de conferentie in het National History Museum in Riga. En hoe,… het hele dorp leek er wel te zijn, iedereen in de kleding van Alsunga, compleet met kousen, kroontjes, mutsjes, kralenpolsjes en een bruidskist meeslepend of onder de arm oude instrumenten, zoals doedelzakken van bont en leer. En wat een show maakten ze ervan! Niet alleen zang, dans en muziek, maar ook een toneelstuk waarin een vrouw van meisje tot bruid werd omgekleed onder luid geroep, gezang en zelfs geknok met textiele knotsen van de omstandstanders. Wat een kracht gaat er uit van zo’n groep mensen die met hartstocht en liefde zich bijna verliezen in hun spel. En daar zat ik zomaar bij op de eerste rij, knipogend naar de vrouwen die ik al kende.

Maar het leukste kwam nog. Na het optreden ontstond er, aangemoedigd door een glaasje Black Balsam, een spontaan feestje op de gang in het museum. Ze konden gewoon niet stoppen met zingen en spelen, dus ondanks de beperkte ruimte gingen al snel de voetjes van de vloer. Zelfs ik werd ten dans gevraagd, maar dat dit voetenwerk ging me ver boven de pet. Maar ik genoot van alles, jong en oud, allemaal in hun prachtige kleding en ze hadden er zin in. Kippenvel, want je weet, echter en authentieker dan zo kan het niet worden. Na verloop van tijd stopte de groep en vertrokken ze, nog steeds in hun klederdracht, naar de bus die hen terug bracht naar Alsunga. Bedankt en tot ziens!

 dsc04573  dsc04586  dsc04613
 dsc04621  dsc04632  dsc04651
 dsc04663  dsc04664  dsc04555
 dsc04558  dsc04582  dsc04453
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

One of the villages in Latvia that made the deepest impression on me and where my knitting friends and I were already twice received with a warm welcome, is the the Catholic village Alsunga in the region Kurzeme. We admired the colorful socks and wrist warmers, gave a workshop, enjoyed the singing, were dressed up in 2015 and 2016 in the traditional costume and learned how to back Sklandrauši (carrot cakes). It was so great to see some of these people again at the end of the conference at the National History Museum in Riga. And not just that… the whole town seemed to be there, everyone in the clothing of Alsunga, complete with stockings, crowns, hats, beaded wrist warmers and towing a bridal chest or having an ancient instrument such as bagpipe of fur and leather under the arm. And they really know how to make a real show of it! Not only singing, dancing and music, but also a play in which a girl is transformed into a bride by changing clothes, all done by the other women and men with loud voices, singing and even fake fighting with textile clubs. You can feel the power that such a group of people has, when they are almost lost in their play they perform with so much passion and love. And there I was just in the front row, winking at the women I knew.

But the best was yet to come. Encouraged by a glass of Black Balsam, there was a spontaneous party in the hallway of the museum. They just could not stop singing and playing, so despite the limited space there were soon a few dancing couples at the dance floor. Even I was asked to dance, but such rhithmic footwork was far beyond my capacities. But I enjoyed it all so much, young and old, all in their beautiful clothes and it was obvious they loved to sing and dance. Goosebumps all over, because I knew, his is as real and authentic as it ever will be. Over time, the group stopped and they left, still in their traditional costumes, to the bus that brought them back to Alsunga. Thank you and goodbye!

International Fair Isle Kep Day

November 22nd, 2016

dsc_7963

Afgelopen zaterdag, 19 november, was het International Fair Isle Kep Day. Toen ik twee jaar geleden in het musuem in Fair Isle was wees curator Anne Sinclair me op een prikbord vol met foto’s van mutsen die het jaar ervoor waren gebreid, onder meer door de breiers op het eiland. Een geweldig project, waar je nog steeds bij aan kan sluiten, kijk maar eens op hun Facebook-pagina. Destijds kocht ik in het George Waterston Museum natuurlijk ook het patroonboekje van de muts, waarvan ik de motieven verwerkt heb in één van de werkstukken voor het behalen van de TKGA-titel Master Knitter. Tja, wie zou er niet geïnspireerd raken op dat prachtige eiland, waar het prachtige Fair Isle-breiwerk zijn oorsprong vond. Hoog tijd om weer eens terug te gaan naar dat mooie plekje!

Last Saturday, 19 November, it was the International Fair Isle Kep Day. Two years ago when I was  in the musuem in Fair Isle curator Anne Sinclair showed me a bulletin board filled with photos of caps that year were knitted by the knitters of the island and other places. A great project, where you still can join in, just look at their Facebook page. When I was on Fair Isle I also bought the pattern book of the hat at the George Waterston Museum, of which I incorporated the motifs in one of the workpieces to achieve the TKGA-titel Master Knitte. Well, who would not get inspired at that beautiful island, where the gorgeous Fair Isle knitting originated. High time to go back again to that beautiful place!

Conference National Historical Museum of Latvia day I

November 9th, 2016
 afisha
 20161025_104053  dsc04153  20161025_101352
 dsc04333  dsc04318  dsc04328
 dsc05544  dsc05540  dsc05543
 dsc05552  dsc05550  dsc04138
 dsc04370  dsc04360  dsc04367
 20161025_114404  20161025_103749  20161025_190420
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Het was wat vervreemdend om opeens op de eerste rij te zitten bij een conferentie van het National Historical Museum of Latvia in Riga. Stel je voor, een grote zaal vol met alleen maar Letten,… en ik. Vertaling zat er dus niet in, maar toch is het leuk om te zien hoe alles gaat en de sfeer te proeven, de afbeeldingen op het scherm mee te kijken en in de pauzes mensen te ontmoeten. De conferentie duurde twee dagen, dus ik ben af en toe lekker de stad en zo in gegaan ter afwisseling. Maar met de opening van de wantententoonstelling en de tentoonstelling ‘The Latvians: An Interpretation. Latvian Ethnographic Exhibition of 1896’ en het optreden van de zangers uit Alsunga was ik er natuurlijk bij.

It was somewhat alienating to suddenly sit in the front row at a conference of the National Historical Museum in Lativa in Riga. Image, a large hall filled with nothing but Latvians … and me. Translation therefore was of course not an option, but it was fun to see how things were done and to soak up the atmosphere, watching the images on the screen and to meet people during the breaks. The conference lasted for two days, so now and then I took a break in the old city for a change. But with the opening of the mitten exhibition and the exhibition ‘The Latvians: An Interpretation. Latvian Ethnographic Exhibition of 1896″ and the performance of the singers from Alsunga I was of course there.

In 2015 leerden Mieke, Andrea en ik de museummedewerkers Ilze Mikelsone en Inita Heinola kennen toen we in het depot van dit museum stapels prachtige wanten en handschoenen bestudeerden. Ilze , die ervoor heeft gezorgd dat ik bij de conferentie kon zijn, had prachtige polswarmers aan, die haar petit robe noir een mooi accent gaven. Inita, de curator van de wantententoonstelling, had een prachtig overzicht van wanten en handschoenen uit allerlei gebieden in Letland samengesteld. Beiden zijn gedreven mensen die met hart en ziel werken om de collecties uit te breiden, de fragiele textiele objecten te conserveren en te tonen aan het publiek. Omdat dit mijn vierde keer in Letland was, krijg ik meer inzicht in welke motieven, kleuren en patronen uit welke gebieden komen. Ik ga steeds meer overeenkomsten en verschillen zien, ook als ik het Letse breiwerk vergelijk met bijvoorbeeld dat uit Estland.

In 2015 Mieke, Andrea and I met the museum employees Ilze Mikelsone and Inita Heinola when we researched piles of beautiful mittens and gloves at the depot museum. Ilze, who made it possible for me to attend the conference, wore beautiful wrist warmers, which gave her petit robe noir a beautiful accent. Inita, curator of the mitten exhibition, composed a wonderful overview of mittens and gloves from all regions in Latvia. Both are passionate people who work with heart and soul to expand the collections, preserve the fragiles textile items and display it for the public. Because this was my fourth time in Latvia, I’m learning to better understand what motifs, colors and patterns come from which regions. I see more and more similarities and differences, also when compared with Latvian knitwear for example, that in Estonia.

De tentoonstelling bestaat uit een dubbelzijdige zuil met aan beide kanten foto’s van oude wanten en informatie. In de vitrines zijn de echte oude wanten en handschoenen tentoongesteld. Je kan er met je neus op om de details te bestuderen. Met Jan ben ik de er nog terug geweest om in alle rust nog even een blik te werpen zonder alle mensen die er waren tijdens de opening. Het breiwerk wordt iedere maand gewisseld voor een andere selectie, zodat er al met al voor de fanatieke liefhebbers een groot deel van de collectie te bewonderen is als ze een paar keer terug komen. Ook in de permanente collectie zijn enkele prachtige stukken opgenomen.

The exhibition consists of a double-sided folding stand with on both sides pictures of old mittens and information. In the showcases real old mittens and gloves are exhibited. You can look at them closely and study the details. With Jan I have been back for a moment to look at them again without the crowds of people who were at the opening. The knitwear is changed every month for another selection, so the avid enthusiasts can come more as once and admire a large part of the collection. Also, some beautiful pieces included in the permanent collection.

 dsc04200  dsc04199  dsc04173
 dsc04184  dsc04181  dsc04177
 dsc04175  dsc04174  dsc04154
 dsc04335  20161025_104100  dsc04150
 Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

De wantententoonstelling was extra feestelijk vanwege het uitkomen van kalenders met wanten en handschoenen uit het hele land. Er is voor zowel 2017 en 2018 zowel een grote als een kleine kalender samengesteld. Ik nam ze natuurlijk allemaal mee, prachtige souveniers. De opening werd geopend door de directeur van het museum, waarbij Inita en vele andere medewerkers in het zonnetje werden gezet. Ook Linda Rubena en haar dochter Darta waren erbij, beiden met prachtige door Linda gebreide polswarmers. De eerste conferentiedag was een bijzondere en geweldig leuke ervaring. Moe en voldaan en een bezoekje aan het Lido voor een pompoensoepje en een Lets pannenkoekje ging ik terug naar mijn appartement in de Lāčplēsis Iela.

Dank aan Inita en Ilze en alle andere medewerkers van het National Historical Museum voor de uitnodiging om hier bij te mogen zijn! Ilze, het waren heerlijke bonbonnetjes!

The opening of the exhibition was extra special because of the publication of calendars with mittens and gloves from across the country. For both 2017 and 2018 a large and a small calendar is made. I have them all, of course, wonderful souvenirs. The exhibition was opened by the director of the museum, where Inita and many other employees were put in the limelight. Linda Rubena and her daughter Darta were there, both with beautiful wrist warmers knitted by Linda. The first day of the conference was a special and great fun experience. Tired but satisfied, and after a visit to the Lido for a pumpkin soup and a Latvian pancake I went back to my apartment in the Lāčplēsis Iela.

Thanks to Inita and Ilze and all other employees of the National Historical Museum for the invitation be in there! Ilze, the bonbons were delicious! 

 

A Shetlander’s Fair Isle Graph Book

October 17th, 2016

graph-l

Je zal er maar mee behept zijn, liefde voor boeken. Dan wil je ze allemaal in huis hebben, altijd kunnen grijpen, om gericht naar iets te kunnen zoeken of je wilt ze gewoon lekker door kunnen bladeren. Boeken zijn belangrijk, want het zijn schatkistjes vol kennis en wetenswaardigheden die op die manier worden vastgelegd en verspreid.

De Shetland Guild of Spinners, Knitters, Weavers and Dyers heeft de handen in een geslagen en een prachtig boek over Fair Isle breiwerk uitgegeven. Ik was bij het gilde te gast in juli in het Shetlandse Voe toen tijdens de gildevergadering de laatste dingen werden besproken over de uitgave en verleden week viel het bij mij op de mat. En ik ben er dolblij mee, want in dit boek is een grandioze verzameling met de hand ingekleurde Fair Ilse-motieven vastgelegd.

Na een korte inleiding door Carol Christiansen (curator Shetland Museum) over de achtergrond van de patronenboeken en de geschiedenis van de Fair Isle-patronen, vind je 85 pagina’s vól met motiefjes. De lay-out is onaangetast, wat je ziet zijn perfecte kleurenkopiën van de authentieke patroonbladen uit Bill Henry’s notitieboeken uit de jaren twintig of dertig van de vorige eeuw. En dat is zoals je het wilt zien, inclusief de vergeelde randjes, maar met de échte met de hand en kleurpotlood ingekleurde tekeningen. Duidelijk wordt ook de Noorse invloed op de Shetlandse breiwereld, want bij een aantal patronen wordt expliciet vermeld dat het hier om Noorse motieven gaat. Bladerend door het boek zie ik al allerlei prachtige projecten voor me. De motieven prikkelen de creativiteit, want het zijn geen complete patronen, je zal er zelf toepassingen voor moeten bedenken. Maar de kleurexperimenten van toen inspireren nog steeds en nodigen uit te worden getest en aangepast aan je eigen smaak en kleurgevoel. Kortom een heerlijk boek dat niet mag ontbreken in je boekenkast. Mijn advies: ga ‘m zelf maar halen in het prachtige Shetland!

You will be with me afflicted, a big love of books. You want to have them all, keep them always whitin reach, so you will be at any time able to grap them and look for something or just to be able to browse through when you feel like it. Books are important because they are treasure chests of knowledge that can be preserved in this way and disclosed to all interested knitters.

Shetland Guild of Spinners, Knitters, Weavers and Dyers has published a beautiful book on Fair Isle knitting. I was at the guild meeting hosted in July in the Shetland Voe when the guild members discussed the last issues during the guild meeting. Last week the book fell on my doormat. And I am delighted with it, because in this book you find a magnificent collection of hand-colored Fair Ilse motifs.

After a brief introduction on the background of the pattern books and the history of Fair Isle patterns by Carol Christiansen (curator Shetland Museum), you’ll find 85 pages stuffed with patterns. The layout is unaffected, what you see are perfect color copies of the authentic pattern sheets of Bill Henry’s notebooks from the twenties and thirties of the last century. And that’s the way you want to see it, including the yellowed edges, but with the real hand and color crayon drawings. It becomes clear also that there had been Norwegian influence on the Shetland knitting world, for it is explicitly mentioned in a number of patterns that it is a Norwegian motifs. Browsing through the book, I see all kinds of wonderful projects for me. The motives stimulate creativity, because they are not a complete patterns, you will have to invent uses for it your self. But the color experiments inspire and invite to be tested and adapted to your own taste and color sense. Overall a wonderful book that should not be missing in your bookcase. My advice: go to beautiful Shetland and buy it your self there!

Geen tijd om naar Shetland te gaan, dan kan je ‘m hier bestellen voor 20 pond.

No time to go to Shetland, then you can order it here for 20 pond.

Loch Ness Knitting Festival – Inverness Scotland

October 9th, 2016
20161009_104242
 dsc03578  20161009_104330  dsc03589
 20160930_182428  dsc03546  dsc03587
 dsc03583  dsc03557  dsc03580
 20160930_182656  20160930_0845570  dsc03539
 20161001_162014  dsc03595  dsc03596
 dsc03545  20160929_105813  dsc03544
 dsc03565  dsc03563  dsc03548
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Wat een prachtige ervaring! Vijf dagen op reis naar het mooie Inverness bij Loch Ness om workshops en presentaties te geven tijdens het Loch Ness Knitting Festival in Eden Court. Het weer kon niet mooier zijn voor de tijd van het jaar. In het vliegtuig ontmoette ik al de eerste breiers. De eerste middag hadden we tijd voor onszelf, dus lekker de stad verkennen en shoppen met Nancy Marchant. Vroeg in de avond haalde de taxi ons om ons in onze party outfit naar het galadiner in Kingsmills hotel te brengen. Een feestelijke locatie waar de grote ronde tafels uitbundig waren gedekt en een man in kilt de haggis aansneed. Gelukkig hadden ze voor mij een vega pompoensoepje. Een avond met veel vertier, speeches van Willie, Alan en Christel Seyfarth, doedelzakmuziek en Schotse dans.

What a wonderful experience! A five day trip to beautiful Inverness near Loch Ness to teach and give presentations during the Loch Ness Knitting Festival at Eden Court. The weather could not be better for the time of the year. During the flight I met the first knitters. The first afternoon we were free to go into town and some shopping with Nancy Marchant. Early in the evening a taxi took us in our party outfit to the gala dinner in Kingsmills hotel . A festive location where the large round tables were lavishly covered and a man in kilt broached the haggis. Luckily they had a vegan pumpkin soup for me. An evening with lots of entertainment, speeches by Willie, Alan and Christel Seyfarth, bagpipe music and Scottish dance.

  dsc03527  20160929_204014  dsc03532
 20160929_193803  dsc03520  dsc03528
 20160929_192242  dsc03531  20160929_140610
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

De volgende ochtend gaf ik mijn eerste workshop over twijnend breien, ‘s middags de eerste presentatie in het Scala, een mooie bioscoopachtige zaal met alle professionele voorzieningen voor het geven van presentaties. Het was de eerste keer dat ik een zich opwarmende doedelzakspeler in mijn lokaal aantrof. Tussendoor kon ik gelukkig even naar de Marketplace om wat leuke dingen te scoren. Voor Jan een blauw-zwarte cashmere shawl en voor mezelf twee strengen heavy lace-garen van DyeNinja, geverfd in diep oranje, de kleur van een goeie Armagnac. ‘s Avonds had Di Gilpin een gezellige breiavond georganiseerd, waaraan Nancy en ik natuurlijk deelnamen.

The next morning I gave my first workshop on twined knitting, at noon the first presentation at the Scala, a beautiful cinematic space with all professional facilities for giving presentations. It was the first time I found a bagpiper in my classroom that was warming up for his performance. In between I was happy to go to the Marketplace to score some nice things. For Jan a blue-black cashmere shawl and for myself two skeins of heavy lace yarn of DyeNinja, dyed in deep orange, the color of a good Armagnac. That evening Di Gilpin had organized a cozy knit night, which Nancy and I attended of course.

Zaterdag startte met gezellig bijpraten tijdens het ontbijt met Alice Starmore. Daarna weer aan de slag. We werden na de dag met workshop en presentatie geven verrast met een concert, of zoals de muzikanten uitlegden, feestelijk avond met muziek en dans. En dat was het zéker, want ik ben gek op traditionele muziek, dans en kleding. Vooral de fidler was ronduit geweldig, dus er gingen een paar CD’s mee die ze graag voor me wilden signeren.

Saturday started with a nice chat at breakfast with Alice Starmore. Then back to work. After a day of giving a workshop and presentation we were surprised by a concert, or like the musicians called it, a festive evening with music and dance. And it was certainly a surprise, because I love traditional music, dance and costumes. Especially the fidler was utterly amazing, so I bought a couple of CD’s, which they were happy to sign for me.

 20161001_203836  dsc03598  dsc03640
 dsc03627  dsc03632  dsc03622
 dsc03614  dsc03623  dsc03646
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Zondag, na mijn laatste workshop, kreeg ik nog een verrassing, want ik mocht aanschuiven bij drie Deense dames die een taxi hadden gehuurd om ons in één middag langs de highlights van de streek te rijden. Zo zag ik de archeologische vindplaats van graven van rond de 4000 jaar oud, het battlefield Culloden (bekend van en startpunt van de boeken/serie Outlander), de Clootie Well (een bos met een wensbron waar mensen stroken textiel in de bomen hingen om te vragen om geluk of gezondheid voor zieke familieleden of vrienden, echt bizar!), het betoverend mooie Loch Ness, het hutje van de Nessie Hunter en een winkel met een expositie over de textielindustrie. De dag sloten we af met een afscheidsdiner in ons hotel met de Deense Paulette, Lizbeth, Vithard en Pernille en de Engelse Chrissie met haar echtgenoot. De sticky toffee pudding was hemels!

Sunday, after my last workshop, I got another surprise as I was allowed to join in with three Danish women who had hired a taxi to drive them in one afternoon along the highlights of the region. I saw the archaeological site with graves from around 4000 years old, the battlefield Culloden (known and starting point of the books/series Outlander), the Clootie Well (a forest with a wishing well where people hang strips of fabric in the trees to ask for happiness and health for sick relatives or friends, really bizarre!), the amazingly beautiful Loch Ness, the hut of the Nessie Hunter and a shop with an exhibition about the textile industry. The day ended with a farewell dinner at our hotel with the Danish Paulette, Lizbeth, Vithard and Pernille and English Chrissie with her husband. The sticky toffee pudding was heavenly!

 dsc03655  dsc03677  dsc03653
 dsc03738  dsc03659  dsc03688
 dsc03691  dsc03748  dsc03731
 dsc03738  dsc03730  dsc03742
 dsc03740  dsc03752  dsc03623
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Toen ik maandag thuis kwam keek ik bijna met weemoed terug op bijzondere ervaring. Vijf prachtige dagen, stralend zonnig weer, een geweldig breifestival, het terugzien van oude en het maken van nieuwe vrienden en de fijne gedachte dat er weer tientallen breiers ‘om’ zijn voor twijnend breien. Het was voorbij in een oogwenk, maar blijft me bij als een prachtige intense ervaring. De plannen zijn om het festival ook volgend jaar weer te laten plaatsvinden, maar deze eerste keer, dat blijft altijd zo speciaal. En ik was erbij!

Monday when I got home I looked back at a time that flew so quickly, but was such a special experience. Five beautiful days, sunny weather, a great knit festival, meeting old and making new friends and the comforting thought that dozens of knitters are now also into twined knitting. It was over in an instant, but will remain with me as a wonderful intense experience. Plans are to have the festival again next year take place, but the first time, that is always so special. And I was there!

Dank aan Christel, Cecilia, Alan, Willy, Sarah-Jane en alle anderen van de organisatie die zo hard hebben gewerkt om dit geweldige breifeest realiteit te maken!

Thanks to Christel, Cecilia, Alan, Willy, Sarah-Jane and all others that worked so hard to make this knitting party reality! 

 dsc03598  dsc03622  dsc03614
 dsc03632  dsc03640  dsc03627
 dsc03793  dsc03794  dsc03572
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

 

Cockle Shell Shawl

August 31st, 2016
 DSC_1811
 DSC_1816  DSC_1804  DSC_1813
 DSC_6019  DSC_6020_medium2  DSC_1800
 DSC_1799  DSC_1809  DSC_1808
 DSC_1797  DSC_3389  DSC_3317
 DSC_3335  DSC_3324  DSC_3322
 DSC_3346  DSC_3309  DSC_3321
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Het kost even wat tijd en energie, maar dan heb je ook wat. Verleden jaar augustus kocht ik bij Jamieson & Smith in Lerwick (Shetland) zes bollen Lace Supreme 2Ply voor een Cockle Shell shawl. De techniek van het breien van een Cockle Shell shawl leerde ik twee jaar geleden in het Unst Heritage Centre tijdens Wool Week en ik wilde toen al zelf zo’n prachtige traditionele shawl breien. Het breiwerk vorderde langzaam, want ik breide er vrijwel alleen onderweg en in de kroeg aan. Het belandde zelfs nóg een keer in Shetland toen het tijdens mijn verblijf daar als Artist in Residence daar met Jan een maand in Sumburgh Head verbleef. Maar nu is het eindelijk af! Ik was het ook wel een beetje zat, want er zitten maar liefst 48 rijen van 5 schelpen in, dat is dus 240 stuks, en dat op naalden van 2,5 mm! Overigens is er wel discussie over of dit nu kokkels, Jacobsschelp, venusschelpen of nog iets anders zijn. Wie het weet, mag het zeggen!

De twee delen zijn afzonderlijk gebreid en met de Kitchener Stitch aan elkaar gemaasd. De schelpjes zijn cockle shells die je in Shetland met een beetje mazzel gewoon op het strand kan vinden. Uiteindelijk zijn er vier bollen verbruikt voor de shawl, terwijl hij toch een stuk groter is geworden als de kleine, smallere shawltjes die je in Shetland kant en klaar gebreid kan kopen. Het patroon komt uit A Legacy of Lace van het Shetland Guild of Spinners, Knitters, Weavers, and Dyers.

It takes some time and energy, but then you have some great. Last year August I bought at Jamieson & Smith in Lerwick (Shetland) six balls of Supreme Lace 2ply for a Cockle Shell shawl. The technique of knitting a Cockle Shell shawl I learned on Unst two years ago at the Unst Heritage Centre during Wool Week and since then I wanted to knit such a beautiful traditional shawl myself. The knitting progressed slowly because I knitted it only on the road and in the pub. It even ended up a second time in Shetland when I stayed in Sumburgh as Artist in Residence with Jan and spend a month at Sumburgh Head. But now it’s finally finished! I was a little bored by it, because there are as many as 48 rows with five shells, which gives 240 shells, all knitted with needles 2.5 mm! Btw, there is some discussion going on about the name of the shells, is it the cockle shell, scallop, clam or maybe something else? If you know, lets hear it!

The two parts are knitted separately and with the Kitchener Stitch grafted together. The shells are cockle shells that, with a little luck, you can find in Shetland on the beach. There are four balls used for the shawl, yet it has become much larger than the small, narrow shawls you can buy in Shetland. The pattern is from A Legacy of Lace in the Shetland Guild of Spinners, Knitters, Weavers, and Dyers

DSC_1009

 

Hentilagets

August 22nd, 2016

 

 DSC_0100
 DSC_0280  DSC_0279  DSC_0278
 DSC_7261  DSC_6718  DSC_6506
 DSC_7287  DSC_2722  DSC_6427
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Overal waar je kijkt in Shetland, zie je schapen. De lieflijke witte, grijze of bruin-zwarte bolletjes wol verzachten het ruige landschap dat zwart ziet van de turf. Tussen de wildroosters lopen de schapen vrij in de natuur of ze zitten op de weg omdat het asfalt nèt even warmer aanvoelt dan het grasland op de turflagen. Ook bij Sumburgh Head Lighthouse liepen ze lekker vrij rond. Eén of twee keer per jaar worden ze bij elkaar gedreven, geschoren, ontwormd en nagekeken. Daarna gaan ze weer opgelucht en vrolijk de heuvels op om hun vacht weer te laten aangroeien. Als het niet lukt ze te vangen, scheurt de vacht langzaam af, wat vast niet fijn voor ze zal zijn en ze een armoedig en aandoenlijk uiterlijk geeft.

Tijdens het grazen verliezen ze vaak kleine plukjes wol, die op de grond terecht komen of aan struiken en dergelijke blijven steken. Deze worden ‘hentilagets’ genoemd, ‘henti’ verwijzend naar hand, want die plukjes kan je met de hand verzamelen en daarna verwerken tot garen en breiwerk. In het Tangwick museum op de weg naar Eshaness verkopen ze breiwerk gemaakt van hantilagets. Debbie Zawinski schreef er zelfs een heel boek over dat in 2015 is uitgekomen. Ze trok door Schotland en verwerkte de plukjes wol van bijzondere schapenrassen die ze onderweg langs de wegen en velden vond tot sokken. De patronen vind je ook in ‘In the Footstep of Sheep‘, maar het leukst vond ik het om haar verhalen over de bekende plekjes in Shetland te lezen.

27385967

Everywhere you look in Shetland, you see sheep. The lovely white, gray or brown-black balls of wool soften the rugged landscape that looks black from the peat. Between the cattle grids the sheep run freely in nature or they lay on the road because the asphalt just feels a bit warmer than the grassland on the peat layers. On the meadows of Sumburgh Head Lighthouse they also had the freedom to walk anywhere they like. Once or twice a year they are driven together, shaved, get medication to remove worms and their health is checked. After that they are release en relieved and happy they’re going back into the hills to let their wool grow again. If they are not caught, the coat tear off bit by bit, what is probably not feeling very nice for them and gives them a shabby and pathetic appearance.

While grazing they often lose small tufts of wool, which end up on the ground or on bushes. These are called ‘hentilagets’, ‘ henti “referring to hand, because the tufts can be collected by hand and then processed into yarn and knitting. In the Tangwick museum on the road to Eshaness you can buy knitwear knitted with collected hantilagets. Debbie Zawinski even wrote a whole book about it, that was published in 2015. She walked through Scotland and processed the tufts of special breeds of sheep she found on the road and meadows into socks. The patterns you can find also in “In the Footstep of Sheep,” but I liked it the most to read her stories about the familiair places in Shetland.