Shetland in July

February 5th, 2016

aerial-shotkleinpijl

Stel je eens voor, je mag de hele maand juli in een prachtig appartement bij de Sumburgh vuurtoren op het zuidelijkste puntje van het Mainland in Shetland doorbrengen… vanuit je ramen zie je de oceaan, het vliegveld, in de verte onder meer het eilandje Fair Isle en soms zelfs walvissen of dolfijnen. Maar we gaan er zéker massa’s puffins (papegaaiduikers) zien. Shetland is uitgeroepen tot de beste plaats ter wereld om deze koddige vogeltjes te zien die op de meer dan honderd meter hoge kliffen iedere zomer hun nesten bouwen.

Jan en ik zijn als ‘Artists in Residence‘ gevraagd voor dit spannende avontuur om ons ter plekke te laten inspireren door Shetland, de prachtige natuur, cultuur en rijke historie. Jan zal er een op Shetland geïnspireerde icoon schilderen en ik ga me op de breicultuur werpen. Ik ga er nieuwe patronen ontwerpen en hoop er meer te ontdekken over de relaties tussen de breitradities van Shetland en de Fair Isle-motieven en die uit de Baltische staten en Nederland. Binnenkort meer informatie over onze activiteiten gedurende de periode dat we in Shetland ‘wonen’.

Bekijk de Sumburgh webcam of een eerder verschenen blog over Sumburgh.

2

Imagine, you can spend the entire month of July in a beautiful apartment at the Sumburgh Lighthouse on the most Southern spot of the Mainland in Shetland… from your windows you can see the ocean, the airport , in the distance among others the island Fair Isle and sometimes even whales or dolphins. But we are definitely seeing lots of puffins. Shetland has been declared the best place in the world to see these cute, comical birds who build their nests every summer on more than one hundred meters high cliffs.

Jan and I have been asked as ‘Artists in Residence‘ for this exciting adventure to give us the chance to Shetland inspired by the beautiful nature, culture and rich history. Jan will paint a Shetland-inspired icon and I’m going to do some serieus investigation into the knitting culture. I’m going to design new patterns and hope to discover more about the relationships between the knitting traditions of Shetland and Fair Isle patterns and those from the Baltic states and the Netherlands. Soon more information about our activities during the period that we are ‘living’ in Shetland.

Check out the Sumburgh webcam or a previously published blog about Sumburgh.

education-centre-viewklein

Ariadne – Merklaptrui

February 2nd, 2016
 DSC_3232
 DSC_3226  DSC_3232  DSC_3230
 DSC_3229  DSC_3228  DSC_3227
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

In de jaren tachtig was het handwerkblad Ariadne populairder dan ook. De ontwerpen, passend in het tijdsbeeld, werden alsmaar wilder en extremer en ik deed daar lekker aan mee door de gekste breisels te maken. Eén van mijn meest opmerkelijke breisels was de merklaptrui uit Ariadne maart 1982, waarin ik mijn geboortedatum, naam, 1982 en allerlei symbolen die toen belangrijk voor mij waren, toevoegde.Zelfs het vrouwenteken en symbool ‘ban de bom’ ontbraken niet. Tijdens het opruimen van wat dozen met oud textiel kwam ik ‘m weer tegen, toch wel leuk dat ik ‘m heb bewaard als aandenken aan een bijzondere periode in mijn leven.

In the eighties Ariadne was probably the most populair crafts magazine. The designs, which were trendy in that era, became wilder and more extreme, which I loved and so I knitted the most crazy knitwear. One of my most remarkable knittings was the merklaptrui from Ariadne March 1982, in which my date of birth, name, 1982, and all kinds of symbols that were important to me then, were added. Even the symbol for ‘female’  and ‘ban the bomb’ were not lacking. While clearing out some boxes of old textile I stumbled across it again, and now I’m happy that I’m’ve saved it, just as a souvenir of time gone by.

Mysterie Mittens

January 25th, 2016
 IMAG1333
 IMAG1332  IMAG0003  IMAG0002
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Pas kreeg ik een mailtje van iemand die zo graag de wanten wilde nabreien die haar 91-jarige moeder ongeveer 60 jaar geleden voor haar vader had gebreid. Ze vroeg mij advies, omdat haar moeder niet meer wist je de steek moest breien. Tijdens mijn wekelijkse breiavondje bij Stitch ‘n Bitch Utrecht in het Polmanshuis in Utrecht kwam ze ze laten zien. Ze had ze net nog aangehad op de fiets. Tja, er is ook wat te zeggen voor acryl, het is wél sterk. 😉
Wij natuurlijk allemaal met ons neus er boven op, maar helaas, we kwamen niet verder dan ‘Brioche-achtig’ en wat het in ieder geval allemaal niet was.

Dus bij deze,… wie weet met welke steek deze wanten zijn gebreid en kan uit leggen hoe deze wordt gebreid?

Recently I received an email from someone who wanted to copy the mittens which had been knitted by her 91 year old mother about 60 years ago for her father. She asked me for advice, because her mother did not know how to knit the stitch pattern. During my weekly knitting evening at Stitch ‘n Bitch Utrecht in the Polmanshuis in Utrecht she came to show them. She had worn them on her bike while riding to the Polsmanshuis. Well, after all, acrylic yarn is quite strong, so they survived 60 years of wear and will last a little longer.
Of course we were all willing to examine the mittens thouroughly, but unfortunately, we did not find out anything beyond “Brioche-like” and what in any case it was not.

So here it is … who knows with which stitch pattern these mittens are knitted and can explain how this is done?

Latvian Mittens – Senā Klēts Riga

January 16th, 2016
 DSC_3134
 DSC_3132  DSC_3135  DSC_3133
 DSC_3141  DSC_3139  DSC_3138
 DSC_3142  DSC_3140  DSC_3137
 DSC_3136  DSC00037  DSC_7946
 DSC_7932  DSC_7930  DSC_7927
 DSC_7926  DSC_7925  DSC_7924
 DSC_7922  DSC00037  DSC_7935
 DSC_7921  IMAG1014  DSC_8010
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Letse wanten zijn kleurrijk, lekker vast gebreid en ronduit fantastisch. Senā Klēts, het instituut/winkel in het centrum van Riga dat een belangrijke rol vervult met onderzoek en bij de vastlegging van de Letse klederdracht- en wantentraditie, bracht hierover enkele jaren geleden een schitterend boek uit: Latviesu Cimdi, het levenswerk van Maruta Grasmane, die ik in 2014 al ontmoette bij Senā Klēts. Natuurlijk schafte ik het Letse boek direct aan en het werd één van mijn lievelingsboeken. Maar liefst 178 wantenpatronen op 440 pagina’s, compleet met foto van de replica van de antieke want en teltekening, de één nog fantastischer dan de andere. Je weet gewoon niet wat te kiezen voor een volgend project. En natuurlijk zijn de motieven ook geweldig om in andere projecten te verwerken. Het was alleen jammer dat vrijwel alle tekst in het Lets was…

En nu, eindelijk, is er de Engelse versie! We kunnen nu niet alleen de patronen breien en bestuderen, maar ook de tekst over de Letse regio’s en de karakteristieke Letse motieven en kleuren lezen. Ook is er een uitvoerige beschrijving van de werkwijze toegevoegd, speciaal voor de niet-Letse breiers, want velen hebben in hun jeugd niet geleerd hoe je een Letse want breit zoals de Letse breiers en kunnen dat extra stukje begeleiding goed gebruiken.

Maar eigenlijk moet je ook naar de mooie stad Riga en zélf bij Senā Klēts gaan kijken. Zelden zag ik zoveel mooie wanten bij elkaar. Prachtig tentoongesteld in de winkel tussen de rekken vol klederdracht en traditioneel textiel. Ik was er in juni 2014 en in 2015 met breivrienden en daar zal het zeker niet bij blijven!

Dank je wel Maruta en medewerkers van Senā klēts, voor jullie goede werk voor de Letse breitradities en het door deze Engelse vertaling toegankelijk maken voor de rest van de wereld!

Latvian mittens are colorful, tightly knitted and downright fantastic. Senā Klēts, the institute / shop in the center of Riga, which plays an important role with research and preservation of the Latvian costume- and mitten traditions, published some years ago a magnificent book: Latviesu Cimdi, the life’s work Maruta Grasmane, which I already met at Senā Klēts in 2014. Of course I bought the book directly in the Latvian language and it became one of my favorite books. As many as 178 patterns on 440 pages, complete with pictures of a replica of the ancient mitten, as well as the knitting charts, all really fantastic. You just can’t choose one for the next project. And of course you can use the motifs for other projects too. Just a pity that almost all texts were in the Latvian language…

And now, finally, there is the English version! We can now not only knit and study the patterns, but also read the text on the Latvian regions and the characteristic Latvian motifs and colors. There is also a detailed description of the knitting techniques added, especially for the non-Latvian knitters, because many have not learned in their childhood how a Latvian mitten is knit, as Latvian knitters do, so they  can use that extra bit of guidance well.

But you really should also visit the beautiful city of Riga and check out Senā Klēts your self. I seldom saw so many lovely mittens together. Beautifully showcased in the shop between racks of costumes and traditional textiles. I was there in June 2014 and in 2015 with knitting friends and it certainly will not be my last visit!

Thank you Maruta and staff at Senā Klēts, for your good work for the Latvian knitting traditions and making it accessible through this English translation for the rest of the world!

Sommerfuglen

January 12th, 2016
 DSC02271
 DSC02263  DSC02289  DSC02258
 DSC02249  DSC02253  DSC02248
 DSC02244  DSC02255  DSC02246
 DSC02260  DSC02265  DSC02247
 DSC02241  DSC02259  DSC02266
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

De leukste wolwinkel in Copenhagen moet Sommerfuglen zijn, dan kan niet anders! Een gezellige winkel tjokvol garens, accessoires en breiboeken. Wat hebben ze veel, je kan niet stoppen met rondsnuffelen! Garens van bekende merken als Isager en Rowan, maar ook van kleinschaliger ondernemingen. Een tafel vol boeken, borduurspullen, accessoires en gezellige breigerelateerde hebbedingen. Breinaalden vond ik er eerst niet, want die hebben ze weggestopt in de laadjes onder de toonbank. Kort geleden werd in een Deens damesblad een artikel gewijd aan deze leuke wolwinkel.

Jan nam geduldig plaats op de partnerstoel en stelde zich in op een lang verblijf, toen hij mijn enthousiaste gezicht zag. En ik ben zelfs nog een keer terug geweest om nog een keer rond te neuzen en te praten met de vriendelijke verkoopsters. Eén van de verkoopsters, Marie Monster Dollner, heeft recentelijk een breiboek gepubliceerd, waar ze trots mee poseerde.

En wat ik gekocht heb,… drie geweldig leuke blikken met breimotieven erop en heerlijke gearomatiseerde thee erin, een reflector met Noorse sterren en acht strengen Deense mohair in zwart, wit en grijstinten voor een paar lekkere mitaines en een muts, of zoiets.

The best yarn shop in Copenhagen must be Sommerfuglen, it can not be otherwise! A cozy shop filled with yarns, accessories and knitting books. They have so much, you can stop nosing about the goodies! Yarn of well-known brands as Isager and Rowan, but also of smaller companies. A table full of books, embroidery items, accessories and nice kniting related stuff. I did not find knitting needles at first, because they have tucked away in drawers in the counter. Recently an article in a Danish women’s magazine dedicated to this fun yarn shop was published.

Jan patiently took a seat in the partner chair and prepared for a long stay when he saw my enthusiastic face. And I even went back one more time to look around again and talk with the friendly saleswomen. One of the saleswomen, Marie Monster Dollner, has recently published a knitting book, with which she proudly posed.

And what I bought … three great fun tins with knitting patterns on it and delicious flavored tea in it, a reflector with nordic stars and eight skeins of Danish mohair in black, white and shades of gray for a nice mittens and a hat or so.

 DSC_3126  DSC_3124  DSC_3130
 DSC02285  DSC02286  DSC02284
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Happy 2016!

December 31st, 2015

2016 lnk happy cijfers

Op je kerstbest…

December 25th, 2015
 DSC_2895klein
 DSC_2898  DSC_2887  DSC_2901
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Rowan Magazine 58 is een succesnummer, dat zag ik meteen toen het magazine eind zomer uitkwam. En dit vestje, ontworpen door Marie Wallin, ging bij mij meteen op de pennen! Het is al een poosje af hoor, maar de foto’s pas vandaag.

Het vest is gebreid van Kid Classic in mijn favoriete kleur ijsblauw.

Rowan Magazine 58 is a successfull issue, I immediately noticed that when the magazine was published at the end of the summer. And this cardigan, designed by Marie Wallin, was on my needles right away! It’s been finished a while ago, but the photot were not made until today.

The cardigan is knitted from Kid Classic in my favorite color ice blue.

Open Air Museum – depot

December 9th, 2015
 DSC_1535
 DSC_1517  DSC_1522  DSC_1537
 DSC_1813  DSC_1780  DSC_1514
 DSC_1829  DSC_1768  DSC_1833
 DSC_1800  DSC_1769  DSC_1773
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Musea hebben vaak veel meer moois in depot dan ze laten zien in de gewone collectie. Een bezoek aan de museumdepot is dan ook altijd iets heel bijzonders. Bovendien beschikken de medewerkers vaak over veel kennis die ze graag met geïnteresseerden willen delen. In Tallinn bezochten we het depot van het Open Air Museum. Maret en Ulla ontvingen ons daar in met een grote verrassing. We werden met paard en wagen naar het gebouw gebracht waar het textieldepot zich bevindt. Ik was er al een keer een paar jaar geleden, maar wilde het dolgraag nog een keer zien en het prachtige brei- en handwerk aan mijn vrienden tonen. En ja, we hebben genóten met onze blauwe beschermschoenen en witte katoenen handschoentjes aan. Gebreide wanten, handschoenen, truien, haakwerk, geborduurde kleden, hoedjes enzovoort. Helaas mag ik geen foto’s van de breisels laten zien, maar natuurlijk heb ik wel álles gefotografeerd voor eigen studie en onderzoek.

Daarna zijn we nog even lekker door het enorme museumterrein gelopen, waar volgend jaar een perkje met Hollandse tulpen zal zijn. Ondanks de winterperiode waren veel boerderijtjes open, vaak zelfs met medewerkers in kleding uit de tijd van de huisjes. We zagen nog een vos, maar dat bleek een doodnormale huispoes. Rond lunchtijd deden we ons te goed aan het authentieke Estlandse eten in de herberg, waarnaar we te voet en te wiel naar Mardilaat vertrokken.

Museums often have many more beautiful things in storage than they show in the regular collection. A visit to the museum depot is always something very special. In addition, the employees often have much knowledge they want to share with interested visitors. In Tallinn we visited the depot of the Open Air Museum. Maret and Ulla received us in there with a big surprise. We were brought by horse and wagon to the building where the textile depot is located. I was already there once a few years ago, but loved to see it again and show the beautiful knitwear and crafts to my friends. And yes, we had a marvelous time, wearing our blue protective shoes and white cotton gloves. Knitted mittens, gloves, sweaters, crochet, embroidered rugs, hats and more. Unfortunately I can not show pictures of the knitted items, but of course I did make photos of everything for personal study and research.

Then we had a nice walk over the museum large grounds, where next year a flower bed with Dutch tulips will appear. Despite the winter time many farms were open for public, often with staff in clothing from the time of the cottages were build. We even saw a fox, but that turned an ordinary house cat. Around lunch time we enjoyed the authentic Estonian food in the inn and then we walk and rolled to spend the afternoon at Mardilaat .

Roositud

December 6th, 2015
 DSC_2812
 IMAG1254  DSC_2808  IMAG1253
 DSC_2806  DSC_1388  DSC_2103
 DSC_2096  DSC_2095  DSC_2086
 DSC_1382  DSC_1367  DSC_1385
 DSC_1383  DSC_8539  DSC_8540
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Toen ik verleden jaar in Riga Anu Randma weer ontmoette en haar prachtige Roositud kousen zag, wist ik het al, ik wilde van haar Roositud leren breien. Monika regelde alles, dus toen ik een paar weken geleden weer in Estland was, schoven mijn reisgenoten, Monika, Monika’s zus Merike en hun teckels Mokka and Nelly en ik aan voor een lesje Roosimine. Het voorwerk hadden we op de appartementen al gebreid, dus we konden direct aan de slag. Roosimine is een prachtige techniek, waar je fantastisch leuke resultaten mee kan bereiken. Tijdens het breien weef je de draad om steken heen, waardoor motieven ontstaan.

Ik was helemaal geïnspireerd en breide thuis binnen enkele dagen een Roositud zakje met franje, Kihnu Vits en Roositud-motieven. Van Anu kocht ik een paar prachtige polswarmers in de traditionele rose-rode kleuren van Tõstamaa. Van vorige reizen naar Estland bracht ik al twee paar wanten met Roositud mee.

Inmiddels heb ik docent Anu Randma hernoemd, ze draagt nu voor ons de geuzennaam Anu Roositud. Dank je wel Anu, voor een geweldige workshop!

When I was in Riga last year I met Anu Randma again and saw her beautiful Roositud stockings, I knew it, I wanted her to learn me how to knit Roositud. Monika arranged everything, so when I was in Estonia again a few weeks ago, my traveling companions, Monika, Monika’s sister Merike and their dachshunds Mokka and Nelly and me joined in for a lesson Roosimine. The basic knitting we had done in the apartment, so we could start immediately. Roosimine  wonderful technique, with which you can achieve great results. While knitting you weave your thread around stitches, causing motives to arise.

I was totally inspired and when back home I knitted within a few days a Roositud bag with fringe, Kihnu Vits and Roositud motifs. From Anu I bought a pair of beautiful wrist warmers in traditional rose-red colors of Tõstamaa. From previous trips to Estonia I brought already two pairs of mittens with Roositud.

Meanwhile I renamed teacher Anu Randma, for us she now can proudly use her nickname Anu Roositud. Thank you Anu for a great workshop!

 

Tajikistan

December 1st, 2015
 DSC_1929
 DSC_2563  DSC_2568  DSC_2565
 DSC_2796  DSC_2798  DSC_2797
 DSC_2799  DSC_2346  DSC_2350
 Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Als je naar Estland gaat, verwacht je niet dat je met spullen uit Tajikistan (land tussen Afghanistan en Kyrgyzstan) terug komt. Een handwerkende Tajikistaanse tante met haar neef/vertaler hadden er een standje vol kleurrijk brei- en haakwerk. Elsbeth vond er fantastische kousen met voeten zo groot, dat er een reus in kan. Gelukkig had tante nog een paar die ze de volgende dag voor mij meenam. Dit zijn echte oude met drie patronen en veel verschillende versteltechnieken in de voet. De wol is ruig en hard, maar de kleuren zijn nog steeds prachtig en mooi op elkaar afgestemd in de Oosterse patronen. Ze zijn ongewassen en ruiken naar een mens te paard, maar dat laat ik zo, want dergelijk mooi en kwetsbaar textiel gaat bij mij het sop niet in.

Ik kocht er ook een paar heel fel gekleurde handschoenen in Bosnisch haakwerk. Tante demonstreerde de techniek met een prachtig metalen haaknaaldje met een krul. Zo krijg je en dik, stevig en vast weefsel. De standhoudster van mooi Estlands aardewerk kocht een paar waar vingerpluimpjes aanzaten. Ze gaf me een zelfgemaakt speldje met een mot en we vonden het humor om het kwade te verzoeken door een mot op je breiwerk te spelden.

 DSC_2800
 DSC_2802  DSC_2801  DSC_1932
 DSC_1930  DSC_1926  DSC_1933
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

If you go to Estonia, you do not expect you to come back with stuff from Tajikistan (land between Afghanistan and Kyrgyzstan). A crafting Tajikistan aunt and her nephew/translator had a stand with piles of colourful knitted and crocheted items. Elsbeth found it fantastic stockings with feet so large, the size of a giant. Fortunately, the aunt had aother pair for me that she brought for me the next day. This pair is real old with three patterns and many different adjustment techniques in the foot. The wool is rough and hard, but the colors are still gorgeous and nicely combined in the oriental patterns. They are unwashed and smell of a person on horseback, but I will leave them as they are, for I don’t like washing such a beautiful and vulnerable textile.

I also bought some very bright colored gloves made with the technique Bosnian crocheted. The aunt demonstrated the technique with a beautiful metal hook needle with a curl. This way you get and thick, firm and solid fabric. The woman who had a stand with beautiful Estonian pottery bought a couple with finger tassles. She gave me a homemade china badge with a moth and we thought is was fun to invite the evil by pinning a moth to your knitting.

DSC_2805

Riho Toomra – The Niebling Knitter

November 24th, 2015
 DSC_2674
 DSC_2669  DSC02156  DSC_2673
 DSC_2679  DSC_2668  DSC_2750
 DSC02190  DSC02191  DSC_2666
 DSC_2751  DSC_2749  DSC_2687
 DSC_2743  DSC_2663  DSC_2689
 Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Zijn oma had ‘m leren breien, vertelde Riho Toomra me toen ik zijn tentoonstelling bezocht in het centrum van Tallinn. Hij had destijds wat weinig vrienden na een verhuizing naar een andere woonplaats en breien bleek een prima afleiding. En ondanks een ruig leven als rocker breit hij dat wat hij mooi vindt, de patronen van de Duitse breier Herbert Niebling. Hij ziet zichzelf als vertolker van de werken van een meester, zoals een violist de werken van een componist speelt naar beste kunnen en met een eigen hand van spelen, cq breien. De keurig opgespannen megadoilies zijn stijlvol geëtaleerd in een oud Ests pand met prachtig balkenplafond. Behalve van het schitterende breiwerk genoten we ook van het zien van het mooie pand.

Wie Riho’s werk in Nederland wil zien kan nog in Veendam terecht tot en met 10 january 2016. Echt de moeite waard!

His grandmother taught him how to knit, Riho Toomra told me when I visited his exhibition in the center of Tallinn. He then had few friends after moving to another place and knitting proved a great distraction. And despite a rough life as a rocker he knits what he thinks is most beautiful, the patterns of the German knitter Herbert Niebling. He sees himself as an interpreter of and work of a master, such as a violinist playing the works of a composer the best way he can and giving the music/knitting his own personal touch. The neatly stretched megadoilies are stylishly showcased in an old Estonian house with beamed ceiling. Apart from the wonderful knitting we also enjoyed seeing the beautiful building.

Who wants to see Riho’s work in the Netherlands can go to Veendam where his work is exhibited untill 10 January 2016. It is really worth going there to see it!

A Linda Elgas Moment

November 15th, 2015
 DSC_1211
 DSC_1225  DSC_1215  DSC_1192
 DSC_1183  DSC_1165  DSC_1171
 DSC_1112  DSC_1121  DSC_1139
 DSC_1096  DSC_1092  DSC_1090
 DSC_1088  DSC_1109  DSC_1142
 lem10  lem8  lem7
 DSC_1205  DSC_1263  DSC_1264
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Ooit kreeg ik van Monika het beroemde en zeer moeilijk te vinden boek van Linda Elgas. Ik was er als een kind zo blij mee, zodat Monika en ik alle momenten van pure blijdschap omdoopten tot Linda Elgas Moments. Verleden week had ik er weer eentje….

Op de tweede dag van onze reis gingen we met twee huurauto’s naar Haapsalu voor een bezoek aan het nieuwe Lace Center, het beeldschone stadje en de wolwinkeltjes. Bij het Lace Center werden we hartelijk ontvangen door Monika (nee, niet de ‘onze’, maar een medewerker van het centrum). Een heerlijke grote ruimte waar alle kantbreisels een mooie plek hebben gekregen en een museumwinkel. Er is ook plaats voor een kleine expositie, in dit geval van een moeder en dochter. Bij de ingang zaten wat oudere dames gezellig te breien, onder wie Aasa Joelaid, de ontwerpster van de kantpatronen in het boek Knitted Shawls of Aasa Joelaid… én Linda Elgas. Eindelijk, na pakweg vijf jaar, kon ik de Grande Dame van het Haapsalu kant persoonlijk ontmoeten! Een Real Life Linda Elgas Moment! Monika vertaalde voor ons dat ik ongelooflijk blij ben met mijn Haapsalu shawl in gesigneerde doos die zij speciaal voor mij heeft gebreid twee jaar geleden. Maar de breisters waren ook heel geïnteresseerd in de twijnend gebreide wanten en vooral ook in mijn Shetland shawl. Na het bestuderen van alle patronen en de breitechniek, meette Linda ‘m nog even aan het lichaam af. ‘Twee meter’, concludeerde ze tevreden.

Na een heerlijke lunch in ons ‘vaste’ restaurantje, bezoek aan diverse (wol)winkeltjes en een wandeling door het stadje en over de boulevard, reden we terug naar Tallinn.

Lieve breisters van het Haapsalu Lace Center, dank jullie wel voor de hartelijke ontvangst en de bijzondere ontmoeting. Tot snel!

 DSC_1231
 lem6  DSC_1294  DSC_1275
 DSC_1269  DSC_1287  DSC_1267
 DSC_1259  DSC_1244  DSC_1146

Some time ago Monika gave me a  famous and very hard to find book by Linda Elgas. I was happy as a little kid, so after that Monika and I called all moments of pure joy Linda Elgas Moments. Last week I had such an experience again ….

On the second day of our trip we drove with two rental cars to Haapsalu to visit the new Lace Center, the beautiful little town and the wool shops. At the Lace Center we were warmly received by Monika (no, not “our” Monika, but an employee of the center). A nice big space, where the lacy knitwear was beautifully displayed and a museum shop. There is also a space for a small exposition, at this moment the work of a mother and her daughther is displayed there. At the entrance sat some elderly ladies knitting together, including Aasa Joelaid, the designer of the lace patterns in Knitted Shawls of Aasa Joelaid … ánd Linda Elgas. Finally, after about five years, I could personally meet the Grande Dame of the Haapsalu lace! A Real Life Linda Elgas Moment! Monika translated for us that I am incredibly happy with my Haapsalu shawl in autographed box she knitted especially for me two years ago. But the knitters were also very interested in the twined knitted mittens and especially in my Shetland shawl. After studying all the patterns and the knitting technique, Linda was measuring him with her own body. “Two meter,” she concluded in satisfied tone of voice.

After a delicious lunch in our ‘regular’ restaurant, visiting various (wool) shops and a stroll through the town and along the promenade, we drove back to Tallinn. 

Dear knitters of the Haapsalu Lace Center, thank you for the warm welcome, it was so nice to meet you all. See you soon!

 

Masterclass Marken in Enkhuizen

October 10th, 2015
 DSC01716
 IMAG1185  DSC01621  IMAG1195
 IMAG1177  IMAG1190  IMAG1187
 DSC01710  DSC01712  DSC01686
 IMAG1194  DSC01612  DSC01575
 DSC01567  DSC01557  DSC01549
 DSC01591  DSC01599  DSC01634
 DSC01668  DSC01638  DSC01646
 DSC01625  DSC01775  DSC01637
 DSC01774  DSC01675  DSC01661

Wildenthousiast wordt ik van wat ik in het buitenland aantref aan authentieke klederdrachten, traditionele handwerken en breiwerk. Maar dat hebben we in Nederland ook, je moet er alleen goed naar op zoek. Crafts Council stelde met docent en deskundige op het gebied van Markense handwerken en klederdrachten Margreet Beemsterboer een lang weekend samen waarin een groep van 12 cursisten werd ondergedompeld in het textiele erfgoed van Marken. Kleurrijke, vrolijke mode die vrijwel niet veranderd is sinds de zestiende eeuw en nu nog steeds regelmatig wordt gedragen door Markenaren. Ik heb zoveel gezien, geleerd, ervaren en zelfs eeuwenoude stukken in mijn handen gehad en mogen onderzoeken.

Full of enthusiasm I will am when I find authentic costumes, traditional crafts and knitting abroad, But we have that too in the Netherlands, you have only to search for it. Crafts Council and teacher and specialist in crafts and costumes of Marken Margreet Beemsterboer had put together a long weekend in which a group of 12 students was immersed in the textile heritage of Marken. Colorful, cheerful fashion that changed hardly since the sixteenth century and is still regularly worn by the inhabitants of Marken. I have seen, learned, experienced so much and even hold ancient pieces in my hands and was allowed to investigate them.

Vrijdag startten we met een rondleiding over de tentoonstelling ‘De Hand van de Maakster‘ door de curator van het Zuiderzee Binnen Museum. Hij vertelde over de specifieke gebruiken, tradities en technieken waarmee de prachtige kledingstukken en accessoires waren gemaakt. Daarna kregen we les van Margreet over het maken van akertjes, handgeknoopte kraaltjes die in trosjes bij elkaar gebonden sieraden worden. Gezellig in de hal van het museum zaten we daar met daglicht van het koepeldak te werken. Soms kwam een toerist even kijken en menige oudere dame maakte een opmerking over onze ijver.

Friday we started with a tour of the exhibition “The Hand of the Maker” by the curator of the Zuiderzee Binnen Museum. He told us about the specific practices, traditions and techniques used to created the beautiful clothes and accessories. After that we had class by Margreet about making akertjes, knotted beads that are tied together in bunches and became jewelry. It was nice to work together in the hall of the museum, we were had daylight from the dome. Sometimes a tourist came to have a look and many older lady made a comment about our diligence.

Zaterdag hebben we eerst open zomen ‘op z’n Markens’ leren maken. Ik had niet gedacht dat ik het zou kunnen. Maar feitelijk tel je de draadjes af en markeer je heel precies de vouwlijnen, dus het is te doen. Als breier ligt dat tellen me wel, dus ik vond het leuk om te doen. Daarna gingen we naar een oudere dame die haar héle huis vol heeft hangen met bijzondere oude merklappen en kamers vol Markense kleding heeft. Ongelooflijk om daar te zijn. Ze weet er zo ongelooflijk veel van en vertelde met liefde en passie over haar verzamelde werk.

Saturday we first were taught how to make open seams the way it is done in Marken. I did not think I could learn it. But actually you count the threads and mark very precise the fold lines, so it’s doable. As a knitter I can do this counting well, so I thought it was really fun to do. Then we went to an elderly lady whose whole house is filled with old samplers and clothing of Marken. Incredible to be there. She knows so incredibly much and told with love and passion about her collected works.

Zondag begon met een les boezelbreitjes, wat niets met breien te maken heeft. Het is de manier waarop ze in Marken de kleurrijke bovenkant van het schort aan de onderkant bevestigen. Door de bovenkant te wisselen, geven ze een stemmingswisseling aan, bv diepe of minder diepe rouw. Er zijn veel manieren en het is leuk om te proberen. Ik bedacht al meteen leuke toepassingen voor gebreide dingen. Daarna op naar Marken, want daar draaide alles nu eenmaal om. In het Marker museum werden we ontvangen door een drietal rondleiders in authentieke klederdracht die met liefde vertelde over hun cultuur, de kleding die ze droegen en het museum. We mochten zelfs wat geborduurde banden kopen voor een prikkie! Kers op de taart van het bezoek aan Marken was het bezoek aan één van de bewoners die ons uitnodigde om mee te gaan naar zijn Markense huis vol textiel, tegeltjes, keramiek en alles wat hij het verzamelen waard vond. En dat was nogal wat…

Sunday began with a lesson boezelbreitjes, which has nothing to do with knitting. It’s the way the women of Marken attach the colorful top of the skirt to the bottom. By alternating the top, they indicate a mood change, for example deep or less deep mourning. There are many ways to do this and it is fun to try. I thought immediately of the coolest ways to use it for knitted projects. Then we went to Marken, because that was the subject of the weekend. In the Marker museum we were received by three guides in authentic costumes who told lovingly about their culture, the clothes they wore and the museum. We could even buy some embroidered pieces for next to nothing! Icing on the cake of the visit to Marken was a visit to one of the residents who invited us to go with him to his house full of textiles of Marken, tiles, ceramics and all he thought worth collecting. And that was quite a bit …

 DSC01773
 DSC01772  DSC01770  DSC01771
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Al met al een ongelooflijk bijzonder weekend dat ik voor geen geld had willen missen. Crafts Council had er werkelijk een inspirerend, leerzaam en gezellig weekend van gemaakt. Margreet Beemsterboer is een gewéldige docent en ik hoop nog een keer de kans te krijgen in haar klas aan te schuiven. Zo leuk, ik kan er verslaafd aan raken. 😉 Ik heb dus maar meteen haar twee digitale cursussen over Marken besteld, dat houdt me voorlopig wel van de straat!

Dank aan Crafts Council en Margreet Beemsterboer! En wees maar niet bang, breien blijft mijn passie en core business van The Dutch Knitters, maar het was wel een geweldig uitstapje!

All in all an incredibly special weekend that I would not have missed for the world. Crafts Council truly made it an inspiring, informative and fun weekend. Margreet Beemsterboer is a great teacher and I hope to have the chance to sit in her class again. Loved it so much, I could become addicted to. 😉 So I immediately ordered its two digital courses on Marken, that will keep me busy for a while!

Thanks to Crafts Council, and Beemsterboer Margreet! And do not worry, knitting will stay my passion and will remain core business of The Dutch Knitters!

Wool mill Jamieson’s of Shetland

September 27th, 2015
 DSC_6871
 DSC_6858  DSC_6849  DSC_6853
 DSC_6959  DSC_6913  DSC_6961
 DSC_6955  DSC_6918  DSC_6952
 DSC_6906  DSC_6905  DSC_6896
 DSC_6898  DSC_6876  DSC_6864
 DSC_6863  DSC_6898  DSC_6941
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

In Sandness bevindt zich het hoofdkwartier van Jamieson’s of Shetland, de enige echte wolfabriek in Shetland. Jan en ik bezochten de fabriek en natuurlijk ook de fabriekswinkel, die uitpuilt van de prachtige truien, spencers en vesten. Deze worden dan wel op de machine gebreid, maar er komt nog veel handwerk bij kijken. Een Letse werknemer was bezig met het in elkaar zetten van truien voor de Japanse markt. Tja, je zal als Letse maar vallen voor een stoere Shetlander…

In de fabriek staan de kaard-, spin- en twijnmachines te stampen. Gary liet ons zien hoe je in een aparte ruimte, groot genoeg voor een Utrechtse student, feloranje, blauwe en gele vezeltjes een prachtige subtiele kleur opleveren als ze maar lang en vaak genoeg in het kamertje ronddwarrelen. Ergens anders was een wever bezig met nauwgezette precisie stoffen te weven. Práchtig!

Na het bewonderen van een oldtimer (het laatste wat je daar verwacht…), nog éven in de winkel kijken dan maar, want Jan wist meteen al dat hij niet zonder lekker warm vest zou vertrekken!

In Sandness  the headquarters of Jamieson’s of Shetland are located, the only real Shetland wool factory. Jan and I visited the factory and of course the factory shop, which is stuffed with beautiful sweaters, spencers and cardigans. These are knitted on the machine, but there is still a lot of handwork involved. A Latvian worker was busy assembling sweaters for the Japanese market. Well, that is what happens when a Latvian fells in love with a tough man of Shetland…

In the factory the carding, spinning and twisting machines are pounding. Gary showed us how in a separate room, large enough for a student in Utrecht, bright orange, blue and yellow fibers produce a beautiful and subtle color as long as they often and long enough whirl around in the room. Elsewhere was weaving a weaver working with painstaking precision fabrics. Beautiful!

After admiring an oldtimer (last thing to expect there),  we returnd to the shop, because Jan already knew that he would not leave without a warm cardigan!

Bod of Gremista Museum – Shetland

September 19th, 2015
 DSC_8609
 DSC_8607  DSC_8502  DSC_8603
 DSC_8550  DSC_8506  DSC_8598
 DSC_8562  DSC_8556  DSC_8511
 DSC_8522  DSC_8524  DSC_8510
 DSC_8528  DSC_8534  DSC_8565
 Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

In een oud crofters house (keuterboerhuisje) aan de rand van Lerwick in Shetland vind je in het Bod of Gremista and Shetland Textile Working Museum een fantastiches collectie breiwerk waar iedere breier van smult. Brita, de Zweedse Shetlandse verwelkomde ons bij aankomst. Ik had haar verleden jaar tijdens Wool Week al leren kennen. Ze maakt twijnend breiwerk naar eigen ontwerp. Ook dit keer vond ik ook weer iets moois dat ik van haar kocht. Prachtige handschoenen van Shetlandse wol in natuurtinten, die we samen showden, hand in hand. Naast de geweldig leuke giftshop is op de begane grond aandacht voor weven, wol en spinnen. Meestal zit er een breister te breien, die je graag vertelt over haar werk. Op de eerste verdieping vind je twee ruimtes met vitrines met Fair Isle-breiwerk, kanten shawls en soms nog een wisselende tentoonstelling. Er is aandacht voor zowel oude breitradities als voor de moderne ontwerpers, zoals Hazel Tindall, Elizabeth Johnston (Handspun) en Wilma Malcolmson (The Shetland Designer). Ook de legendarische trui van Kathy Coull bij wie we op Fair Isle de nacht doorbrachten, was er te bewonderen. Mary Macgregor vulde er een laadje met de voorbeelden uit haar beroemde boek over Fair Isle-patronen. Jan, die de weken op Shetland vermomd als Derrick doorbracht, onderzoek ieder steekje nauwkeurig.

Brita nodigde mij uit om me aan te sluiten bij het spin- en breiavondje die week. Het was een zeer genoeglijke avond in dit schattige gebouwtje, omringd door het mooie breiwerk. Ik spon een schootje-vol gekamde wol weg op een antiek Shetland’s spinnenwieltje. Leuk om weer eens te doen! Het is inderdaad net als fietsen, eenmaal geleerd vergeet je het niet meer. Maar sommige anderen hadden er meer moeite mee en hadden de hulp van Elizabeth Johnston, Hazel Tindall of een andere meer ervaren spinner hard nodig. En ondertussen maakte een tekenaar een prachtig portret van Sue. Na een lekker kopje sterke Schotse thee met de door mij meegenomen stroopwafels reed ik met mijn auto door nachtelijke Shetland terug naar huis in Scalloway.

 DSC_8583  DSC_0114  DSC_0109
 DSC_0106  DSC_0105  DSC_0098
 DSC_0094  DSC_0112  DSC_0108
Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

An old crofters house on the outskirts of Lerwick in Shetland, theBod of Gremista and Shetland Textile Working Museum, contains a fantastic collection of knitting that every knitter will love. Brita, the Swedish Shetlander welcomed us at our arrival. I had already met her last year during Wool Week. She makes twined knitwear of your own design. This time I again found something beautiful that I bought from her. Wonderful gloves of Shetland wool in natural shades. We showed them off together, hand in hand. Besides the awesome cute gift shopyou find information on weaving, wool and spinning on the ground floor. Most of the times there is a knitter present that loves to tell you about her work. On the first floor there are two rooms with displays of Fair Isle knitwear, lace shawls and sometimes a changing exhibition. The legendary sweater Kathy Coull on Fair Isle with whom we spent the night, was there to admire. Attention is paid to both old knitting traditions as to for modern designers such as Hazel Tindall, Elizabeth Johnston (Handspun) and Wilma Matelson (The Shetland Designer). The legendary sweater Kathy Coull on Fair Isle with whom we spent the night, there was to admire. Mary Macgregor filled a drawer with samplers that she used in her famous book with Fair Isle knitting patterns. Jan, who weeks Shetland disguised as Derrick spent, research each stitch exactly.

Brita invited me to join in for a spinning and knitting night that week. It was a very pleasant evening in this lovely building, surrounded by the beautiful knitwear. I spun a handfull of combed wool on an antique spinning wheel from Shetland. Fun to do once again! Indeed, it is like riding a bicycle, once learned you ill never forget how to do it. But some others had more difficulty and needed the assistance of Elizabeth Johnston, Hazel Tindall or another more experienced spinner badly. Meanwhile an artist made a beautiful portrait of Sue. After having a cup of strong Scottish tea with a stroopwafel (Dutch sirup cookie) that I brought, I left for a drive in my car back home to Scalloway.

Fair Isle knitting

September 11th, 2015
 DSC_7917
 DSC_8037  DSC_7953  DSC_7954
 DSC_7917  DSC_7914  DSC_7916
 DSC_8033  DSC_7963  muts
 Klik op afbeelding voor vergroting – Click to enlarge images

Als je Fair Isle breiwerk serieus neemt, móet je echt naar Fair Isle om je daar op de plaats waar dit alles is ontstaan, te verdiepen in de techniek en de prachtige oude breiwerken in het museum te bekijken. Anne Sinclair, de curator van het Waterston Memorial Museum, ontving ons in het prachtige kleine oude museumgebouwtje, dat we bijna vanuit onze kamer in de B&B konden zien. Ze vertelde veel over het breiwerk, de tradities, de relatie met Nederland en over het eiland en de mensen die er wonen. Helaas mocht ik wél foto’s maken voor mijn eigen onderzoek, maar ze niet openbaar maken. Je zal er zelf naar toe moeten om al het moois te zien.

Wat ik wel mag laten zien is het fotoverslag van het Fair Isle-mutsenproject uit 2011. De breiers van Fair Isle breiden toen stapels mutsen voor de ruilhandel met de zeelui op de grote Noorse boten die Fair Isle aandeden. Net zoals ze dat vroeger deden. De opbrengst ging naar het museum, zodat er een uitbouw kan worden gerealiseerd.

If you take Fair Isle knitting seriously, you really have to go to Fair Isle, as this is the place where it was started and where you can dive into the technology and to see the beautiful old knitting works in the museum. Anne Sinclair, the curator of the Waterston Memorial Museum, welcomed us in the wonderful little old museum building, that we could almost see from our room at the B&B. She told a lot about knitting, the traditions, the relationship with the Netherlands and about the island and its inhabitants. Unfortunately, I could indeed take pictures for my own research, but they may not be uses publicly. You will have to go there yourself to see all the beautiful knitwear.

What can I do show is the photo report of the Fair Isle Cap project in 2011. The Fair Isle knitters knitted lots of caps for bartering with the sailors on the great Norwegian boats that went to Fair Isle. Just like they used to do that in the old day. The proceeds went to the museum, so that an extension can be build.